صفحه اصلی > بین الملل کد خبر: 41243
ف
علی محقق

چرا ترامپ در دستیابی به نتیجه عجله می کند؟

نمایش یا مذاکره، این دو واژه سر تیتر اخبار رسانه های بین المللی در خصوص دیدار روز سه شنبه بین ترامپ و اون بود.

به گزارش دیدبان،نمایش یا مذاکره، این دو واژه سر تیتر اخبار رسانه های بین المللی در خصوص دیدار روز سه شنبه بین ترامپ و اون بود. در مجموع، از دیداری که بین ترامپ و رهبر کره شمالی در هتل مجلل کاپلای سنگاپور برگزار شد و پیام هایی که از این دیدار به رسانه ها مخابره شد، می توان به چند نکته پی برد که عبارتند از: نخست؛ زبان بدن و ادبیات ترامپ نشان دهنده نوعی آشفتگی در برابر رهبر کره شمالی داشت، دوم؛ ترامپ تلاش کرد با ابراز حسن نیت به طرف مقابل اعتماد طرف مقابل را جلب کند، سوم؛ تعجیل در رفتار ترامپ برای رسیدن به موضوعات دیگر بسیار مشهود بود.

نخست؛ آشفتگی زبان بدن و ادبیات ترامپ

از بررسی همان دیدار اول ترامپ، تا دیدارهای بعدی در طول این 5 ساعت ، می توان به نوعی آشفتگی و سردرگمی در رفتارهای ترامپ رسید. گویی تیم آمریکایی برای ترامپ دستور کار خاصی در نظر نگرفته یا ترامپ نگران از وضعیت غیرقابل پیش بینی است که در نتیجه دیدار با رهبر کره شمالی می تواند او را غافلگیر کند. همین دو روز پیش بود که دست دادن مکرون با ترامپ تبدیل به جنجال رسانه ها شد، مکرون در حال ابراز خشونت و عصبانیت و تلافی فرانسه از آمریکا با فشردن نامتعارف دستان ترامپ بود و به این سبک می خواست بخشی از انتقام حاصل از ریاضت های اقتصادی که از ناحیه آمریکا به کشورش وارد شده را جبران کند. ترامپ برای اینکه با آن صحنه مواجه نشود به نظر می رسید نگران است که نکند رهبر کره شمالی نیز در پی این باشد تا رفتاری را انجام دهد و به گونه ای با او دست دهد که ترامپ را تبدیل به سوژه دیگری برای رسانه ها کند. به همین دلیل ترامپ تلاش می کند دستانش را جمع و جور تر برای دست دادن به رهبر کره شمالی جلو ببرد.

ترامپ در همان ویدئوی اول که از دو شخصیت مخابره شده است، در همان تعامل ابتدایی تلاش می کند تا با حرف زدن توجه رهبر کره شمالی را به خود جلب کند. در حالی که کیم جونگ اون سکوت می کند، گوش می دهد و تلاش می کند واکنش های اطراف را با دقت ملاحظه کند، ترامپ دائم در حال حرف زدن است. حتی زمانی که ترامپ رهبر کره شمالی را به سمت لیموزین خود می برد تا ماشین ریاست جمهوری آمریکا را به او نشان دهد، رهبر کره شمالی تلاش می کند صرفا گوش دهد تا ترامپ به ارائه ویژگی های لیموزین خود بپردازد. در برخی لحظات به نظر می رسد رهبر کره شمالی از درازگویی ترامپ متعجب است، اما با این حال تلاش می کند او را کنترل کند.

دوم؛ تلاش ترامپ برای جلب اعتماد کیم جونگ

یکی دیگر از نکاتی که در دیدارها به وضوح قابل تشخیص بود، تلاش ترامپ برای ایجاد این ذهنیت در رهبر کره بود که «ترامپ آنقدرها هم که کیم فکر می کند، غیرقابل اعتماد نیست. ترامپ به خوبی از این موضوع با خبر است که مشاوران کیم جونگ به او گفته اند که در هر صورت نگاهش به ترامپ به صورت یک رئیس جمهور غیرقابل اعتماد باشد. کیم نیز به خوبی از این موضوع با خبر است. همین چند ساعت مانده به دیدار سنگاپور بین دو شخصیت، کیم اخبار عدم پایبندی ترامپ به امضای خود پای بیانیه گروه 7 را شنیده است، بنابراین از تمام حرکاتش عدم اعتماد به آمریکا استنتاج می شود. بنابراین طبیعی است که گفته شده است «اون» نباید به «ترامپ» اعتماد کند، کسی که تا کنون شمار مهمی از عهدنامه های کشورش، مانند برجام و ترانس پاسیفیک، موافقتنامه آب و هوایی، بیانیه گروه هفت را نقض کرده است.

در این فضا دونالد ترامپ تمام تلاش خود را کرد تا بتواند دل رهبر کره شمالی را بدست آورد و به او این پیام را برساند که او آنقدرها هم غیرقابل اعتماد نیست. اینکه آیا او توانسته در رسیدن به این هدف موفق عمل کند و اینکه رهبر کره شمالی تا چه حد می تواند حرف های او را باور کند، موضوعی است که زمان ، آن را مشخص می کند، اما رهبر کره شمالی نیز خصوصا در یک سال گذشته ثابت کرده است که نسبت به آمریکا ناپخته و با اعتماد عمل نمی کند. ترامپ در دوازده ماه گذشته رفتارهای بسیار نوسانی نسبت به کره شمالی اتخاذ کرده است. شدید ترین تهدیدها را مطرح کرده، بی سابقه ترین عقب گردها را تجربه کرده، بزرگترین پشیمانی (در خصوص لغو دیدار و پشیمانی از لغو دیدار) را انجام داده و حالا روبروی رهبر کره شمالی نشسته است. ترامپ نزدیک به 10 ماه پیش در 8 آگوست گفته بود «کیم جونگ اون رهبر کره شمالی ورای حالت عادی تهدیدآمیز عمل کرده است ... اگر کره شمالی آمریکا را تهدید کند با آتش و خشم روبرو خواهد شد ... تحریم های جدید شورای امنیت علیه کره شمالی، بیش از یک میلیارد دلار به اقتصاد این کشور ضربه می زند ... کیم جونگ اون (رهبر کره‌شمالی) شروع به کرنش در برابر آمریکا کرده است.»

همان زمان هم در پاسخ به این لفاظی های ترامپ، "اون" فقط یک رفتار را انجام داد، سه موشک کوتاه برد را شلیک کرد ... یک موشک بالستیک را به سوی آبهای اقیانوس آرام شلیک کرد؛ موشکی که از آسمان شمال ژاپن عبور کرد و موجب به صدا درآمدن آژیر خطر و ارسال پیام‌های هشدار حمله موشکی برای ساکنان جزیره هوکایدو ژاپن شد.

بیست روز بعد دوباره ترامپ شعله را افروخت. در 31 آگوست ترامپ گفت «بحران هسته‌ای کره‌شمالی از طریق «مذاکره» قابل حل نیست ... کره‌شمالی گوش شنوا ندارد.»

بعد از این لفاظی ها باز هم "اون" فقط عمل کرد، رهبر کره شمالی بزرگترین آزمایش هیدروژنی تاریخ خود را انجام داد که منجر به زلزله ای با مقیاس 5.6ریشتر در شبه جزیره شد. بعد از آن بود که کره شمالی سخنانی در خصوص مذاکره مطرح کرد.

بررسی رفتارهای رهبر کره شمالی نشان می دهد که او به هیچ وجه تحت تاثیر لفاظی های ترامپ و اعتماد به طرف مقابل نبوده است. آن چه برای او اهمیت داشته است این بوده که معیار های بازدارندگی و افزایش قدرت خود را تا سطحی بالا ببرد که طرف مقابل را دچار غافلگیری کند. موضوعی که به نظر می رسید ترامپ تلاش دارد تا این تصور را در رهبر کره شمالی از بین ببرد.

سوم؛ چرا ترامپ در تعامل با کره تعجیل می کند؟

رفتارهای آمریکای تحت زعامت ترامپ نشان می دهد که نوعی تعجیل برای رسیدن به یک نتیجه، حتی اگر یک بیانیه کم جان باشد، در مقامات آمریکایی وجود دارد. به نظر می رسد برای پاسخ به چرایی تعجیل ترامپ برای دیدار و رسیدن به نتیجه، دو پاسخ وجود دارد:

1. ترامپ به دنبال ثبت خود در تاریخ است

ترامپ به دنبال این است که حتی اگر به صورت صوری، خود را در تاریخ ماندگار کند. براساس رفتار شناسی روانشناسان آمریکایی، ترامپ شخصیتی نارسیست است. همین چند روز پیش بود که رئیس جمهور کره جنوبی در چاپلوسی بیان داشت که ترامپ شایسته دریافت جایزه صلح نوبل است. ترامپ از شنیدن این سخنان دچار خودشیفتگی شده است. به همین دلیل مایل است خود را در تاریخ ثبت کند.

گاردین در این خصوص می نویسد «ترامپ در سنگاپو توییت کرد «هیجان در فضا موج می زند.» این اظهارات را دیپلماسی ندانید. این مرد معنای این کلمه را نمی فهمد. این رویداد را «مذاکره» نخوانید. ترامپ دارای دو حالت است: زورگویی و فریبکاری. حتی اگر در خصوص گام هایی توافق به دست آید، این، در اصل، یک نمایش است. رئیس جمهور آمریکا می خواست با نشستن در کنار رهبر کره شمالی شاید نامش در تاریخ ثبت شود اما او این کار را با این دید انجام می دهد که تنها دست به کاری بی سابقه زده باشد. انگیزه های او برای پیشرفت پایدار اساسا بیش از حد خودخواهانه و بی اهمیت است؛ و دلایل خوبی وجود دارد که چرا پیشینیانش برای اولین بار این کار را انجا نداده اند.»

2. ترامپ می خواهد بر ایران متمرکز شود

ترامپ تمام تمرکز خود را بر روی ایران قرار داده است. یکی از دلایل تعجیل او در رسیدن به یک نتیجه، هر چند کم جان و بی اهمیت در دیدار با رهبر کره شمالی این است که زودتر تمرکز خود را بر روی ایران قرار دهد. در همین جریان دیدار با رهبر کره شمالی نیز نیم نگاهی به ایران داشت. در سخنانی بعد از این دیدار گفت «مشکلات زیادی از جمله مسئله ایران به من ارث رسید. توافق هسته ای ایران بد بود. من از آن خارج شدم. تحریم های خود را ادامه می دهیم تا رفتار ایران عوض شود ... من مثل اوباما باج ندادم. او میلیونها دلار پول داد و گروگانهای ما را از ایران آزاد کرد اما من پولی ندادم ... باید جهان بداند رئیس جمهوری عوض شده است. وزیر خارجه عوض شده است.در دو ماه اخیر رفتار ایران تغییر کرده. کمتر به خاورمیانه توجه می‌کنند. امیدوارم آنها هم رفتار خود را تغییر بدهند.» به نظر می رسد ترامپ از همین ثانیه های بعد از این دیدار با خود تصور کرده که «پرونده کره شمالی که بسته شد، حالا وقت آن رسیده که بر روی ایران متمرکز شود.»

هاآرتص در این زمینه می نویسد «برگزاری موفق نشست ترامپ و "اون"درحقیقت مقدمه‌ای برای به چالش کشیدن ایران است.  درواقع ترامپ و بازهای او در کاخ سفید به دنبال حل موضوع کره‌شمالی و کنار گذاشتن پرونده این کشور هستند تا به دشمن اصلی خود یعنی ایران برسند؛ می‌توان گفت اگر آنها موفق به این کار شوند، دوست دارند پرونده ایران را نه با مذاکره که با جنگ به پایان برسانند.»

ترامپ مانع اصلی سیاست خارجی خود را نه کره شمالی، بلکه ایران می داند و به همین دلیل تعجیل می کند تا با کره شمالی به یک توافقی برسد تا بلافاصله تمرکز خود را بر روی ایران و ایجاد فشار بر روی ایران بگذارد. ابزار پیش روی او نیز نه آن گونه که هاآرتص می گوید، بلکه ابزار او همان چیزی است که سالهاست آمریکا در برابر ایران از آن استفاده می کند یعنی جنگ اقتصادی.

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آخرین اخبار
  • :: چرا ترامپ در دستیابی به نتیجه عجله می کند؟
  • :: نشستی برای تامین نیازهای فوری نه استراتژیک
  • :: نقطه هدف فشارهای سه‌گانه آمریکا
  • :: پیشنهادی ایرانی برای نجات یهودیان
  • :: ترامپ از اون میراثی نمی برد
  • :: ماجرای "تهدید پیامکی نمایندگان مجلس" چیست؟
  • :: آیا ملحق نشدن به FATF پایان دنیاست؟!
  • :: ماجرای فتنه انگلیسی و تحقیرِ «ساخت آلمان»
  • :: آیا امکان بازگشت «فرزاد جمشیدی» به برنامه‌های مذهبی وجود دارد؟
  • :: نتانیاهو و پیشنهاد کمک آبیِ «آب دزد» به مردم ایران
  • :: ایران در نظام بین الملل: رویارویی با دوگانه‌ی سازش – براندازی
  • :: لزوم تغییر رابطه حقوقی میان صادرکننده و دریافت‌کننده چک
  • :: دستان خالی نتانیاهو از سفر به اروپا
  • :: خلبان جنگی در محیط آشوبناک
  • :: روش‌شناسی اقتصاد مقاومتی در مقایسه با سایر تفکرات اقتصادی
  • :: ایران ضامن امنیت و استقلال کشورهای منطقه
  • :: کاربرد واژه «صلاه» در مفهوم «نماز»
  • :: شیوع بیماری های واگیردار ناشی از قحطی عصر ناصری
  • :: «جنگ؛ تهدید نامعتبر»
  • :: بایکوت خبری رهبری در دنیا
  • :: «دلداده علامه»
  • :: اسرائیل در سراشیبی سقوط
  • :: نتیجه‌ی اعتماد سایر کشورها به آمریکا چه شد؟
  • :: تأثیر جمعیت جوان بر شاخص‌های اقتصاد مقاومتی
  • :: سیاست اروپا در تحمیل یا تحمل برجام
  • :: نسل جوان فلسطین؛ مزیت بخش روز قدس
  • :: پیام پالرمو چیست؟ آیا باید منتظر تصویب FATF باشیم؟
  • :: عملیات روانی جدید صهیونیست‌ها!
  • :: تفوق گفتمانی انقلاب اسلامی بر الگوی توسعه غربی
  • :: خاطراتی کوتاه از استادی بزرگ؛ به یاد مرحوم حجت‌الاسلام احمدی
  • :: درست می‌گویید آقای عراقچی!
  • :: بهره‌وری با نگرش اقتصادی یا فنی و فرهنگی
  • :: یادداشت| تبعات زمان‌ناشناسی طرح یک سؤال
  • :: یادداشت| انقلابی‌گری امام‌خمینی(ره)
  • :: استراتژی تولید با نگاه چابک سازی و بهره وری
  • :: خروج پژو؛ یک تاریخ، دو تکرار و سه درس
  • :: پیوند شعر و حکمت؛ یک یادآوری و چند پرسش
  • :: امیرالمؤمنین چه کسی را حصر کرد؟
  • :: چرا سران عرب روز قدس را نادیده می گیرند؟
  • :: به مقصد بیت المقدّس!
  • :: برجام و آزمون استقلال؛ بررسی گزینه‌های پیش روی اروپا
  • :: روایتی متفاوت از آنچه در دیدار شاعران میگذرد