صفحه اصلی > بین الملل کد خبر: 41078
ف
فرزان شهیدی

رژیم صهیونیستی زیر آتش انتقام مقاومت

حمله به جولان در واقع انتقام جبهه مقاومت (اعم از سوریه، حزب الله و جمهوری اسلامی ایران) از حملات پی در پی رژیم صهیونیستی محسوب می شود که هر چند مقطعی و محدود بود، اما توازن قدرت را دچار تغییر کرد

به گزارش دیدبان،در نیمه ‌شب ۱۹ اردیبهشت، مواضع رژیم صهیونیستی در مناطق اشغالی جولان، هدف موشک های ارتش سوریه قرار گرفت. جولان منطقه ‌ای است که از سال 1967 تاکنون تحت اشغال رژیم اسرائیل است و البته این اشغالگری هیچ گاه از سوی نهادهای بین ‌المللی به رسیمت شناخته نشده است. یعنی نهادهای بن المللی این منطقه را همچنان جزء خاک سوریه می دانند. رژیم اشغالگر جولان را به خاک خود ضمیمه کرده و بیش از ۳۰ شهرک مسکونی در این مناطق احداث کرده است.

بلندی‌ های جولان از نظر نظامی یک منطقه‌ ای راهبردی محسوب می شود، لذا سوریه در اولین واکنش به حملات مکرر صهیونیست ها به پایگاه های سوری، این منطقه را هدف قرار داد. حملات سوریه با بیش از ۵۰ موشک انجام شد که گفته می شود بیش از 20 فروند آن با عبور از سامانه دفاع موشکی رژیم اسرائیل (گنبد آهنین) به هدف برخورد کرده است.

پس از این حملات، آژیر خطر در بلندی ‌های جولان به صدا درآمد و جوّی از رعب و وحشت صهیونیست ها را در بر گرفت و سران صهیونیست از شهرک نشینان خواستند به پناهگاه بروند.

هدف حملات موشکی، چهار مرکز مهم شامل مقرهای نظامی اصلی اسرائیل بوده است. مهمترین این مقرها عبارت است از: ایستگاه‌ های مخابراتی و ارتباطی، مرکز عملیات پارازیت اینترنتی،‌ مرکز نظامی اصلی استراق ‌سمع از شبکه ‌های مخابراتی، محل فرود بالگردهای نظامی، دیده‌ بانی یگان سلاح‌ های با دقت ‌بالا، مقر فرماندهی نظامی منطقه ‌ای تیپ ۸۱۰ و‌ مقر فرماندهی گردان‌های نظامی در حرمون.

پس از حمله به جولان، ارتش اسرائیل ادعا کرد این حملات کار نیروی قدس سپاه پاسداران ایران بوده و سردار قاسم سلیمانی از داخل خاک سوریه فرماندهی مستقیم این عملیات را برعهده داشته است. منابع سوری ادعاهای رژیم صهیونیستی مبنی بر دخالت ایران در حمله موشکی را رد کرده و تاکید کردند نیروهای دولتی سوریه در واکنش به حملات رژیم اسرائیل اقدام به عملیات کرده و به حملات هفته‌ های اخیر این رژیم پاسخ داده‌ اند.

صهیونیست ها در واکنش به این حملات، حمله هوایی گسترده ای را علیه سوریه انجام داند و مدعی شدند مراکز ایران در سوریه را بمباران کرده اند. آویگدور لیبرمن، وزیر دفاع رژیم غاصب ادعا کرد که ارتش این رژیم تقریبا تمام تاسیسات ایران در سوریه را هدف قرار داده است. در عین حال، وزیر دفاع اسرائیل ابراز امیدواری کرد که این تبادل آتش و درگیری میان دو طرف پایان یابد.

کشورهای غربی که معمولا در برابر حملات رژیم صهیونیستی به سوریه سکوت می کنند، به حملات سوریه واکنش نشان داده و هم نوا با اسراییل، آن را کار ایران قلمداد کردند. سخنگوی کاخ سفید آمریکا گفت: حملات جولان نشان می ‌دهد که رژیم ایران قابل اعتماد نیست و رییس‌ جمهور تصمیم درستی برای خروج آمریکا از توافق هسته ‌ای (برجام) گرفته است.

دولت انگلیس نیز این حملات را کار ایران دانست و آن را محکوم کرد و از روسیه خواست تا با استفاده از نفوذ خود در سوریه از حملات احتمالی آینده جلوگیری کند. دولت آلمان هم با این تصور که حملات کار ایران بوده است، اعلام کرد اقدامات تحریک ‌آمیز و خطرناک را از خاک سوریه به مواضع اسرائیل در بلندی‌های جولان محکوم می کند. رئیس جمهور فرانسه هم خواستار کاهش تنش در منطقه شد.

شایان ذکر است کشورهای غربی شامل آمریکا، انگلیس و فرانسه حدود یک ماه پیش حملاتی را علیه سوریه سامان دادند؛ نکته ای که حاکی از همراهی غرب با اسرائیل، هم در بعد سیاسی و هم میدانی می باشد.

در سطح منطقه، ترکیه علیه رژیم اسرائیل موضع گیری کرد. رئیس جمهور ترکیه، روایت تل آویو از حملات اخیر را زیر سوال برد و اسرائیل را به جنگ افروزی در خاورمیانه متهم کرد. رجب طیب اردوغان تاکید کرد اسرائیل به طور پیوسته در حال وحشت آفرینی در منطقه است.

اما روسیه موضعی بی طرف اتخاذ کرد و ضمن ابراز نگرانی از بالا گرفتن تنش، از هر دو طرف خواست خویشتنداری به خرج دهند. معاون وزیر امور خارجه روسیه اعلام کرد که روسیه با تمام طرف ‌ها در تماس است و تلاش می کند اوضاع به حالت عادی بازگردد.
به طور طبیعی روسیه که متحد اصلی سوریه محسوب می شود، مایل به افزایش درگیری ها نیست، زیرا می داند که ادامه تنش با اسرائیل، سوریه را که در حال خروج از جنگی طاقت فرسا است، بار دیگر گرفتار بحران تازه ای می کند. در عین حال روسیه هر چند حملات اسرائیل به سوریه را محکوم می کند، اما معمولا اقدام تدافعی به نفع متحد خود (سوریه) انجام نمی دهد. دلیل این امر ملاحظاتی است که مسکو نسبت به امنیت اسرائیل دارد. دلیل بی طرفی و میانجی گری در ماجرای اخیر و دعوت به پایان تنش، ناشی از این موضع مسکو می باشد.

 

دورنمای تنش میان رژیم اسرائیل و محور مقاومت چگونه خواهد بود؟

رژیم صهیونیستی بارها اعلام کرده است که نسبت به حضور نظامی ایران و نیز حزب الله لبنان در خاک سوریه به شدت نگران است و آن را تهدیدی علیه منافع خود می داند. مروری بر حملاتی که اسرائیل طی سال‌ های گذشته در سوریه انجام داده نشان می ‌دهد هدف او مهار توانمندی های ایران و حزب‌ الله در سوریه است.

حملات تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی به خاک سوریه پس از پیروزی های چشمگیر ارتش سوریه و متحدانش و شکست تروریست ها به ویژه داعش، افزایش قابل ملاحظه ای یافته است. مهمترین حمله اسرائیل، هدف قرار دادن پایگاه تیفور در حمص بود که به شهادت هفت تن از مستشاران سپاه پاسداران منجر شد. این نشان می دهد پیروزی های مقاومت در سوریه نگرانی شدید صهیونیست ها را برانگیخته و هراس سران تل آویو آن است که مقاومت که اینک در نزدیکی مرزهای آنان خیمه زده است و هر لحظه ممکن است تهدیدی جدی علیه رژیم غاصب ایجاد کنند.

حمله به جولان در واقع انتقام جبهه مقاومت (اعم از سوریه، حزب الله و جمهوری اسلامی ایران) از حملات پی در پی رژیم صهیونیستی محسوب می شود. این حمله هر چند مقطعی و محدود بود، اما توازن قدرت را دچار تغییر کرد و باعث شد اسرائیل از این پس در محاسبات خود بازنگری کند.

با این وصف، وقوع جنگ فراگیر میان دو طرف بعید است؛ اما امکان تداوم حملات پراکنده همچنان وجود دارد و البته حمله به جولان نشان داد، مقاومت همانند گذشته خویشتنداری نمی کند و پاسخ لازم و مناسب را به تجاوزات رژیم صهیونیستی خواهد داد./
 

پایگاه بصیرت

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
اشکال دور وارد نیست پاسخ به برخی شبهات درباره‌ی مجلس خبرگان در گفت‌وگو با آیت‌الله عباس کعبی؛
اشکال دور وارد نیست
آخرین اخبار
  • :: اشکال دور وارد نیست
  • :: چگونه از تجربه ی تلخ برجام اقتدار تولید می شود؟
  • :: سه رویکرد در باب خودکفایی
  • :: انحرافی بزرگ در ادبیات دفاع مقدس!
  • :: بالیوود و دیپلماسی سینمایی رژیم صهیونیستی
  • :: پیامدهای مشارکت اسرائیل در خطوط انتقال انرژی تاپ و تاناپ بر چشم‌انداز مشارکت ایران در کریدورهای انرژی
  • :: ایالات متحده آمریکا و اعمال تحریم های ظالمانه علیه حزب الله
  • :: پشت پرده درخواست آمریکا برای حضور اعراب در مذاکرات با ایران!
  • :: از ضعف سیاسی اعراب تا توهم ترامپ
  • :: پرسش های بی تعارف و بی پاسخ یک جمعیت پژوه
  • :: بررسی نتایج و دورنمای انتخابات پارلمانی عراق
  • :: عوامل اصلی طرح اتهام جنون به پیامبر (ص)
  • :: در اندوه روز خونبار ملت فلسطین
  • :: تضمین هایی که اروپا باید به ایران بدهد
  • :: رهبر معظم انقلاب درگذشت حجة‌الاسلام طباطبائی را تسلیت گفتند
  • :: آثار راهبردی «انتفاضه بازگشت» و غافلگیری اسرائیل
  • :: رهبری اجازه کدام برجام را صادر کردند؟
  • :: برزخی برای قراردادهای پسابرجامی
  • :: سناریوهای محتمل‌ برای تشکیل دولت آینده عراق
  • :: خبر محرمانه درباره احتمال مرگ بن‌سلمان در تیراندازی‌های کاخ پادشاهی
  • :: آیا سند تحول آموزش و پرورش راه‌گشاست؟
  • :: چرا العبادی هم‌چنان بازیگر کلیدی عراق است؟
  • :: سیر مطالعاتی؛ آنچه که باید باشد
  • :: آمریکایی ها از سیاست خودکفایی ایران می‌ترسند
  • :: بایسته های تربیت اسلامی دانش آموزان
  • :: بنای سفارت بر دریایی از خون
  • :: کره شمالی چرا مذاکرات را نیمه‌کاره رها کرد؟
  • :: روانشناسی مقتدی صدر
  • :: شرارت و حماقت ۳ گاو و انتفاضه چهارم
  • :: انتقال سفارت آمریکا از تل‌آویو به قدس اشغالی؛ اهداف و پیامدها
  • :: نخبگان رنگی!
  • :: چرا کتاب تبلیغ نمی‌شود؟
  • :: رژیم صهیونیستی زیر آتش انتقام مقاومت
  • :: خیانت آل سعود به فلسطین فراموش نخواهد شد
  • :: نیمه پر انتقال سفارت
  • :: تکرار روز نکبت در روز خون
  • :: انتخابات پارلمانی عراق؛ تکمیل سریال دستاوردها
  • :: سراب برجام اروپایی با مصوبه مسدود کننده اتحادیه اروپا
  • :: آمریکا حتی دوستان خود را نیز فریب می دهد، چه رسد به دشمنانش
  • :: خروج آمریکا از برجام را چگونه تحلیل کنیم؟
  • :: «انزوای بدون جرح» سیاست جمهوری اسلامی در مواجهه با مخالفین
  • :: اروپا و پیچ تاریخی نظام بین الملل