صفحه اصلی > سیاست کد خبر: 39853
ف

بودجه دفاعی کشور در سال ۱۳۹۷

طرح پیشنهادی برای بودجه دفاعی سال آینده برای امور دفاعی-نظامی کشور ۴۰۰ تریلیون ریال قرار داده شده که این امر باعث بروز برخی دیدگاه های غیرمنطقی در برخی از رسانه ها شده است.

به گزارش دیدبان؛ یکی از خبرگزاری‌ها در مورد بودجه دفاعی کشور نوشته: سهم ۴۰۰ تریلیون ریالی نهادهای نظامی از بودجه ۹۷. 
شاید مسئولان این رسانه نسبت به این موضوع آگاهی دقیقی ندارند که رقم مدنظر گرفته شده برای بودجه دفاعی نهادهای نظامی کشور با توجه به قیمت دلار نه تنها رقمی بالا نیست بلکه فقط مقداری از هزینه هفت میلیارد دلاری عربستان برای خرید بمب‌های هوشمند بیشتر است. 
 
 
در ضمن این نکته نیز قابل توجه است که به دلیل بحران شدید مالی در کشور و بی پولی دولت، اگر ۷۰ درصد از این بودجه هم محقق شود، یعنی چیزی حدود ۲۸تریلیون تومان، باید خدا را شکر کرد. متاسفانه اوضاع نامناسب اقتصادی کشور و مشکلات بسیار زیادی را باعث شده است که حتی بودجه برای تعمیرات برخی از تجهیزات داخلی هم وجود ندارد. با این پول نمی‌شود ۱۰۰ جنگنده سوخو۳۰ خریداری کرد. حالا بماند که همه تجهیزات ارتش و حتی بخش عمده‌ای از تجهیزات سپاه پاسداران قدیمی و کلا از رده خارج است.
امسال بودجه نظامی ترکیه سر از ۲۳ میلیارد دلار درآورد و بودجه رژیم صهیونیستی هم چیزی بیش از ۱۲ میلیارد دلار به صورت رسمی و شش میلیارد دلار به‌شکل غیررسمی در قالب برخی کمک‌های نظامی امریکا و ورود درصدی از صادرات سلاح به بخش دفاعی در جهت سرمایه‌گذاری است. با این اوصاف به‌نظر می‌رسد بودجه ۷ میلیارد دلاری کشوری به پهناوری ایران، اصلا در شان ما نیست و باید گفت با این دست فرمان، راه به جایی نخواهیم برد. 
 
 
حالا اگر کسی هم ما را به دو به‌هم زنی متهم نکند، باید مقایسه‌ای میان بودجه ارتش و سپاه کرد!! متاسفانه بودجه ارتش فقط ۹۶هزار میلیارد تومان است و بودجه سپاه دقیقا سه برابر این رقم. در حالی که نیروهای ارتش سه برابر سپاه و تجهیزات و مراکز نظامی آن نیز پنج تا شش برابر است. با این دست فرمان باید شاهد مسافرکشی تعداد بیشتری از افسران و درجه‌داران ارتش باشیم، کسانی که باید آن اندازه تامین باشند که دغدغه‌اشان فقط دفاع از کشور باشد، به‌گونه‌ای شده‌اند که ماهی ۱۵روز را برخی اوقات فقط نان و پیاز می‌خورند. از همین رو با توجه به ضرورت تامین تمامی نیازهای مادی و تجهیزاتی نهادهای دفاعی کشور باید بودجه در نظر گرفته شده برای ارتش نیز افزایش پیدا کند.
 
 
به هر حال نیروی دفاعی کشور نمی‌تواند با نان و پنیر، تانک ام۴۷، تم۶۰، تانک چیفتن و ژ۳ از خاک کشور دفاع کند. نیروی دفاعی هر کشور در هر رسته‌ای باید کاملا تامین باشند. آقایان اندکی با اختلاس‌ها و دزدی‌ها مقابله کنند، تعهد می‌دهم که بشود با پول آن یک ارتش حرفه‌ای تشکیل داد. شما تجهیزات یک سرباز افغانستانی یا پاکستانی را با یک سرباز ایرانی مقایسه کنید تا متوجه عرض بنده شوید.... متاسفانه تا زمانی که یک جنگ دیگر دامن این ممکلت را نگیرد، آقایان باورشان نخواهد شد که تقویت بنیه دفاعی کشور تا چه اندازه اهمیت دارد. 
اگر در رژیم پهلوی این همه تجهیزات و امکانات نظامی خریداری نمی‌شود، شک نداشته باشید که ارتش بعث عراق سه روزه اهواز را تصرف کرده بود. جنگ واقعیت‌هایی دارد که گفتنش تلخ است. اگر در کربلای ۵ ما ۲۰۰ دستگاه نفربر برای انتقال نیروها به خط داشتیم، تلفات ما نصف می‌شد، چرا که نیمی از تلفات ما را در این عملیات توپخانه، به‌ویژه خمپاره ۶۰ گرفت. حالا بقیه را خودتان بهتر می‌دانید. 
 
 
نگاه به دفاع از کشور یک نگاه کلی است و ربطی به ارتش، سپاه، نیروی انتظامی و دوستان امنیتی و غیره ندارد. باید ۴ تا ۵ درصد از تولید ناخالص ملی کشور به حوزه دفاعی اختصاص پیدا کند، در برخی کشورها این میزان بیش از ۱۰ درصد و در مورد رژیم صهیونیستی تا ۱۲ درصد را شامل می‌شود. این یک اصل در اقتصاد و تعاریف دفاعی در جهان امروز است. ژاپنی ها و آلمانی ها نیز چند سالی است به این مسئله توجه بیشتری داشته‌اند و بخش دفاعی کشور خود را تقویت کرده‌اند. آیا آنها حمایت ابرقدرتی مانند آمریکا را در پشت سر ندارند اما خود دست به گسترش ننیه دفاعی خود شده‌اند؟
 
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آخرین اخبار
  • :: چرا ترامپ در دستیابی به نتیجه عجله می کند؟
  • :: نشستی برای تامین نیازهای فوری نه استراتژیک
  • :: نقطه هدف فشارهای سه‌گانه آمریکا
  • :: پیشنهادی ایرانی برای نجات یهودیان
  • :: ترامپ از اون میراثی نمی برد
  • :: ماجرای "تهدید پیامکی نمایندگان مجلس" چیست؟
  • :: آیا ملحق نشدن به FATF پایان دنیاست؟!
  • :: ماجرای فتنه انگلیسی و تحقیرِ «ساخت آلمان»
  • :: آیا امکان بازگشت «فرزاد جمشیدی» به برنامه‌های مذهبی وجود دارد؟
  • :: نتانیاهو و پیشنهاد کمک آبیِ «آب دزد» به مردم ایران
  • :: ایران در نظام بین الملل: رویارویی با دوگانه‌ی سازش – براندازی
  • :: لزوم تغییر رابطه حقوقی میان صادرکننده و دریافت‌کننده چک
  • :: دستان خالی نتانیاهو از سفر به اروپا
  • :: خلبان جنگی در محیط آشوبناک
  • :: روش‌شناسی اقتصاد مقاومتی در مقایسه با سایر تفکرات اقتصادی
  • :: ایران ضامن امنیت و استقلال کشورهای منطقه
  • :: کاربرد واژه «صلاه» در مفهوم «نماز»
  • :: شیوع بیماری های واگیردار ناشی از قحطی عصر ناصری
  • :: «جنگ؛ تهدید نامعتبر»
  • :: بایکوت خبری رهبری در دنیا
  • :: «دلداده علامه»
  • :: اسرائیل در سراشیبی سقوط
  • :: نتیجه‌ی اعتماد سایر کشورها به آمریکا چه شد؟
  • :: تأثیر جمعیت جوان بر شاخص‌های اقتصاد مقاومتی
  • :: سیاست اروپا در تحمیل یا تحمل برجام
  • :: نسل جوان فلسطین؛ مزیت بخش روز قدس
  • :: پیام پالرمو چیست؟ آیا باید منتظر تصویب FATF باشیم؟
  • :: عملیات روانی جدید صهیونیست‌ها!
  • :: تفوق گفتمانی انقلاب اسلامی بر الگوی توسعه غربی
  • :: خاطراتی کوتاه از استادی بزرگ؛ به یاد مرحوم حجت‌الاسلام احمدی
  • :: درست می‌گویید آقای عراقچی!
  • :: بهره‌وری با نگرش اقتصادی یا فنی و فرهنگی
  • :: یادداشت| تبعات زمان‌ناشناسی طرح یک سؤال
  • :: یادداشت| انقلابی‌گری امام‌خمینی(ره)
  • :: استراتژی تولید با نگاه چابک سازی و بهره وری
  • :: خروج پژو؛ یک تاریخ، دو تکرار و سه درس
  • :: پیوند شعر و حکمت؛ یک یادآوری و چند پرسش
  • :: امیرالمؤمنین چه کسی را حصر کرد؟
  • :: چرا سران عرب روز قدس را نادیده می گیرند؟
  • :: به مقصد بیت المقدّس!
  • :: برجام و آزمون استقلال؛ بررسی گزینه‌های پیش روی اروپا
  • :: روایتی متفاوت از آنچه در دیدار شاعران میگذرد