صفحه اصلی > سیاست کد خبر: 40861
ف
محمدمحسن فایضی

«راهپیمایی بازگشت»، سلاح مخفی فلسطینیان که شلیک کندی داشت

این اقدام مقاومت فلسطین در سایه حمله نمایشی ترامپ به سوریه و عدم حمایت رسانه‌ای و سیاسی جدی کشورهای عربی به حاشیه رانده شد و از ظرفیت اصلی‌اش بازماند.

به گزارش دیدبان،برنامه‌ها و فعالیت‌های صهیونیست‌ها و در تقابل آن واکنش و عملکرد حامیان قدس و آزادی فلسطین از نهر تا بحر طی سه روز 13 و 14 و 15 می (23 و 24 و 25 اردیبهشت) در شکل‌گیری آینده فلسطین بسیار سرنوشت‌ساز خواهد بود. در این سه روز که مصادف با هفتادمین سال تشکیل رژیم جعلی اسرائیل است، صهیونیست‌ها سعی دارند وعده قدیمی آمریکایی‌ها در خصوص انتقال سفارت آمریکا از شهر تل‌آویو به قدس را عملی کنند. وزیر خزانه‌داری آمریکا، کوشنر داماد ترامپ و دختر ترامپ از اعضای هیئت نمایندگی آمریکا هستند که در مراسم آغاز به کار سفارت آمریکا (24 اردیبهشت) در قدس قرار است حضور داشته باشند. کوشنر، داماد جنجالی ترامپ را می‌توان یکی از اصلی‌ترین شخصیت‌های تأثیرگذار بر سیاست منطقه‌ای کاخ سفید در دوران جدید دانست. کوشنر یک شخصیت یهودی حریدی است که در ماه‌های اخیر سفرهای گوناگونی به فلسطین اشغالی داشته و بارها خبر او مبنی بر حضورش در جلسات تصمیم سازی در خصوص منطقه غرب آسیا به رسانه‌ها درز کرده است.

انتقال سفارت؛ وعده رئیس جمهوران آمریکا

 ترامپ اولین کسی نیست که وعده انتقال سفارت را می‌دهد، بلکه اکثر نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا طی ۴۰ سال گذشته؛ از جرالد فورد گرفته تا باراک اوباما این وعده را تکرار کرده‌اند، ولی این سفارتخانه هنوز از سر جایش تکان نخورده است. حالا ترامپ قصد کرده این کار را بکند. در سال ۱۹۹۵ کنگره و سنای آمریکا قانون انتقال سفارت به قدس را با رأی بالایی تصویب نمودند، اما اجرائی شدن آن را منوط به تشخیص رئیس‌جمهور در عملیاتی بودن این قانون بر اساس منافع ملی آمریکا کردند. این امر موجب شده است تاکنون هیچ رئیس‌جمهوری آن را اجرا ننماید و طی حکم‌های اجرائی،  اجرای این قانون را سال به سال به تأخیر می‌اندازند؛ اما گویا خیانت سران عربی بالاخص بن سلمان و اشتیاق آنان برای حل مسئله فلسطین و عادی‌سازی روابطشان با رژیم صهیونیستی، فرصت و قرعه را برای انتقال سفارت و به رسمیت شناختن قدس به پایتختی رژیم صهیونیستی به نام ترامپ کرده است.

راهپیمایی بازگشت؛ ابتکاری از حماس برای 30 مارس تا 14 می (10 فروردین تا 24 اردیبهشت)

حماس و مقاومت فلسطین با توجه به خطر انتقال سفارت آمریکا به قدس شریف و به رسمیت شناخته شدن قدس به پایتختی رژیم صهیونیستی در صحنه عملیاتی، دست به ابتکاری نوین و تازه زدند. «راهپیمایی بازگشت» نام طرح حماس برای حساس کردن افکار عمومی جهان اسلام و سران کشورهای اسلامی به خطر پیش رو بود. راهپیمایی بازگشت طرح و ابتکاری جدید از سوی حماس و گروه‌های مقاومت در غزه در روز زمین بود که از جمعه «30 مارس» آغاز شده و هر جمعه ادامه یافته است. در این راهپیمایی هزاران نفر از مردم نوار غزه به سوی سرزمین‌های اشغالی پیاده‌روی می‌کنند. این اقدام که موجب چالشی جدی و امنیتی برای صهیونیست‌ها شده است تاکنون 41 شهید در راه قدس شریف تقدیم کرده است.

منشأ شکل‌گیری روز زمین به سال 1976 بر می‌گردد. علت اصلی بروز حوادث روز زمین این بود که مقامات صهیونیستی در تاریخ 29 مارس 1967 به مصادره زمین‌های چند روستای عرب نشین الجلیل میانی از جمله عرابه، سخنین، دیرحنا، عرب السواعه و غزه، جهت احداث شهرک‌های یهودی‌نشین در چارچوب طرح یهودی کردن الجلیل و تخلیه آن از ساکنان عرب که نیمی از مجموع ساکنین را تشکیل می‌دهند، بود. رژیم صهیونیستی در تاریخ 29 مارس سال 1976 به مصادره هزاران هکتار از زمین‌های فلسطینیان شهروند سرزمین‌های اشغالی ساکن در منطقه الجلیل واقع در شمال فلسطین اقدام نمود. در پی این اقدام غاصبانه، مردم فلسطین دست به اعتصاب غذا و تظاهرات اعتراض‌آمیز زدند و 6 فلسطینی به شهادت رسیدند. انتخاب آغاز راهپیمایی‌ها از روز زمین، انتخابی هوشمندانه‌ای است که مورد حمایت تمامی فلسطینیان است. انتخاب یک روش مدنی و مسالمت‌آمیز برای آغاز سناریویی در تقابل با انتقال سفارت آمریکا به قدس توام با روز زمین موجب شد این اقدام با حمایت همه طیف های فلسطینی و رسانه‌های اروپایی و حتی آمریکایی همراه شود.

راهپیمایی بازگشت، ابتکاری که حمایت نشد

راهپیمایی بازگشت در دو جمعه نخست خود با شور و هیجان بسیار بالایی برگزار شد و ترس صهیونیست ها از این مسئله موجب واکنش سخت و خشن این رژیم شد. در دو هفته نخست حدود 30 فلسطینی شهید و حدود 4000 نفر زخمی شدند که نشان از حجم‌ ترس صهیونیست ها از این اقدام بود. یوسی بیلین معاون وزیرخارجه سابق رژیم صهیونیستی و یکی از افراد مشهور در طراحی سازش اسلو در یادداشتی در روزنامه عبری زبان "اسرائیل الیوم "با ذکر پیامدهای روزهای اخیر نوارغزه نوشت : فیصل الحسینی از رهبران فلسطینی در سال ۱۹۹۵ به صهیونیست‌ها گفت که «روزی خواهید دید که هزاران فلسطینی روانه نوار مرزی بین باریکه غزه و اسرائیل شده و بدون سلاح وارد اراضی اشغالی شده و با ارتش پیشتاز صهیونیستی مبارزه خواهند کرد و در این حال، جامعه جهانی سکوت خواهد کرد اما با افزایش شمار شهدا، آزادگان جهان مداخله کرده و دیگر ساکت نخواهند بود و اسرائیل دیگر کسی را در کنار خود نخواهد دید.»

این دیپلمات صهیونیستی همچنین تاکید کرد تظاهرات بازگشت،  سلاح مخفی فلسطینیان است که ما از آن وحشت داریم، زیرا صدها نفر از آن‌ها در این تظاهرات جان خود را خواهند داد تا جهانیان را وادار به مداخله کنند و امروز پس از گذشت ۲۵ سال، پیش‌بینی فیصل الحسینی محقق شد و ما باید خود را آماده کنیم.[1] صحبت‌های بالا بخشی از ترس صهیونیست‌ها از این روش و ابتکار جدید حماس بود.

اما این اقدام مقاومت فلسطین در سایه حمله نمایشی ترامپ به سوریه و عدم حمایت رسانه‌ای و سیاسی جدی کشورهای عربی به حاشیه رانده شد و از ظرفیت اصلی‌اش بازماند. در حالی که صهیونیست‌ها از آغاز دوران و روش مبارزه جدید از سوی مقاومت سخن می‌گویند، گویا آل سعود و بن سلمان و مصر به نمایندگی از سازش گران مرحله جدیدی از فشار بر حماس و فلسطین را به‌منظور تسلیم در مقابل ترامپ و «معامله قرن» و توقف راهپیمایی بازگشت را آغاز نموده‌اند. مصر و سعودی با پیشنهادات و تهدیداتی از حماس خواسته‌اند که «راهپیمایی بازگشت» در جمعه‌های آتی ادامه نیابد.[2] این درحالی است که بسیاری از رسانه‌ها و مسئولین‌ اروپایی از گاردین تا وزیرخارجه فرانسه اقدامات صهیونیست‌ها را محکوم نموده‌اند.

این اقدام مقاومت فلسطین و مسئله انتقال سفارت آمریکا به قدس یک موضوع بسیار مهم و سرنوشت ساز در آینده فلسطین و منطقه است که باید بیش از پیش به آن توجه شود.

پی نوشت:

[1]  https://farsi.palinfo.com/12779

[2] http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13970118001696

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آخرین اخبار
  • :: چرا ترامپ در دستیابی به نتیجه عجله می کند؟
  • :: نشستی برای تامین نیازهای فوری نه استراتژیک
  • :: نقطه هدف فشارهای سه‌گانه آمریکا
  • :: پیشنهادی ایرانی برای نجات یهودیان
  • :: ترامپ از اون میراثی نمی برد
  • :: ماجرای "تهدید پیامکی نمایندگان مجلس" چیست؟
  • :: آیا ملحق نشدن به FATF پایان دنیاست؟!
  • :: ماجرای فتنه انگلیسی و تحقیرِ «ساخت آلمان»
  • :: آیا امکان بازگشت «فرزاد جمشیدی» به برنامه‌های مذهبی وجود دارد؟
  • :: نتانیاهو و پیشنهاد کمک آبیِ «آب دزد» به مردم ایران
  • :: ایران در نظام بین الملل: رویارویی با دوگانه‌ی سازش – براندازی
  • :: لزوم تغییر رابطه حقوقی میان صادرکننده و دریافت‌کننده چک
  • :: دستان خالی نتانیاهو از سفر به اروپا
  • :: خلبان جنگی در محیط آشوبناک
  • :: روش‌شناسی اقتصاد مقاومتی در مقایسه با سایر تفکرات اقتصادی
  • :: ایران ضامن امنیت و استقلال کشورهای منطقه
  • :: کاربرد واژه «صلاه» در مفهوم «نماز»
  • :: شیوع بیماری های واگیردار ناشی از قحطی عصر ناصری
  • :: «جنگ؛ تهدید نامعتبر»
  • :: بایکوت خبری رهبری در دنیا
  • :: «دلداده علامه»
  • :: اسرائیل در سراشیبی سقوط
  • :: نتیجه‌ی اعتماد سایر کشورها به آمریکا چه شد؟
  • :: تأثیر جمعیت جوان بر شاخص‌های اقتصاد مقاومتی
  • :: سیاست اروپا در تحمیل یا تحمل برجام
  • :: نسل جوان فلسطین؛ مزیت بخش روز قدس
  • :: پیام پالرمو چیست؟ آیا باید منتظر تصویب FATF باشیم؟
  • :: عملیات روانی جدید صهیونیست‌ها!
  • :: تفوق گفتمانی انقلاب اسلامی بر الگوی توسعه غربی
  • :: خاطراتی کوتاه از استادی بزرگ؛ به یاد مرحوم حجت‌الاسلام احمدی
  • :: درست می‌گویید آقای عراقچی!
  • :: بهره‌وری با نگرش اقتصادی یا فنی و فرهنگی
  • :: یادداشت| تبعات زمان‌ناشناسی طرح یک سؤال
  • :: یادداشت| انقلابی‌گری امام‌خمینی(ره)
  • :: استراتژی تولید با نگاه چابک سازی و بهره وری
  • :: خروج پژو؛ یک تاریخ، دو تکرار و سه درس
  • :: پیوند شعر و حکمت؛ یک یادآوری و چند پرسش
  • :: امیرالمؤمنین چه کسی را حصر کرد؟
  • :: چرا سران عرب روز قدس را نادیده می گیرند؟
  • :: به مقصد بیت المقدّس!
  • :: برجام و آزمون استقلال؛ بررسی گزینه‌های پیش روی اروپا
  • :: روایتی متفاوت از آنچه در دیدار شاعران میگذرد