صفحه اصلی > بین الملل کد خبر: 41006
ف
علی محقق

پاسخ سوری ها به رژیم صهیونیستی در جولان؛ غافل گیرکننده، هوشمندانه و به‌موقع

پاسخ آنی و فوری به مناطق نظامی صهیونیست‌ها در جولان پس از تهاجم تل‌آویو نشان دهنده این مسئله است که سوریه و محور مقاومت پیش از این تصمیم به تقابل به تجاوزات صهیونیست‌ها گرفته‌اند.

به گزارش دیدبان،بامداد روز پنج‌شنبه 20 اردیبهشت‌ماه باری دیگر سوریه شاهد ماجراجویی‌های رژیم صهیونیستی بود. رسانه‌ها بامداد پنجشنبه، از حمله خمپاره‌ای رژیم صهیونیستی به شهر «البعث» در شمال استان قنیطره سوریه خبر دادند. سانا گزارش داده خمپاره‌هایی از مناطق تحت کنترل رژیم صهیونیستی به سمت شهر «البعث» در شمال استان قنیطره شلیک شده است.

البته این ماجراجویی برای خلاف اقدامات و تجاوزات پیشین صهیونیست‌ها در ماه گذشته علیه سوریه و پایگاه‌های ایران در این کشور بی‌پاسخ نماند. به فاصله کوتاهی پس از این حمله رسانه‌های صهیونیستی از به صدا در آمدن آژیر خطر در بلندی‌های جولان خبر دادند.

رسانه‌های صهیونیستی از جمله هاآرتص گزارش دادند سامانه گنبد آهنین چند راکت که از سمت سوریه شلیک شده بود رهگیری کرد.«شورای منطقه‌ای جولان» با انتشار بیانیه‌ای از ساکنان جولان اشغالی خواست در پناهگاه‌ها باقی بمانند. سخنگوی ارتش رژیم صهیونیستی ادعا کرد بیش از 20 فروند راکت از سمت سوریه به فلسطین اشغالی شلیک شده است که برخی از آن‌ها رهگیری شده‌اند؛ اما العالم به نقل از منابع خود خبر داد که سوری‌ها این تهاجم را با 68 موشک به مناطق نظامی صهیونیست‌ها در جولان خبر داد.

تلاش صهیونیست‌ها برای تبدیل تبادل آتش دیشب به جنگ ایران-اسرائیل

پس از انتشار اخبار تنش و تبادل آتش در جنوب سوریه و جولان اشغالی، رسانه‌ها و مسئولان رژیم صهیونیستی بسیار سعی کردند پای ایران را به این مسئله باز نمایند. ارتش رژیم صهیونیستی طی پیامی مدعی شد در حال حمله به اهداف ایرانی در خاک سوریه است. لیبرمن وزیر جنگ رژیم صهیونیستی طی سخنرانی در همایش امنیتی سالانه هرتزلیا در تل‌آویو با اشاره به حملات دیشب رژیم به سوریه با تکرار ادعاهای بی‌اساس علیه تهران گفت: «ایران تلاش می‌کند تروریسم خود را در هر جایی از دنیا صادر و مستقر کند...بر عکس ایران اما ما تمایلی به کشورگشایی و تصرف مناطق جدید نداریم.»

لیبرمن هم چنین با ادعای اینکه ایران 13 میلیارد دلار در سوریه هزینه کرده، افزود: امسال نیز می‌خواهد 2 میلیارد دلار دیگر خرج کند...ما اما به ایران اجازه نمی‌دهیم سوریه را به پایگاه نظامی خود جهت حمله به اسرائیل تبدیل کند. اسلام‌گراهای افراطی زیادی وجود دارد اما ایران تنها کشوری است واقعاً می‌خواهد ایدئولوژی خود را در خاورمیانه و آفریقا تحمیل کند. این وزیر صهیونیست همچنین با هشدار به رسانه‌های اسرائیلی برای شادمان نشدن از چیزی که به نظر پیروزی اسرائیل در شب گذشته است، توضیح داد: «اسرائیل خواستار جنگ یا تصرف سوریه نیست بلکه از خودش دفاع می‌کند. گمان می‌کنم بیشتر ایرانی‌ها نیز مخالف حضور سپاه در سوریه هستند.»[1]

ادبیات صهیونیست‌ها به‌گونه‌ای است که سعی دارند تجاوز دیشبشان که این بار با پاسخ از سوی سوریه همراه بود را به یک پیام تهدید برای ایران تبدیل نمایند. لذا با برجسته و غلو نمودن در حجم حمله، ایران را مسئول این تنش معرفی نمودند در حالی که آغاز کننده تهاجم جنگنده‌های صهیونیستی بودند.

 رونِن مانلیس یکی از سخنگوهای ارتش رژیم صهیونیستی، تجاوز نظامی شب گذشته به سوریه را عملیاتی «بسیار موفق» توصیف کرده و مدعی شد: «ما با موفقیت اهدافی از نیروهای قدس و سپاه ایران در سوریه را از بین بردیم!»[2] اما بسیاری از اخبار نشان می‌دهد پاسخ تهاجم تل‌آویو توسط سوری‌ها داده شده است.

پیغام نتانیاهو؛ ترس صهیونیست‌ها از واکنش ایران

اما نتانیاهو و زیر جنگ رژیم پس از مدت کوتاهی طی پیام‌ها و سخنانی سعی کردند این‌گونه وانمود کنند که اصلاً قصد ماجراجویی و تنش در مرزهای جولان اشغالی و سوریه را ندارند. برخی منابع دیپلماتیک روس اعلام کردند، بنیامین نتانیاهو به ولادیمیر پوتین اطلاع داده کرد که اسرائیل به دنبال بالا گرفتن درگیری‌ها با ایران در سوریه نیست. همچنین منابع یادشده تأکید کردند، سرگئی ریابکوف، معاون وزیر خارجه روسیه عدم تمایل اسرائیل به درگیری با ایران در سوریه را به مسئولان ایرانی خواهد رساند. هم چنین آویگدور لیبرمن، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی نیز در کنفرانس هرتزلیا گفته بود: «امیدواریم این فصل را با ایران را تمام کرده باشیم و همه پیام ما را فهمیده باشند...اسرائیل تشدید اوضاع را نمی‌خواهد و امیدواریم که این فصل تمام شده باشد... هیچ موشک ایرانی در داخل اراضی تحت کنترل اسرائیل سقوط نکرده‌ و ما هرگز به ایران اجازه نخواهیم داد که سوریه را به خط مقدم علیه ما تبدیل کند.»[3]

سخنان لیبرمن به خوبی نشان می‌دهد که گویا صهیونیست‌ها از واکنش قاطع سوریه در قبال تهاجم آنان به پایگاه‌هایی در اطراف دمشق بسیار غافل‌گیر شده‌اند. شاید گمان می‌کردند برخلاف دو حمله پیشین در ماه گذشته این بار هم سوریه و محور مقاومت به این حملات پاسخی نخواهد داشت.

پاسخ در جولان؛ هوشمندانه و به‌موقع

 حملات اخیر به پایگاه‌های ایران در سوریه نشان می‌دهد صهیونیست‌ها اکنون به این نتیجه رسیده‌اند که آخرین راه‌حل برای تقابل با حضور ایران در سوریه، حملات مستقیم و بالا بردن هزینه حضور نیروهای مقاومت در سوریه است. رژیم صهیونیستی بارها اعلام کرده است که حضور نیروهای مقاومت و ایجاد پایگاه‌هایی از سوی ایران در سوریه یک خط قرمز است و تلاش‌های وسیعی از طریق روسیه برای مقابله با این مسئله انجام داده است. بحران سوریه بیش از گذشته به پایان خود نزدیک می‌شود و تل‌آویو سعی دارد حداقل خواسته خود یعنی عدم حضور نیروهای مقاومت در جولان و مرزهای اشغالی لبنان و سوریه با رژیم صهیونیستی را از طریق روس‌ها تحقق بخشد. یکی از سخنان و خواسته‌های رژیم صهیونیستی در موضوع سوریه، جولان و به رسمیت شناخته شدن اشغالگری این رژیم در بخش راهبردی و استراتژی سوریه است. نتانیاهو بارها در دیدارهای گوناگونش بالاخص در دیدار با پوتین بر ضمیمه شدن رسمی جولان به رژیم صهیونیستی تأکید کرده بود. کلیدواژه سخنان نتانیاهو در دیدارهایش با پوتین را می‌توان ایران هراسی با تکیه بر حزب الله و جولان دانست. شش دیدار پوتین و نتانیاهو از سال 2015 تاکنون و تکرار خطر حضور ایران در سوریه و جولان برای تل‌آویو از سوی نتانیاهو نشان می‌دهد که این مسئله چقدر برای صهیونیست‌ها مهم بوده است؛ اما گویا صهیونیست‌ها از طریق روس‌ها به خواسته خود نرسیده‌اند و روند سوریه و حضور ایران در مسیری غیر از خواست آنان در حرکت است. پیروزی‌های اخیر ارتش سوریه در غوطه شرقی و شکست جریان‌های تروریستی و حامیان غربی‌شان در ساقط کردن بشار اسد، مسئولین تل‌آویو را بیش از گذشته نسبت به آینده مسئله سوریه و حضور ایرانیان و گروه‌های مقاومت در چند کیلومتری سرزمین‌های اشغالی جولان نگران کرده است.

لذا ما شاهد دو حمله از سوی صهیونیست‌ها پیش از حمله بامداد پنج‌شنبه 20 اردیبهشت ماه به پایگاه‌های سوری و نیروهای ایرانی بودیم. حمله به پایگاه تی فور در حلب (20 فروردین) و حمله به پایگاه‌های در حماه و حلب (10 اردیبهشت) دو حمله پیشین بودند. این دو حمله بنا دلایلی از جمله به شرایط میدانی سوریه و آزادی غوطه شرقی، فضا سازی برای حمله به دمشق به بهانه بمب شیمیایی و مسئله برجام، پاسخی از سوی محور مقاومت و سوریه داده نشد.

به طور نمونه می‌توان به سخنان یک مسئول آمریکایی اشاره کرد. یک مقام وزارت خارجه آمریکا در واکنش به حوادث جولان با روزنامه «هاآرتص» مصاحبه کرد و گفت: «از گزارش‌ها درباره شلیک موشک‌ به سمت اسرائیل مطلع هستیم. درصورتی‌که صحت داشته باشند، بر تصمیم ما برای خروج از برجام صحه می‌گذارند. ایران نیت اصلی‌‌اش را به دنیا نشان می‌داد. بگذارید شکی در این مورد وجود نداشته باشد.[4]» این سخنان به خوبی اثبات می‌کند که صهیونیست‌ها در حملات پیشین به دنبال ماجراجویی و تحریک ایران و سوری‌ها بودند تا به‌واسطه آن برای خروج از برجام و فشار به ایران بهانه جدیدی داشته باشند. لذا عدم پاسخ به ماجراجویی‌ها پیش از حمله موشکی ترامپ به سوریه و خروج از برجام امری هوشمندانه بوده است؛ اما حال پاسخ در سومین حمله که نشان از رویه بودن حملات داشت بهترین زمان برای جلوگیری از رویه شدن این تصمیم جدید صهیونیست‌ها برای نجات خود از تهدید حضور دائمی جریان مقاومت در نزدیکی مرزهایش بود.

ضمن آنکه انتخاب جولان برای پاسخ هم از دیگر هوشمندی‌های این اقدام بود. حساسیت صهیونیست‌ها به این منطقه موجب می‌شود به خوبی این پیام را درک نمایند که سوریه در تداوم پاسخ مصمم است. ضمن آن‌که جولان اشغالی بر اساس تمام اسناد و قطعنامه‌های سازمان ملل جزو خاک سوریه است لذا از منظر حقوقی دست برتر با سوریه و ایران خواهد بود.

این نکته را هم نباید نادیده گرفت که پاسخ آنی و فوری به مناطق نظامی صهیونیست‌ها در جولان پس از تهاجم تل‌آویو نشان دهنده این مسئله است که سوریه و محور مقاومت پیش از این تصمیم به تقابل به تجاوزات صهیونیست‌ها گرفته‌اند.

پی نوشت:

[1] http://www.farsnews.com/news/13970220000249

[2] http://www.farsnews.com/news/13970220000655

[3] https://www.isna.ir/news/97022011122

[4] http://www.farsnews.com/news/13970220000064

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
نبرد برای فراکسیون بزرگ واکاوی ائتلاف های احتمالی برای تشکیل دولت آینده عراق
نبرد برای فراکسیون بزرگ
آخرین اخبار
  • :: اروپا منازعه بین هویت و منفعت
  • :: خدعه اروپا با ایران
  • :: مواضع متناقض وزیر جوان درباره مسدودسازی تلگرام
  • :: استراتژی رژیم صهیونیستی برای ایجاد شکاف میان ایران و روسیه
  • :: اسلوب حذف و نارسایی های ترجمه قرآن
  • :: خوی استکباری آمریکا و مقاومت در برابر جامعه بین الملل
  • :: اضران و غایبان اجلاس سران سازمان همکاری های اسلامی
  • :: صف‌آرایی‌ها در پارلمان عراق؛ رقابت برای نخست‌وزیری و ورود به کابینه
  • :: هجوم امواج سیاسی به سواحل کن
  • :: ۴ راهبرد اساسی جمهوری اسلامی ایران در طراحی «سبد انرژی»
  • :: نبرد برای فراکسیون بزرگ
  • :: حمایت هایی که از فرزند آوری نمی شود
  • :: اشکال دور وارد نیست
  • :: چگونه از تجربه ی تلخ برجام اقتدار تولید می شود؟
  • :: سه رویکرد در باب خودکفایی
  • :: انحرافی بزرگ در ادبیات دفاع مقدس!
  • :: بالیوود و دیپلماسی سینمایی رژیم صهیونیستی
  • :: پیامدهای مشارکت اسرائیل در خطوط انتقال انرژی تاپ و تاناپ بر چشم‌انداز مشارکت ایران در کریدورهای انرژی
  • :: ایالات متحده آمریکا و اعمال تحریم های ظالمانه علیه حزب الله
  • :: پشت پرده درخواست آمریکا برای حضور اعراب در مذاکرات با ایران!
  • :: از ضعف سیاسی اعراب تا توهم ترامپ
  • :: پرسش های بی تعارف و بی پاسخ یک جمعیت پژوه
  • :: بررسی نتایج و دورنمای انتخابات پارلمانی عراق
  • :: عوامل اصلی طرح اتهام جنون به پیامبر (ص)
  • :: در اندوه روز خونبار ملت فلسطین
  • :: تضمین هایی که اروپا باید به ایران بدهد
  • :: رهبر معظم انقلاب درگذشت حجة‌الاسلام طباطبائی را تسلیت گفتند
  • :: آثار راهبردی «انتفاضه بازگشت» و غافلگیری اسرائیل
  • :: رهبری اجازه کدام برجام را صادر کردند؟
  • :: برزخی برای قراردادهای پسابرجامی
  • :: سناریوهای محتمل‌ برای تشکیل دولت آینده عراق
  • :: خبر محرمانه درباره احتمال مرگ بن‌سلمان در تیراندازی‌های کاخ پادشاهی
  • :: آیا سند تحول آموزش و پرورش راه‌گشاست؟
  • :: چرا العبادی هم‌چنان بازیگر کلیدی عراق است؟
  • :: سیر مطالعاتی؛ آنچه که باید باشد
  • :: آمریکایی ها از سیاست خودکفایی ایران می‌ترسند
  • :: بایسته های تربیت اسلامی دانش آموزان
  • :: بنای سفارت بر دریایی از خون
  • :: کره شمالی چرا مذاکرات را نیمه‌کاره رها کرد؟
  • :: روانشناسی مقتدی صدر
  • :: شرارت و حماقت ۳ گاو و انتفاضه چهارم
  • :: انتقال سفارت آمریکا از تل‌آویو به قدس اشغالی؛ اهداف و پیامدها