صفحه اصلی > سیاست کد خبر: 41227
ف
احمد روح الله زاد

ایران ضامن امنیت و استقلال کشورهای منطقه

هر چند در ابعاد سیاسی و نظامی و فرهنگی این استقلال تا حد زیادی خود نمایی می کند اما هنوز برای رسیدن به استقلال اقتصادی گام های زیادی باید برداشته شود.

به گزارش دیدبان،مردم ایران با انقلاب اسلامی در سال 1357 و تاسیس نظام اسلامی؛ امریکا را از کشور خود بیرون راندند و در مسیر استقلال گام برداشتند. هر چند در ابعاد سیاسی و نظامی و فرهنگی این استقلال تا حد زیادی خود نمایی می کند اما هنوز برای رسیدن به استقلال اقتصادی گام های زیادی باید برداشته شود.

تاکید قریب یک دهه ای مقام معظم رهبری بر اقتصاد مقاومتی در همین چارچوب صورت گرفته است و ورود جریان سلطه به رهبری امریکا در عرصه تحریم های مالی و اقتصادی ایران نیز شاخص دیگری است که نشان می دهد ایران باید در تدوین و اجرای سیاست ها و برنامه ها برای رسیدن به  استقلال اقتصادی اهتمام بسیار ویژه ای داشته باشد. زیرا جریان سلطه که امام خمینی(ره) از آن بعنوان استکبار جهانی و صهیونیسم بین المللی یاد می کرد؛ جنگ اقتصادی را آخرین راهکار خود برای تسلیم ملت ایران انتخاب کرده است.

ملت ایران با این درک که استقلال واقعی کشور تنها در پرتو حذف مولفه های مزاحم از سطح منطقه تحقق خواهد یافت، حمایت از آرمان آزادی فلسطین و قدس شریف را بعنوان یک آرمان فراگیر امتی، در دستور کار خود قرار داد. حاصل این انتخاب راهبردی شکل گیری محور مقاومت و ورود امریکا به چالشی بسیار جدی در سطح منطقه شد و بسیاری از پایگاه های امریکا در سطح منطقه در معرض موج استقلال خواهی شدند. موجی که از آن تعبیر به بیداری اسلامی یا بهار عربی می شود که از تونس آغاز و تقریبا همه کشورهای عربی منطقه را فراگرفت. تا جائیکه تحلیلگران اعلام کردند امریکا بعنوان هژمون برتر جهانی دیگر جایی در منطقه ندارد و این مسئله جایگاه این کشور را در سطح جهانی تغییر داده است.

جریان صهیونیسم جهانی برای باز تعریف هژمون خود و حفظ پایگاه های در سطح منطقه، تروریسم تکفیری را تعریف کرد اما محور مقاومت به رهبری ایران این طرح خطرناک را هم خنثی ساخت (هرچند هنوز خطر تروریسم تکفیری وجود دارد). اسرائیل بعنوان پایگاه اصلی جریان صهیونیسم در جهان اسلام تعریف شده است و امریکا هم در راس هرم صهیونیسم بین الملل قرار دارد. بر این اساس امریکا برای بازگشت هژمون منطقه ای خود نگاه به اسرائیل دارد و از نگاه این رژیم به تحولات منطقه نگاه می کند.

اساسا فروپاشی عراق و سوریه و لبنان یک هدف اسرائیلی است. اما هم عراق و هم سوریه و لبنان با کمک ایران از فتنه تروریسم تکفیری و فروپاشی خلاص شدند. کمک های ایران که بر اساس سیاست تامین منافع ملی در چارچوب منافع امتی ارائه شد موجب تقویت جایگاه ایران در سطح منطقه و خصوصا در روابط با عراق و سوریه و لبنان شده است. رابطه ای که با توجه به طرح های امریکا و اسرائیل باید حفظ شود. زیرا توطئه امریکا و اسرائیل بسیار گسترده است و خنثی سازی این توطئه تنها در قالب کار جمعی می تواند صورت بگیرد. بر این اساس باید گفت هم کشورهای منطقه به ایران نیاز دارند و هم ایران به آنها نیاز دارد. ایران نشان داده مهمترین ضمانت برای استقلال عراق و سوریه و لبنان است. بنابراین انتظار طبیعی ایران از این کشورها حضور شاداب در محور مقاومت بر اساس آرمان آزادی فلسطین و قدس شریف است و وحدت محور مقاومت یک ضرورت منطقی برای تامین استقلال واقعی کشورهای عضو این محور است.

ایران از همان سال نخست پیروزی انقلاب اسلامی با تهدید های جدی براندازانه روبرو بوده است:

- فعال شدن جریان های تروریستی که قریب 20 هزار قربانی از اقشار مختلف ایران گرفته است.

- کودتای نوژه برای بازگرداندن رژیم سابق و یا دستکم استقرار یک حکومت غیر دموکراسی.

- جنگ تحمیلی حزب بعث عراق که 8 سال طول کشید و بسیاری از منابع و امکانات کشور را نابود کرد.

- محاصره اقتصادی کشور

- راه اندازی جنگ روانی  با هدف مدیریت ذهن های اجتماعی در جهت اهداف مطلوب خود.

اما جامعه ایران به دلیل وجود عقبه تاریخی و تمدنی خود از عمده این بحران ها عبور کرده است و اینک در مرحله مدیریت ذهن های اجتماعی هم با توجه به همین عمق تاریخی و تمدنی نیز تا حد زیادی جریان صهیونیسم را ناکام گذاشته است. اما کشورهای دیگر منطقه به دلیل نداشتن عمق تاریخی و تمدنی عبور سختی در مرحله مدیریت ذهن اجتماعی خواهند داشت و نیاز به انتقال تجربه ایران دارند.

ساختار دولت جدید عراق را با سنی ها بسته اند. رئیس جمهور از میان اکراد سنی است و رئیس مجلس هم از میان اهل سنت عرب انتخاب می شوند و جریان سلطه فکر می کرد با این ساختار جدید، عراق را در کنترل خود خواهد داشت. اما اهل سنت در عراق یک بازیگر بخشی است و این جامعه شیعه است که یک بازیگر کلان است و همین امر و استفاده عراق از کمک های ایران، موجب تحول جدی در عراق شده است. لذا جریان سلطه احساس کرد برای کنترل عراق باید بر روی جریان شیعه در این کشور سرمایه گذاری کند. بر همین اساس رژیم های پیشروی عربی در همکاری با جریان صهیونیسم ماموریت پیدا کردند تا در جریان های شیعه نفوذ و اتحاد و اتفاق آنها را از بین ببرند. دعوت از مقتدی صدر و عمار حکیم برای سفر به عربستان، قبل از برگزاری انتخابات و طرح مباحثی چون انتقال مبالغ هنگفتی پول از عربستان و خودرو های زره ای و پول های توزیع شده سفیر امارات در همین چارجوب قابل ارزیابی است. در واقع این اقدام عربستان و امارات کلید زدن جنگ نرم جریان صهیونیستی سلطه در باره عراق است.

همین موضوع در سوریه دنبال می شود تعریف و فعال سازی جریانی که مواضع ضد ایرانی در سوریه را مطرح می کنند در همین چارچوب ارزیابی می شود. یعنی دشمن در لباس دوست وارد میدان شده است. در لبنان نیز همین رفتار را از سوی عربستان و امارات شاهد بودیم. اما هم ملت عراق و هم ملت سوریه و لبنان با توجه به سطح بالای هوشیاری اجازه موفقیت را از این طرح های ضد ملی صهیونیسم که توسط عربستان و امارات اجرا می شود، گرفتند اما نیاز به حفظ این هوشیاری سطح بالا همچنان احساس می شود.

محور مقاومت باید با تقویت اتحاد خود بکوشد توطئه های دشمنان خود را خنثی کند. خصوصا که رژیم صهیونیستی دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپ را فرصتی بی تکرار در تاریخ امریکا می داند که نه قبلا بوده و نه بعدا تکرار خواهد شد. از این روی معتقد است در دوره ترامپ باید همه برنامه های منطقه ای خود را به نتیجه برساند. بنابراین لازم است محور مقاومت نیز زمان شناس بوده و بر پایه شناخت دقیق از تحولات منطقه ای و نظام بین المللی طرح و برنامه داشته باشد. بی تردید رژیم های منطقه ای که بر اساس وابستگی به غرب در خدمت سیاست ها و طرح های جریان صهیونیسم قرار گرفته اند، خود در اهداف برنامه های صهیونیستی برای تغییرات بنیادین ساختاری و تجزیه قرار دارند و تنها راه سلامت آنها پیوستن به محور مقاومت است که با عملکرد 40 ساله خود ثابت کرده است ضامنی صادق و البته مقتدر در صیانت از منافع، امنیت و استقلال همه کشورهای منطقه است. موضوع مهمی که دیر یا زود به آن پی خواهند برد.

احمد روح الله زاد: دبیر کمیسیون سیاسی و امور بین الملل جمعیت دفاع از ملت فلسطین

خبرگزاری بین المللی قدس

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آخرین اخبار
  • :: چرا ترامپ در دستیابی به نتیجه عجله می کند؟
  • :: نشستی برای تامین نیازهای فوری نه استراتژیک
  • :: نقطه هدف فشارهای سه‌گانه آمریکا
  • :: پیشنهادی ایرانی برای نجات یهودیان
  • :: ترامپ از اون میراثی نمی برد
  • :: ماجرای "تهدید پیامکی نمایندگان مجلس" چیست؟
  • :: آیا ملحق نشدن به FATF پایان دنیاست؟!
  • :: ماجرای فتنه انگلیسی و تحقیرِ «ساخت آلمان»
  • :: آیا امکان بازگشت «فرزاد جمشیدی» به برنامه‌های مذهبی وجود دارد؟
  • :: نتانیاهو و پیشنهاد کمک آبیِ «آب دزد» به مردم ایران
  • :: ایران در نظام بین الملل: رویارویی با دوگانه‌ی سازش – براندازی
  • :: لزوم تغییر رابطه حقوقی میان صادرکننده و دریافت‌کننده چک
  • :: دستان خالی نتانیاهو از سفر به اروپا
  • :: خلبان جنگی در محیط آشوبناک
  • :: روش‌شناسی اقتصاد مقاومتی در مقایسه با سایر تفکرات اقتصادی
  • :: ایران ضامن امنیت و استقلال کشورهای منطقه
  • :: کاربرد واژه «صلاه» در مفهوم «نماز»
  • :: شیوع بیماری های واگیردار ناشی از قحطی عصر ناصری
  • :: «جنگ؛ تهدید نامعتبر»
  • :: بایکوت خبری رهبری در دنیا
  • :: «دلداده علامه»
  • :: اسرائیل در سراشیبی سقوط
  • :: نتیجه‌ی اعتماد سایر کشورها به آمریکا چه شد؟
  • :: تأثیر جمعیت جوان بر شاخص‌های اقتصاد مقاومتی
  • :: سیاست اروپا در تحمیل یا تحمل برجام
  • :: نسل جوان فلسطین؛ مزیت بخش روز قدس
  • :: پیام پالرمو چیست؟ آیا باید منتظر تصویب FATF باشیم؟
  • :: عملیات روانی جدید صهیونیست‌ها!
  • :: تفوق گفتمانی انقلاب اسلامی بر الگوی توسعه غربی
  • :: خاطراتی کوتاه از استادی بزرگ؛ به یاد مرحوم حجت‌الاسلام احمدی
  • :: درست می‌گویید آقای عراقچی!
  • :: بهره‌وری با نگرش اقتصادی یا فنی و فرهنگی
  • :: یادداشت| تبعات زمان‌ناشناسی طرح یک سؤال
  • :: یادداشت| انقلابی‌گری امام‌خمینی(ره)
  • :: استراتژی تولید با نگاه چابک سازی و بهره وری
  • :: خروج پژو؛ یک تاریخ، دو تکرار و سه درس
  • :: پیوند شعر و حکمت؛ یک یادآوری و چند پرسش
  • :: امیرالمؤمنین چه کسی را حصر کرد؟
  • :: چرا سران عرب روز قدس را نادیده می گیرند؟
  • :: به مقصد بیت المقدّس!
  • :: برجام و آزمون استقلال؛ بررسی گزینه‌های پیش روی اروپا
  • :: روایتی متفاوت از آنچه در دیدار شاعران میگذرد