دیدبان

چرا روند تشکیل دولت عراق زمانبر خواهد شد؟

چرا روند تشکیل دولت عراق زمانبر خواهد شد؟

به گزارش دیدبان، چهارمین دور انتخابات پارلمانی عراق روز 22 اردیبهشت ماه و با مشارکت 44 درصدی مردم این کشور برگزار شد.

نتایج این انتخابات تحلیل‌های زیادی به همراه داشت و نوع چیدمان ائتلاف‌ها و آرای آنها نظر کارشناسان درباره خواست مردم را به خود جلب کرد.

در این خصوص می‌توان گفت که پیش از انتخابات، همه تحلیل‌ها بر این بود که به ترتیب نصر به رهبری حیدرالعبادی، فتح به رهبری هادی عامری،  سائرون به رهبری مقتدی صدر، دولت القانون به رهبری نوری مالکی و جریان حکمت به رهبری سید عمار حکیم بیشترین آرای مردمی در سطح جریان شیعه را به خود جذب کنند، اما در هفته آخر شرایط تغییر کرد.

تصور غالب بر این بود که با امکاناتی که نخست وزیری در اختیار دارد، ائتلاف نصر اول شود اما اینگونه نشد.
همچنین از ویژگی‌های دیگر چهارمین دوره انتخابات پارلمانی عراق این بود که رقابت‌های بین طائفه‌ای در گذشته، به رقابت‌های درون طائفی و درون احزابی تبدیل شد.

همچنین از ویژگی‌های دیگر چهارمین دوره انتخابات پارلمانی عراق این بود که رقابت‌های بین طائفه‌ای در گذشته، به رقابت‌های درون طائفی و درون احزابی تبدیل شد.

در جریانات شیعه، سنی و کرد این رقابت‌ها بوجود آمد و همه احزاب به دنبال وزن کشی رفتند، به طوریکه از ائتلاف‌های بزرگ شکل گرفته در سه دوره گذشته خبری نبود.

به طور مثال در بیت شیعی در دوره اول و دوم همه احزاب در یک مجموعه بودند و در انتخابات سوم ائتلاف‌ها شکل گرفت، اما بلافاصله در پارلمان فراکسیون اکثریت تشکیل شد، اما در این دوره شاهد حضور 5 جریان و ائتلاف بودیم.

در اقلیم کردستان نیز هیچگاه احزاب به طور جداگانه وارد نمی‌شدند و همواره در کنار هم در رقابت‌های پارلمانی حضور می‌یافتند اما در این دوره بیش از 4 حزب و ائتلاف در رقابت‌ها شرکت کردند که علاوه بر حزب دموکرات به رهبری مسعود بارزانی و اتحادیه میهنی، سه جریان «ائتلاف برای عدالت و دموکراسی»، «گوران» و «جماعت اسلامی» نیز حضور داشتند که این سه در زمان انتخابات یک ائتلاف بزرگ را تشکیل دادند.

در جریان سنی نیز این روند قابل مشاهده بود بطوریکه ائتلاف الوطنیه به ریاست ایاد علاوی و قرار العراقی به ریاست اسامه نجیفی شکل گرفت و در انتخابات به رقابت با یکدیگر پرداختند که علاوه بر این ائتلاف‌ها، احزاب و ائتلاف‌های دیگری در هر استان سنی نشین عراق نیز شکل گرفته بود.

    ائتلاف سائرون به رهبری مقتدی صدر آرای خوبی در این دوره کسب کرد که در خصوص اقبال مردم به این جریان می‌توان گفت که مواضع انتقادی صدر طی چند سال گذشته نسبت به وضعیت رسیدگی به مشکلات مردم، مواضع ضد آمریکایی و اشغالگری و مواضع فراطائفی وی بر اقبال عمومی نسبت به ائتلاف سائرون تاثیر گذار بوده است. علاوه بر این، صدر، ساختار سازماندهی خود را نیز تغییر داد که باعث شد از حدود 30 کرسی در دوره‌های گذشته به 54 کرسی فعلی برسد. اضافه شدن مجموعه‌های جدید نیز در این افزایش کرسی‌ها تاثیر گذار بود که حضور برخی‌ جریانات تکنوکرات و کمونیستی از جمله آنهاست.

یکی از شعارهایی که سید مقتدی همواره داشته موضوع فراطائفی بوده است؛ در جریان سائرون تعداد کمی اهل سنت هم هستند، اما باید گفت که در تاریخ معاصر عراق ائتلاف بین مذهبی‌ها و چپ‌ها را سراغ داریم و بار اول نیست که چنین اتفاقی می‌افتد. همچنین باید گفت که کمونیست‌های عراق با سایر کمونیست‌ها متفاوت بوده و از نظر ایدئولوژی کمونیست نیستند بلکه از نظر سیاسی هستند، بطوریکه دبیر کل حزب کمونیست عراق به سفر ح