صفحه اصلی > سیاست کد خبر: 40208
ف

بررسی ابعاد سیاسی عملیات بزرگ ارتش سوریه در ادلب

این مسئله را باید در نظر گرفت که برخی گروه های مسلح مستقر در ادلب، التزام خود به توافق «مناطق کاهش تنش» را اعلام کرده‌اند و طبیعی است که ارتش سوریه نباید این دست از گروه‌ها را هدف حملات خود قرار دهد.

به گزارش دیدبان،ارتش سوریه به همراه نیروهای همپیمان خود به تازگی عملیات آزادسازی فرودگاه استراتژیک «ابوالضهور» در حومه جنوبی استان ادلب را کلید زده است. به نظر می رسد که طی روزهای آینده دامنه عملیات ارتش سوریه و متحدان آن برای آزادسازی این فرودگاه گسترده تر شود. همزمان با آغاز این عملیات بزرگ، فریاد طرف های منطقه ای و بین المللی حامی معارضان سوری بلند شده است. حامیان معارضان به خوبی می دانند که تسلط نیروهای سوری بر فرودگاه استراتژیک ابوالضهور می تواند دولت دمشق را به پاکسازی وجب به وجب خاک سوریه نزدیک تر کند. حامیان تروریست‌های تکفیری به هیچ وجه تمایل ندارند که به طور کامل به حضور تکفیریها در ادلب و مناطق واقع در حومه این استان پایان داده شود. یکی از دلایل اصلی مخالفت آنها با عملیات نظامیان سوری و همپیمانانش در حومه ادلب به همین مسئله باز می گردد.

ضربه جبران ناپذیر به حامیان تکفیریها

درحال حاضر شماری از اعضای گروه های مسلح مستقر در سوریه، در استان ادلب و حومه این استان مستقر شده اند. در میان این افراد، اتباع خارجی نیز حضور دارند. بسیاری از آنها در جبهه های مختلف نبرد با نیروهای سوری درگیر شده اند. لذا از تجربه جنگی مناسبی برخوردار هستند. به همین دلیل، کشته شدن آنها در عملیات های نیروی سوری می تواند ضربه جبران ناپذیری را به حامیان تکفیریها وارد آورد. از همین روی، فریاد معارضان و حامیان منطقه ای و فرامنطقه ای آنها از عملیات سوریه و متحدانش در حومه ادلب بلند شده است.

از سوی دیگر، وجود تجهیزات و تسلیحات جنگی پیشرفته در ادلب و حومه آن از جمله دیگر دلایلی محسوب می شود که معارضان را برآن داشته تا با عملیات ارتش سوریه در این استان مخالفت کنند. تسلیحاتی که امروز در ادلب به عنوان یکی از استان های شمالی سوریه یافت می شود به ندرت در دیگر استان های این کشور قابل دستیابی است. معارضان نیز به خوبی به این مسئله واقف هستند و می دانند که تسلط ارتش سوریه بر ادلب و حومه آن به مثابه کنترل نیروهای سوری بر تجهیزات و تسلیحات پیشرفته نظامی در نزد افراد مسلح است.

چه چیزی عملیات ارتش را کُند کرده است؟

همانگونه که پیشتر گفته شد، شمار افراد مسلح مستقر در مناطق مختلف ادلب و حومه آن، زیاد است. این افراد در مناطق مختلفی پراکنده شده اند و ارتش سوریه نمی تواند برای نابودی آنها به یک شیوه عملیات نظامی متوسل شود. برخی از این مناطق باید مورد حمله توپخانه ای، برخی باید مورد حمله هوایی و برخی دیگر باید مورد حمله موشکی قرار گیرند تا پایان کار افراد مسلح رقم بخورد. لذا عملیات های نظامی در استان ادلب نیازمند برنامه ریزی دقیقی است که روند عملیات را با کُندی مواجه ساخته است. این مسئله را نیز باید در نظر گرفت که برخی از این گروه های مسلح مستقر در ادلب، التزام خود به توافق «مناطق کاهش تنش» را اعلام کرده اند و طبیعی است که ارتش سوریه نباید این دست از گروه ها را هدف حملات خود قرار دهد. آنچه که کار را برای نیروهای سوری سخت تر کرده است، حضور افراد مسلح متعهد به پایبندی به مناطق کاهش تنش در میان دیگر گروه های مسلح است.

حضور گروه های مسلح در مناطق مسکونی

ازجمله دیگر مواردی که عملیات نظامی ارتش سوریه و متحدان آن علیه گروه های مسلح در ادلب را با کُندی مواجه ساخته، پناه گرفتن افراد مسلح در مناطق مسکونی است؛ جایی که طبیعتا نیروهای سوری نمی تواند آن را به صورت بی محابا مورد هدف حملات گسترده قرار دهند؛ به ویژه اینکه درحال حاضر معارضان سوری به دنبال کوچکترین بهانه ای می گردند تا از طریق آن دولت سوریه را به نقض قوانین جنگی و کشتار غیرنظامیان متهم سازند.

ادلب؛ تنها اهرم فشار در نزد معارضان

واقعیت این است که استان ادلب و مناطق واقع در حومه این استان تنها اهرم فشار در نزد معارضان سوری و حامیان منطقه ای و بین المللی آنها محسوب می شود. پس از تسلط ارتش سوریه بر بسیاری از مناطق استراتژیک در حماه، حمص و حلب و همچنین حفظ دمشق از سقوط، امروز دیگر هیچ برگ برنده ای در دست معارضان و حامیان آنها وجود ندارد. به همین دلیل، معارضان و حامیانشان با چنگ و دندان قصد دارند ادلب را برای خود حفظ کنند. در این میان نقش ترکیه در ادلب نیز حائز اهمیت به نظر می رسد. ترکیه اقدامات نظامی مستقیم خود در ادلب را در آینده ای نزدیک آغاز می کند تا بتواند با کنترل خود بر این استان، برگ برنده ای برای فشار بر کُردها در شمال سوریه، به دست آورد.

این در حالی است که ایالات متحده آمریکا هم پس از ناکام ماندن تمامی تلاش های گذشته در نقاط مختلف سوریه امروز تنها به ادلب چشم دوخته است. مقامات آمریکایی استان ادلب را تنها برگ برنده برای اعمال فشارهای بیشتر بر دولت دمشق و کاهش نقش مسکو و تهران در سوریه قلمداد می کنند. حمایت های واشنگتن از گروه های مسلح در ادلب و مناطق شمالی سوریه درست در همین چارچوب می گنجد. علاوه بر این، آمریکا با حمایت از نیروهای مستقر در شمال سوریه از جمله نیروهای دموکراتیک کُرد سوری، قصد دارد از این مسئله به عنوان اهرم فشاری علیه ترکیه بهره برداری کند.

جنگ رسانه ای حکام عرب

در خصوص نقش حکام عرب در نبرد سوریه نیز باید گفت که تمامی تلاش های آنها برای نقش آفرینی در این کشور ناکام مانده است؛ به ویژه اینکه امروز بازیگرانی همچون روسها، آمریکایی ها و تُرک ها در سوریه حضور دارند. به همین دلیل، اکنون شیخ نشینان عرب با تزریق منابع مالی هنگفت به رسانه های خود، جنگ رسانه ای گسترده ای را در حمایت از معارضان در خصوص عملیات بزرگ ادلب به راه انداخته اند و افکار عمومی را علیه دولت دمشق تحریک می کنند. با تمامی این‌ها، باید گفت که ارتش سوریه طی سال های گذشته نبرد های نظامی سنگینی را اداره کرده است و سختی های زیادی را در این مسیر پشت سر گذاشته است. امروز نیز در میادین نبرد در شمال سوریه و به ویژه در استان ادلب سختی های زیادی پیش روی نیروهای سوری وجود دارد که بدون شک همچون گذشته این نیروهای سوری و همپیمانان آن خواهند بود که پیروز از میدان خارج خواهند شد.

منبع: پایگاه لبنانی العهد

مترجم: اکرم آزادی مهرگانی

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آخرین اخبار
  • :: چرا ترامپ در دستیابی به نتیجه عجله می کند؟
  • :: نشستی برای تامین نیازهای فوری نه استراتژیک
  • :: نقطه هدف فشارهای سه‌گانه آمریکا
  • :: پیشنهادی ایرانی برای نجات یهودیان
  • :: ترامپ از اون میراثی نمی برد
  • :: ماجرای "تهدید پیامکی نمایندگان مجلس" چیست؟
  • :: آیا ملحق نشدن به FATF پایان دنیاست؟!
  • :: ماجرای فتنه انگلیسی و تحقیرِ «ساخت آلمان»
  • :: آیا امکان بازگشت «فرزاد جمشیدی» به برنامه‌های مذهبی وجود دارد؟
  • :: نتانیاهو و پیشنهاد کمک آبیِ «آب دزد» به مردم ایران
  • :: ایران در نظام بین الملل: رویارویی با دوگانه‌ی سازش – براندازی
  • :: لزوم تغییر رابطه حقوقی میان صادرکننده و دریافت‌کننده چک
  • :: دستان خالی نتانیاهو از سفر به اروپا
  • :: خلبان جنگی در محیط آشوبناک
  • :: روش‌شناسی اقتصاد مقاومتی در مقایسه با سایر تفکرات اقتصادی
  • :: ایران ضامن امنیت و استقلال کشورهای منطقه
  • :: کاربرد واژه «صلاه» در مفهوم «نماز»
  • :: شیوع بیماری های واگیردار ناشی از قحطی عصر ناصری
  • :: «جنگ؛ تهدید نامعتبر»
  • :: بایکوت خبری رهبری در دنیا
  • :: «دلداده علامه»
  • :: اسرائیل در سراشیبی سقوط
  • :: نتیجه‌ی اعتماد سایر کشورها به آمریکا چه شد؟
  • :: تأثیر جمعیت جوان بر شاخص‌های اقتصاد مقاومتی
  • :: سیاست اروپا در تحمیل یا تحمل برجام
  • :: نسل جوان فلسطین؛ مزیت بخش روز قدس
  • :: پیام پالرمو چیست؟ آیا باید منتظر تصویب FATF باشیم؟
  • :: عملیات روانی جدید صهیونیست‌ها!
  • :: تفوق گفتمانی انقلاب اسلامی بر الگوی توسعه غربی
  • :: خاطراتی کوتاه از استادی بزرگ؛ به یاد مرحوم حجت‌الاسلام احمدی
  • :: درست می‌گویید آقای عراقچی!
  • :: بهره‌وری با نگرش اقتصادی یا فنی و فرهنگی
  • :: یادداشت| تبعات زمان‌ناشناسی طرح یک سؤال
  • :: یادداشت| انقلابی‌گری امام‌خمینی(ره)
  • :: استراتژی تولید با نگاه چابک سازی و بهره وری
  • :: خروج پژو؛ یک تاریخ، دو تکرار و سه درس
  • :: پیوند شعر و حکمت؛ یک یادآوری و چند پرسش
  • :: امیرالمؤمنین چه کسی را حصر کرد؟
  • :: چرا سران عرب روز قدس را نادیده می گیرند؟
  • :: به مقصد بیت المقدّس!
  • :: برجام و آزمون استقلال؛ بررسی گزینه‌های پیش روی اروپا
  • :: روایتی متفاوت از آنچه در دیدار شاعران میگذرد