صفحه اصلی > سیاست کد خبر: 40494
ف
احمد رشیدی نژاد

کریدور کردها راهی بسوی خاورمیانه بزرگ

نمایندگان 5 کشور آمریکا، بریتانیا، فرانسه، اردن و عربستان، طی نشستی محرمانه در واشنگتن بر روی شکل‌گیری کریدوری به سوی دریای مدیترانه به اجماع نظر رسیده‌اند.

به گزارش دیدبان،چند کشور غربی به همراه متحدان عرب خود، طرحی جدید برای دسیسه‌ی در سوریه ریخته‌اند. این مطلب که توسط روزنامه دولتی ترکیه«Star Gazetesi»، بازتاب داده شده است، حکایت از این دارد که نمایندگان 5 کشور آمریکا، بریتانیا، فرانسه، اردن و عربستان، طی نشستی محرمانه در واشنگتن بر روی شکل‌گیری کریدوری به سوی دریای مدیترانه به اجماع نظر رسیده‌اند. جزئیات این نشست که گویا توسط یک منبع دیپلماتیک انگلیسی فاش شده است، از طرحی سخن می‌گوید که با نادیده گرفتن دولت مرکزی سوریه و نیز مذاکرات صلح(آستانه و سوچی)، بر تشکیل یک«دولت جدید» در شمال و شمال شرق سوریه تاکید دارد! این دولت که ظاهراٌٌ قرار است به دریای مدیترانه نیز راه داشته باشد، توسط سازمان ملل متحد به عنوان یک ملت جدید به رسمیت شناخته شده و نماینده‌ی نیز از سوی این سازمان برایش تعیین می‌گردد.

در این رابطه هر چند برخی بر این باورند، که هدف اصلی آمریکا و متحدانش از این اقدام، ممانعت از تقویت مواضع ژئوپلیتیک ایران و روسیه در منطقه و تلاش برای به شکست کشاندن مذاکرات صلح است. اما از نگاهی دیگر می‌توان گفت با عقیم ماندن طرح‌های تجزیه منطقه(بر اساس طرح خاورمیانه بزرگ)، و نزدیکی به پایان عمر گروههای تروریستی، کشورهای مداخلگر عملاٌ برگه‌‌های چندانی برای بازی منطقه در دست ندارند. لذا به این جمع بندی رسیده‌اند که اگر از برگه کردها به عنوان عامل تجزیه در منطقه بهره نگیرند، ناچار دیر یا زود، همین برگه به فاکتوری برای نزدیکی و ثبات کشورهای منطقه مبدل خواهد شد، و دیگر بهانه‌ای برای حضور دائم آنها در منطقه نخواهد ماند. چنانچه رفرندام استقلال کردستان عراق، نزدیکی و همدلی بیش از پیش کشورهای عراق، ایران و ترکیه را در بر داشت.

رصد تحولات سال‌های اخیر در سوریه نیز نشان می‌دهد؛ که کردها که تا پیش از بحران در سه کانتون جزیره، کوبانی و عفرین، مجزا از هم بوده‌اند، با آغاز درگیری‌ها بسوی اقلیمی یکپارچه، مشابه اقلیم کردستان عراق گام برداشته‌اند. به طوری که اگر با سپر سخت ترکیه برخورد نمی‌کردند و موفق به اتصال منطقه کوبانی به عفرین می‌شدند، با نزدیکی به آب‌های بین‌المللی، عملاٌ زمینه تغییر نقشه منطقه را فراهم می‌آوردند. با این وجود گویا آمریکایی‌ها هنوز از عملی کردن پروژه تجزیه منطقه ناامید نشده‌اند، به شکلی که بدون در نظر گرفتن نگرانی ترکیه(متحدشان در ناتو)، قصد بر اجرایی کردن این سناریو گرفته‌اند. مطابق این فرض کشور کردی حاصل از تجزیه سوریه به عنوان اولین قطعه از این پازل باید چیده ‌شود.

ناگفته نماند، هم اکنون نیز کردهای سوری بهانه‌ی خوبی برای حضور اعضای ناتو در سوریه می‌باشند، که یکی در حمایت(آمریکا) و دیگری در تقابل با آنها(ترکیه)، اقدام به احداث پایگاه در این کشور کرده‌اند. موضوعی که در پای میز مذاکره نیز دست آویزی مهمی برای سهم خواهی یا لااقل سنگ اندازیشان خواهد شد.

بر این اساس گویا«ساترفیلد» نماینده آمریکا در این نشست به حاضران گفته است که، ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا تصمیم گرفته است که با وجود شکست داعش، یک گروه نظامی مهم دیگر در سوریه باقی بماند و کاخ سفید نیز مبلغ چهار میلیارد دلار را هر ساله به این مساله اختصاص می‌دهد. مبلغی که به گفته برخی منابع غربی برای توسعه پایگاه‌های آمریکایی در اراضی تحت کنترل کردها به ویژه در «الرمیلان» در شرق سوریه و در«کوبانی» واقع در مرزهای مشترک سوریه و ترکیه هزینه خواهد شد. شایان ذکر است که همکاری میان آمریکا و نیروهای کرد سوری به نبرد کوبانی در اکتبر 2014 باز می‌گردد، که در آن ایالات متحده با ارسال سلاح برای(ی.پ.گ) و بمباران هوایی مواضع داعش، جریان را به نفع کردها تغییر داد. از پس آن تاکنون ظاهراٌ نیروهای(ی.پ.گ) به شکل نیروهای پیاده آمریکا ایفای نقش کرده‌اند.

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آخرین اخبار
  • :: یدالله جعفری: مهم‌ترین پیام نهضت عاشورا امربه‌معروف و نهی از منکر است
  • :: ایران و چالش عبور از گردنه ترامپ
  • :: چرا در مذاکرات فراملی کمتر موفق می شویم؟
  • :: ترامپ و ملی گرایی اقتصادی
  • :: زمینه های واگرایی ایران و روسیه در بحران سوریه
  • :: ناکارآمدی‌ها در سبد انتخاباتی است یا حاکمیتی
  • :: این «پازل» همچنان تکمیل می‌شود
  • :: پاس‌کاری‌کافی است؛ گل بزنید
  • :: ادبیات دفاع مقدس نیازمند خانه‌تکانی است
  • :: نیاورانی‌ها از جان اقتصاد چه می‌خواهند؟
  • :: واقعیت میدانی؛ ناکارآمدی گنبد آهنین
  • :: درآمد موسیقی خیابانی ساعتی ۲۰۰ هزار تومان
  • :: چهار پیشنهاد برای مدیریت فضای رسانه‌ای
  • :: ایستادن در دامنه آتشفشان
  • :: تفکیک جنسیتی شایسته سالاری!
  • :: آمریکا - روسیه ؛ در آرزوی تغییرات
  • :: فاجعه‌ای که فراموش‌شدنی نیست
  • :: یک سفر با چند گام بلند
  • :: چگونه امید به بیرون، عامل خاموشی‌های کشور شد!
  • :: علت خلق جهنم چه بود؟
  • :: ۲۰ سال تجربه برای یک دورهمی؟!
  • :: جمع خانواده تفــریــق می‌شود
  • :: دفتر شعرم را از ترس ساواک آتش زدم
  • :: آغاز تحول با غذای حضرت عباس (ع)
  • :: خصوصی‌ها بگذارند در تحریم مشکل دارویی نداریم
  • :: دختری که ۷۰ پیغمبر از نسل او به وجود آمد
  • :: فرهنگ و تمدن اسلامی در افریقیه در دوران اغلبیان
  • :: با قواره کنونی دولت، هر برنامه‌ای ناموفق است
  • :: آتش جنگ کفر و اسلام با پذیرش قطعنامه خاموش نشد
  • :: تاثیر فضای مجازی در هویت و تربیت فرزندان
  • :: پای بازرسان آژانس انرژی اتمی چگونه به ایران باز شد؟
  • :: نمی‌دانم چرا دولت نمی‌تواند برای مشکلات تصمیم‌گیری کند
  • :: برای اولین‌بار دو پیام مهم و یک نماینده ویژه
  • :: ترامپ و باتلاقی دیگر برای امریکا
  • :: سواد رسانه و هنرِ تبلیغ
  • :: قمارخانه‌ای به وسعت همه قرعه‌کشی‌های صدا و سیما!
  • :: گاف تاریخی پروژه سفارشی مسیح علینژاد
  • :: بازخوانی واقعه مسجد گوهر شاد مشهد
  • :: تا اولین دور تحریم‌ها اروپا اقدام عملی انجام نمی‌دهد
  • :: قالیباف با لیست آبادگران موافق نبود
  • :: زوایای پنهان عدالت اجتماعی
  • :: تلاش ترامپ برای فروپاشی اتحادیه اروپا