صفحه اصلی > بین الملل کد خبر: 40962
ف
اسما دشتکیان

شکست رژیم صهیونیستی برای کسب کرسی شورای امنیت؛ پیامدها و تهدیدات

رویترز در خبری اعلام کرد که رژیم صهیونیستی به دلیل پایین بودن شانسِ پیروزی‌اش، از عرصه رقابت با کشورهای آلمان و بلژیک برای کسب یک کرسی در شورای امنیت سازمان ملل انصراف داد.

به گزارش دیدبان،رویترز در خبری اعلام کرد که رژیم صهیونیستی روز جمعه (14 اردیبهشت‌ماه) به دلیل پایین بودن شانسِ پیروزی‌اش، از عرصه رقابت با کشورهای آلمان و بلژیک برای کسب یک کرسی در شورای امنیت سازمان ملل انصراف داد.[1] گفتنی است که مجمع عمومی سازمان ملل متحد متشکل از نمایندگان ۱۹۳ کشور عضو قرار است ماه آینده میلادی جهت تعیین پنج عضو جدید شورای امنیت برای دوره دوساله‌ای که از یکم ژانویه ۲۰۱۹ آغاز می‌شود، مراسم رأی گیری برگزار کند. بر همین اساس، قرار بود رژیم صهیونیستی با دو کشور آلمان و بلژیک برای کسب یک کرسی از مجموع دو کرسی اختصاص یافته به گروه کشورهای اروپای غربی رقابت کند. رسانه‌ها و مقامات کشورهای عربی چون عراق و تشکیلات خودگردان فلسطین در موضع گیری‌هایی انصراف رژیم صهیونیستی از نامزدی برای کسب کرسی غیردائم شورای امنیت سازمان ملل را یک پیروزی علیه صهیونیست‌ها دانستند.

رژیم صهیونیستی برای رسیدن به کرسی شورای امنیت، تلاش و طرح‌های وسیعی در دو سال گذشته دنبال کرده است. در این نوشتار برخی تلاش‌ها و پیامدهای این شکست را برای رژیم صهیونیستی مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

کمیته ششم شورای امنیت، مقدمه سازی موفق برای کرسی شورای امنیت

یکی از تلاش‌های رژیم صهیونیستی برای رسیدن به با اهمیت‌ترین کرسی سازمان ملل در خرداد 95 به نتیجه رسیده بود. ۲۵ خرداد ۹۵ دانی دانون نماینده رژیم صهیونیستی به‌عنوان رئیس کمیته حقوقی سازمان ملل که به کمیته ششم مشهور است، برگزیده شد. اتفاقی که با واکنش بسیاری از کشورها و دیگر جنبش‌های اسلامی همراه بود. ریاست حقوقی کمیته ششم حقوقی سازمان ملل به‌صورت گردشی از مناطق جغرافیایی تقسیم‌بندی شده انتخاب می‌شود. در این دوره ریاست باید از سوی نامزدهای کشورهای اروپای غربی انتخاب می‌گردید. کشورهای اروپای غربی برای انتخاب نامزد مورد نظر خود ابتدا در درون گروه کشورهای اروپای غربی با یک رای گیری، رژیم صهیونیستی را به لیست کشورهای اروپای غربی افزودند و سپس این رژیم را به‌عنوان تنها نامزد این گروه برای ریاست کمیته ششم معرفی نمودند.

تصمیم کشورهای اروپای غربی نشان‌دهنده اقدامی برنامه‌ریزی شده و هدفمند به‌منظور رساندن رژیم اشغالگر قدس بر کرسی یکی از کمیته‌های اصلی سازمان ملل است. با آنکه رژیم صهیونیستی بدون رقیب از سوی گروه کشورهای اروپای غربی به‌عنوان نامزد معرفی شده بود، اما با اصرار برخی کشورهای اسلامی، رای گیری برای انتخاب ریاست کمیته ششم انجام شد. رژیم صهیونیستی با ۱۰۹ رای از ۱۹۳ رای توانست برای نخستین بار ریاست یک کمیته اصلی در سازمان ملل را در اختیار بگیرد. در جلسه رای گیری سازمان همکاری اسلامی، اتحادیه عرب، سوریه و جمهوری اسلامی ایران در مخالفت با نامزدی رژیم صهیونیستی سخنرانی کردند.[2] با آنکه رای گیری به‌صورت مخفی انجام شد اما روزنامه القدس العربی چاپ لندن فاش نمود دست‌کم ۴ کشور عربی به ریاست رژیم صهیونیستی رای مثبت داده‌اند.[3]

رسیدن رژیم صهیونیستی به ریاست کمیته ششم و همراهی برخی کشورهای عربی در کنار کشورهای غربی در رای گیری به سود تل‌آویو، صهیونیست‌ها را بیش از پیش امیدوار کرد تا تلاش‌هایشان را برای رسیدن به کرسی شورای امنیت ادامه دهند.

تلاش ناکام رژیم صهیونیستی و طرح دوری گلد برای جلب آرای کشورهای آفریقایی

یکی از موضوعات مورد توجه رژیم صهیونیستی بالاخص طی دهه گذشته حضور فعال‌تر در مجامع بین‌المللی به‌منظور کسب مشروعیت حقوقی و اجتماعی است. یکی از تلاش‌های صورت گرفته، نزدیک شدن به کشورهای آفریقایی به منظور استفاده از رای آنان برای کسب کرسی های بین‌المللی مانند شورای امنیت سازمان ملل است.

رژیم صهیونیستی پس از بهبود روابط با آفریقایی‌ها توانست قطعنامه تصویب شده علیه این رژیم و نژادپرست نامیدن آن را در اقدامی کم‌نظیر با کمک رأی آفریقایی‌ها در سال ۱۹۹۱ ملغی نماید. بن گوریون یکی از نخست وزیران مطرح این رژیم همواره بر این نکته تاکید نموده بود، کشورهای آفریقایی در سطح جهان غنی و قدرتمند نیستند، ولی آراء آن‌ها در محافل و سازمان‌های بین‌المللی از نظر ارزش برابر با دیگر دولت‌هاست.

روزنامه الشرق الاوسط پس از پایان سفر نتانیاهو به آفریقا (در تیر ماه 95) به نقل از یکی از منبع‌های سیاسی رژیم صهیونیستی مدعی شد دوری گلد مدیرکل وزارت خارجه رژیم صهیونیستی طرحی را آماده کرده و به تصویب نتانیاهو هم رسیده است. نتانیاهو در سفر به آفریقا طرح دوری گلد را با هفت رهبر آفریقایی مطرح نموده است. این سفر در چارچوب طرح گسترده‌ای که تل‌آویو به‌تازگی برای تقویت روابط با قاره سیاه تصویب کرده است، انجام شد. نتانیاهو قبل از آغاز سفر به آفریقا هدف سفرش را گسترش «دامنه همکاری دوجانبه» اعلام نمود و گفت: «این سفر بخشی از تلاش‌های صورت گرفته برای بازگشت گسترده به آفریقا است و ساز و کاری که اکنون آغاز خواهیم کرد، در سال‌های آینده گسترش خواهد یافت.[4]»

نتانیاهو به‌عنوان اولین نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی پس از اسحاق رابین و بعد از گذشت ۲۵ سال است که به این قاره سفر می‌کند. طبق این طرح رژیم صهیونیستی به دنبال عضویت در شورای امنیت سازمان ملل با کمک رأی آفریقایی‌هاست. ده عضو از پانزده عضو شورای امنیت کرسی‌های غیر دائم است. هرساله پنج کرسی از ده کرسی غیر دائم شورای امنیت برای دو سال با رأی دوسوم اعضای مجمع عمومی انتخاب می‌شوند. کرسی‌های غیر دائم در شورای امنیت نیز میان پنج گروه منطقه‌ای توزیع شده است. گروه شرق اروپا یک کرسی، گروه غرب اروپا و کشورهای دیگر دو کرسی، آمریکای لاتین و جزایر کارائیب دو کرسی و گروه آفریقا و آسیا پنج کرسی.

رژیم صهیونیستی از سال ۲۰۰۰ همانند اتفاقی که در کمیته ششم سازمان ملل افتاد، در گروه غرب اروپا و کشورهای دیگر قرار گرفته است. با توجه به معرفی رژیم صهیونیستی برای ریاست کمیته ششم مجمع عمومی از سوی گروه کشورهای غرب اروپا در انتخابات ماه گذشته مجمع عمومی، به نظر می‌رسد تکرار این موضوع دور از انتظار نباشد هرچند انتخابات در شورای امنیت حساسیت بالاتری دارد.

طبق طرح دوری گلد آنچه برای رژیم صهیونیستی به‌منظور رسیدن به کرسی شورای امنیت اهمیت دارد، جلب آرای بیش از دوسوم اعضای مجمع عمومی است که رأی کشورهای آفریقایی، هدف وزارت خارجه رژیم صهیونیستی است. طرح دوری گلد معتقد است عضویت این رژیم در شورای امنیت ضمن تأثیرگذاری در قطعنامه‌ها، این امکان را به رژیم صهیونیستی می‌دهد تا موضوعات مورد اهمیت خود را به بحث بگذارد.[5]

شکست دیپلماسی رژیم صهیونیستی، پیامدها و تهدیدات

اما حال با فرا رسیدن زمان قرعه کشی سهمیه اروپایی‌ها برای کرسی سال 2019 و 2020 رژیم صهیونیستی از رقابت با آلمان و بلژیک انصراف داد. این انصراف نشان دهنده آن است که علی‌رغم تلاش های وسیع تل‌آویو برای رسیدن به کرسی سازمان ملل نتوانسته است رای کشورهای اروپایی و آفریقایی را برای تصاحب این سمت جلب نماید.

این اتفاق قطعاً یک شکست دیپلماسی برای رژیم صهیونیستی خواهد بود. شاید مؤلفه‌هایی مانند وضعیت کنونی نوارغزه، راهپیمایی‌های بازگشت و نزدیکی رای گیری به زمان اعلامی برای انتقال سفارت آمریکا به قدس شریف (که خلاف قطعنامه‌های شورای امنیت در موضوع فلسطین است) همگی در شکست رژیم صهیونیستی نقش داشته باشند. ضمن آنکه وجود رقیبی چون آلمان که سال‌هاست حق خود را عضویت در اعضای دائم شورای امنیت می‌داند هم این شکست صهیونیست‌ها نباید از قلم انداخت. این شکست قطعاً آخرین تلاش صهیونیست‌ها برای کسب کرسی شورای امنیت نخواهد بود. با توجه نزدیکی اعراب و رژیم صهیونیستی و عادی‌سازی روابط شاهد تداوم تلاش های رژیم صهیونیستی برای تداوم دست‌یابی به کرسی های بین‌المللی در نهادهای حقوقی و سیاسی برای افزایش مشروعیت و قدرت وجود جعلی‌اش خواهیم بود. این در حالی است که نهادهای حقوقی و بین‌المللی فرصتی برای زیرسوال بردن موجودیت جعلی و تروریستی صهیونیست‌هاست. شاید برخی گمان کنند به دلیل سلطه و نفوذ قدرت‌های جهانی در ساختار بسیاری از سازمان‌ها و نهادهای حقوقی، سیاسی و حقوق بشری بین‌المللی، مبارزه با رژیم صهیونیستی از این روش معقول و نتیجه بخش نخواهد بود، اما باید گفت علی‌رغم سختی‌ها و دشواری‌های این روش، با توجه به اهمیت موضوعات حقوقی و انسانی در میان افکار عمومی جهان، این روش از مبارزه می‌تواند طیف زیادی از جهانیان را به سوی مبارزه به رژیم صهیونیستی سوق دهد.

پی نوشت:

[1] https://www.mehrnews.com/news/4287610

[2] http://www.mehrnews.com/news/3685487

[3] http://www.mashreghnews.ir/fa/news/589508

[4] http://www.irna.ir/fa/News/82160324

[5] http://www.isna.ir/news/95040111514

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آخرین اخبار
  • :: آیا موج آزادسازی مواد مخدر در جهان به ایران نیز خواهد رسید؟
  • :: جدال مهناز افشار با تروریست‌ها+ تصاویر
  • :: ایران و چالش عبور از گردنه ترامپ
  • :: چرا در مذاکرات فراملی کمتر موفق می شویم؟
  • :: ترامپ و ملی گرایی اقتصادی
  • :: زمینه های واگرایی ایران و روسیه در بحران سوریه
  • :: ناکارآمدی‌ها در سبد انتخاباتی است یا حاکمیتی
  • :: این «پازل» همچنان تکمیل می‌شود
  • :: پاس‌کاری‌کافی است؛ گل بزنید
  • :: ادبیات دفاع مقدس نیازمند خانه‌تکانی است
  • :: نیاورانی‌ها از جان اقتصاد چه می‌خواهند؟
  • :: واقعیت میدانی؛ ناکارآمدی گنبد آهنین
  • :: درآمد موسیقی خیابانی ساعتی ۲۰۰ هزار تومان
  • :: چهار پیشنهاد برای مدیریت فضای رسانه‌ای
  • :: ایستادن در دامنه آتشفشان
  • :: تفکیک جنسیتی شایسته سالاری!
  • :: آمریکا - روسیه ؛ در آرزوی تغییرات
  • :: فاجعه‌ای که فراموش‌شدنی نیست
  • :: یک سفر با چند گام بلند
  • :: چگونه امید به بیرون، عامل خاموشی‌های کشور شد!
  • :: علت خلق جهنم چه بود؟
  • :: ۲۰ سال تجربه برای یک دورهمی؟!
  • :: جمع خانواده تفــریــق می‌شود
  • :: دفتر شعرم را از ترس ساواک آتش زدم
  • :: آغاز تحول با غذای حضرت عباس (ع)
  • :: خصوصی‌ها بگذارند در تحریم مشکل دارویی نداریم
  • :: دختری که ۷۰ پیغمبر از نسل او به وجود آمد
  • :: فرهنگ و تمدن اسلامی در افریقیه در دوران اغلبیان
  • :: با قواره کنونی دولت، هر برنامه‌ای ناموفق است
  • :: آتش جنگ کفر و اسلام با پذیرش قطعنامه خاموش نشد
  • :: تاثیر فضای مجازی در هویت و تربیت فرزندان
  • :: پای بازرسان آژانس انرژی اتمی چگونه به ایران باز شد؟
  • :: نمی‌دانم چرا دولت نمی‌تواند برای مشکلات تصمیم‌گیری کند
  • :: برای اولین‌بار دو پیام مهم و یک نماینده ویژه
  • :: ترامپ و باتلاقی دیگر برای امریکا
  • :: سواد رسانه و هنرِ تبلیغ
  • :: قمارخانه‌ای به وسعت همه قرعه‌کشی‌های صدا و سیما!
  • :: گاف تاریخی پروژه سفارشی مسیح علینژاد
  • :: بازخوانی واقعه مسجد گوهر شاد مشهد
  • :: تا اولین دور تحریم‌ها اروپا اقدام عملی انجام نمی‌دهد
  • :: قالیباف با لیست آبادگران موافق نبود
  • :: زوایای پنهان عدالت اجتماعی