صفحه اصلی > سیاست کد خبر: 40494
ف
احمد رشیدی نژاد

کریدور کردها راهی بسوی خاورمیانه بزرگ

نمایندگان 5 کشور آمریکا، بریتانیا، فرانسه، اردن و عربستان، طی نشستی محرمانه در واشنگتن بر روی شکل‌گیری کریدوری به سوی دریای مدیترانه به اجماع نظر رسیده‌اند.

به گزارش دیدبان،چند کشور غربی به همراه متحدان عرب خود، طرحی جدید برای دسیسه‌ی در سوریه ریخته‌اند. این مطلب که توسط روزنامه دولتی ترکیه«Star Gazetesi»، بازتاب داده شده است، حکایت از این دارد که نمایندگان 5 کشور آمریکا، بریتانیا، فرانسه، اردن و عربستان، طی نشستی محرمانه در واشنگتن بر روی شکل‌گیری کریدوری به سوی دریای مدیترانه به اجماع نظر رسیده‌اند. جزئیات این نشست که گویا توسط یک منبع دیپلماتیک انگلیسی فاش شده است، از طرحی سخن می‌گوید که با نادیده گرفتن دولت مرکزی سوریه و نیز مذاکرات صلح(آستانه و سوچی)، بر تشکیل یک«دولت جدید» در شمال و شمال شرق سوریه تاکید دارد! این دولت که ظاهراٌٌ قرار است به دریای مدیترانه نیز راه داشته باشد، توسط سازمان ملل متحد به عنوان یک ملت جدید به رسمیت شناخته شده و نماینده‌ی نیز از سوی این سازمان برایش تعیین می‌گردد.

در این رابطه هر چند برخی بر این باورند، که هدف اصلی آمریکا و متحدانش از این اقدام، ممانعت از تقویت مواضع ژئوپلیتیک ایران و روسیه در منطقه و تلاش برای به شکست کشاندن مذاکرات صلح است. اما از نگاهی دیگر می‌توان گفت با عقیم ماندن طرح‌های تجزیه منطقه(بر اساس طرح خاورمیانه بزرگ)، و نزدیکی به پایان عمر گروههای تروریستی، کشورهای مداخلگر عملاٌ برگه‌‌های چندانی برای بازی منطقه در دست ندارند. لذا به این جمع بندی رسیده‌اند که اگر از برگه کردها به عنوان عامل تجزیه در منطقه بهره نگیرند، ناچار دیر یا زود، همین برگه به فاکتوری برای نزدیکی و ثبات کشورهای منطقه مبدل خواهد شد، و دیگر بهانه‌ای برای حضور دائم آنها در منطقه نخواهد ماند. چنانچه رفرندام استقلال کردستان عراق، نزدیکی و همدلی بیش از پیش کشورهای عراق، ایران و ترکیه را در بر داشت.

رصد تحولات سال‌های اخیر در سوریه نیز نشان می‌دهد؛ که کردها که تا پیش از بحران در سه کانتون جزیره، کوبانی و عفرین، مجزا از هم بوده‌اند، با آغاز درگیری‌ها بسوی اقلیمی یکپارچه، مشابه اقلیم کردستان عراق گام برداشته‌اند. به طوری که اگر با سپر سخت ترکیه برخورد نمی‌کردند و موفق به اتصال منطقه کوبانی به عفرین می‌شدند، با نزدیکی به آب‌های بین‌المللی، عملاٌ زمینه تغییر نقشه منطقه را فراهم می‌آوردند. با این وجود گویا آمریکایی‌ها هنوز از عملی کردن پروژه تجزیه منطقه ناامید نشده‌اند، به شکلی که بدون در نظر گرفتن نگرانی ترکیه(متحدشان در ناتو)، قصد بر اجرایی کردن این سناریو گرفته‌اند. مطابق این فرض کشور کردی حاصل از تجزیه سوریه به عنوان اولین قطعه از این پازل باید چیده ‌شود.

ناگفته نماند، هم اکنون نیز کردهای سوری بهانه‌ی خوبی برای حضور اعضای ناتو در سوریه می‌باشند، که یکی در حمایت(آمریکا) و دیگری در تقابل با آنها(ترکیه)، اقدام به احداث پایگاه در این کشور کرده‌اند. موضوعی که در پای میز مذاکره نیز دست آویزی مهمی برای سهم خواهی یا لااقل سنگ اندازیشان خواهد شد.

بر این اساس گویا«ساترفیلد» نماینده آمریکا در این نشست به حاضران گفته است که، ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا تصمیم گرفته است که با وجود شکست داعش، یک گروه نظامی مهم دیگر در سوریه باقی بماند و کاخ سفید نیز مبلغ چهار میلیارد دلار را هر ساله به این مساله اختصاص می‌دهد. مبلغی که به گفته برخی منابع غربی برای توسعه پایگاه‌های آمریکایی در اراضی تحت کنترل کردها به ویژه در «الرمیلان» در شرق سوریه و در«کوبانی» واقع در مرزهای مشترک سوریه و ترکیه هزینه خواهد شد. شایان ذکر است که همکاری میان آمریکا و نیروهای کرد سوری به نبرد کوبانی در اکتبر 2014 باز می‌گردد، که در آن ایالات متحده با ارسال سلاح برای(ی.پ.گ) و بمباران هوایی مواضع داعش، جریان را به نفع کردها تغییر داد. از پس آن تاکنون ظاهراٌ نیروهای(ی.پ.گ) به شکل نیروهای پیاده آمریکا ایفای نقش کرده‌اند.

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
نبرد برای فراکسیون بزرگ واکاوی ائتلاف های احتمالی برای تشکیل دولت آینده عراق
نبرد برای فراکسیون بزرگ
آخرین اخبار
  • :: استراتژی رژیم صهیونیستی برای ایجاد شکاف میان ایران و روسیه
  • :: اسلوب حذف و نارسایی های ترجمه قرآن
  • :: خوی استکباری آمریکا و مقاومت در برابر جامعه بین الملل
  • :: اضران و غایبان اجلاس سران سازمان همکاری های اسلامی
  • :: صف‌آرایی‌ها در پارلمان عراق؛ رقابت برای نخست‌وزیری و ورود به کابینه
  • :: هجوم امواج سیاسی به سواحل کن
  • :: ۴ راهبرد اساسی جمهوری اسلامی ایران در طراحی «سبد انرژی»
  • :: نبرد برای فراکسیون بزرگ
  • :: حمایت هایی که از فرزند آوری نمی شود
  • :: اشکال دور وارد نیست
  • :: چگونه از تجربه ی تلخ برجام اقتدار تولید می شود؟
  • :: سه رویکرد در باب خودکفایی
  • :: انحرافی بزرگ در ادبیات دفاع مقدس!
  • :: بالیوود و دیپلماسی سینمایی رژیم صهیونیستی
  • :: پیامدهای مشارکت اسرائیل در خطوط انتقال انرژی تاپ و تاناپ بر چشم‌انداز مشارکت ایران در کریدورهای انرژی
  • :: ایالات متحده آمریکا و اعمال تحریم های ظالمانه علیه حزب الله
  • :: پشت پرده درخواست آمریکا برای حضور اعراب در مذاکرات با ایران!
  • :: از ضعف سیاسی اعراب تا توهم ترامپ
  • :: پرسش های بی تعارف و بی پاسخ یک جمعیت پژوه
  • :: بررسی نتایج و دورنمای انتخابات پارلمانی عراق
  • :: عوامل اصلی طرح اتهام جنون به پیامبر (ص)
  • :: در اندوه روز خونبار ملت فلسطین
  • :: تضمین هایی که اروپا باید به ایران بدهد
  • :: رهبر معظم انقلاب درگذشت حجة‌الاسلام طباطبائی را تسلیت گفتند
  • :: آثار راهبردی «انتفاضه بازگشت» و غافلگیری اسرائیل
  • :: رهبری اجازه کدام برجام را صادر کردند؟
  • :: برزخی برای قراردادهای پسابرجامی
  • :: سناریوهای محتمل‌ برای تشکیل دولت آینده عراق
  • :: خبر محرمانه درباره احتمال مرگ بن‌سلمان در تیراندازی‌های کاخ پادشاهی
  • :: آیا سند تحول آموزش و پرورش راه‌گشاست؟
  • :: چرا العبادی هم‌چنان بازیگر کلیدی عراق است؟
  • :: سیر مطالعاتی؛ آنچه که باید باشد
  • :: آمریکایی ها از سیاست خودکفایی ایران می‌ترسند
  • :: بایسته های تربیت اسلامی دانش آموزان
  • :: بنای سفارت بر دریایی از خون
  • :: کره شمالی چرا مذاکرات را نیمه‌کاره رها کرد؟
  • :: روانشناسی مقتدی صدر
  • :: شرارت و حماقت ۳ گاو و انتفاضه چهارم
  • :: انتقال سفارت آمریکا از تل‌آویو به قدس اشغالی؛ اهداف و پیامدها
  • :: نخبگان رنگی!
  • :: چرا کتاب تبلیغ نمی‌شود؟
  • :: رژیم صهیونیستی زیر آتش انتقام مقاومت