صفحه اصلی > بین الملل کد خبر: 39787
ف

گلبدین حکمتیار؛ از ارگ تا ولایت خراسان

اظهارات جنجالی اخیر «گلبدین حکمتیار» مؤسس حزب اسلامی در افغانستان، درباره ایران و مسائل منطقه، موجب واکنش تند شخصیت ها و مجامع عمومی افغانستان به وی شده است. حکمتیار در اظهارات خود تاکنون مدعی مداخله ایران در امور داخلی افغانستان، اتحاد ایران با آمریکا در عراق، سوریه و یمن شده و از کشورهای عربی (ائتلاف سعودی) خواستار تداوم محاصره یمن شده است.

به گزارش دیدبان؛ گفتنی ست وی در سفر خود به ترکیه در ماه جاری، درخواست دیدار با اردوغان و ژنرال عبدالرشید دوستم را داشت که مورد موافقت آنها واقع نشد.
گلبدین حکمتیار متولد سال ۱۳۲۶ در استان قندوز و اصالتا از قوم پشتون افغانستان است. حکمتیار از جهادی های تندرو در برابر اشغال افغانستان توسط شوروی بود. رقابت بلوک شرق و غرب موجب شد که دولت آمریکا و حامیان منطقه ای نظیر پاکستان و عربستان به حمایت از جهادی ها در برابر دولت کمونیستی وقت افغانستان بپردازند، در این میان گلبدین حکمتیار که در سال ۱۹۷۵میلادی حزب اسلامی افغانستان را تاسیس نموده بود توانست با جلب حمایت های نظامی بسیار گسترده آمریکا و پاکستان به بزرگترین ارکان های نظامی ضد دولت کمونیستی وقت افغانستان تبدیل شود!
این حزب همچنین توانست طرفداران زیادی را در بین پشتون های جنوب افغانستان جذب نماید . مبارزه طولانی گروه های مختلف مجاهدین افغان با نیروهای شوروی موجب خروج آنها از افغانستان در سال ۱۹۸۹ شد . با پیروزی مجاهدین، دولت مجاهدین به رهبری احمد شاه مسعود تشکیل شد. ولی دیری نپایید که اختلاف بین گروه های مختلف مجاهدین در گرفت که گلبدین حکمتیار و حزبش نقش مهمی در اختلافات و درگیری ها داشتند. با ورود گروه های مختلف مجاهدین به کابل جنگ قدرت بشدت بالا گرفت. نیروهای حکمتیار که بخش های وسیعی از شرق کابل را در اختیار داشتند مواضع سایر گروه ها را گلوله باران کردند . یکی از فاجعه هایی که طی این جنگ ها اتفاق افتاد کشتار دسته جمعی ۲۵ تا ۳۰ هزار شیعه قوم هزآره در طی این جنگ ها و اختلافات بود . بنا بر شواهد تاریخی نیروهای حکمتیار در هنگام خروج از کابل به مدت ۴۰ روز مداوم شهر کابل را آماج گلوله باران راکت و خمپاره های خود قرار دادند که به موجب آن ده ها هزار نفر کشته و زخمی شدند. به علت به راکت بستن کابل در دهه ۹۰ میلادی حکمتیار هم اکنون نیز به راکت یار یا قصاب کابل در بین مردم مشهور است.
گلبدین حکمتیار بارها تلاش نمود تا با کودتا علیه حکومت های وقت چه کمونیست ها و چه مجاهدین، قدرت را بدست بگیرد، امری که هیچ گاه در آن موفق نبود و فقط موجبات کشته شدن ده ها هزار نفر فراهم شد . کودتای ناکام وی در سال ۱۳۶۷ در شهر جلال آباد از جمله این اقدامات است . در زمان سالهای جهاد علیه شوروی حدود ۷۰% کمک های بین المللی و سلاح ها به دست حکمتیار می افتاد. برخی شواهد از همکاری تنگاتنگ سازمان اطلاعات پاکستان و سازمان سیا با گلبدین حکمتیار در سالهای مبارزه با کمونیست ها حکایت دارد. دولت پاکستان و آمریکا از سال ۱۹۹۴ حمایت های خود را از حکمتیار قطع و بر روی گروهی جدید به نام طالبان سرمایه گذاری نمود که موجبات انزوای حکمتیار را فراهم نمود. با تضعیف شدن حزب حکمتیار وی دست دوستی به سوی دولت برهان الدین ربانی دراز می کند و توانست به قدرت بازگشته و در مقطعی کوتاه به سمت نخست وزیری افغانستان برسد . زعامتی که زیاد طول نکشید و با قدرت گیری طالبان و حرکتش به سوی کابل به پایان رسید. سرانجام طالبان در سال ۱۹۹۶ کابل را تصرف نمود و بقیه گروه ها از جمله حزب حکمتیار به حاشیه رانده شده و در نهایت وی به ایران پناهنده شد. در این واقعه نیز بار دیگر شیعیان باقی مانده کابل طعمه فجیع ترین کشتارها شدند و چند هزار شیعه به همراه عبدالعلی مزاری در کابل به شهادت رسیدند علاوه بر آنکه ده ها هزار شیعه دیگر در همان سالها در بامیان و مزارشریف قتل عام شدند که به علت نبود اطلاعات کامل هنوز ابعاد این فاجعه مبهم مانده است.
حزب حکمتیار که به عنوان شاخه ای از اخوان المسلمین در افغانستان نیز شناخته می شود پس از اینکه حمایت پاکستانی ها و اعراب و غربی ها را از دست داده بود نتوانست حمایت ایران را برای آغاز جنگی دیگر جلب کند و فقط بمدت چند سال در تهران اقامت گزید . علی رغم مخالفت ظاهری و مقطعی حکمتیار با طالبان، وی صراحتا با حمله آمریکا به افغانستان بر ضد طالبان اعلام مخالفت نمود. مخالفت حکمتیار با حمله آمریکا و سایر گروههای افغانستان نهایتا موجب خروج وی از ایران و تهران می شود و وی از آنجا راهی پاکستان شده و در آنجا سکنی می گزیند .
 
در طی ۱۵ سال اخیر حزب حکمتیار با همکاری طالبان بارها و بارها به دولت قانونی و نیروهای امنیتی و مناطق مختلف افغانستان حمله نمود. حزب اسلامی حکمتیار که روز به روز خود را تضعیف شده و حاشیه رانده شده می دید بالاخره در سال ۱۳۹۵ شمسی به پیشنهاد صلح دولت اشرف غنی احمد زی (که او و گلبدین از یک قوم هستند) پاسخ مثبت داد و به اصطلاح به پروسه صلح پیوست و در مقابل قرار شد حزب اسلامی حکمتیار تا از لیست سیاه سازمان ملل خارج شده و زندانیان این حزب که از قوم پشتون و اغلب افراطی و تندرو هستند از زندان آزاد شوند و به وی و حزبش امتیازات دولتی و مالی فراوان اعطا شود!
کارشناسان و تحلیلگران داخلی افغانستان معتقدند که این چنین امتیازاتی به حزب اسلامی و شخصی مثل حکمتیار که در این سالها از منزوی ترین افراد و حزب ها بود یک نوع توطئه سیاسی و قومیتی است و به اینکه رییس جمهور اشرف غنی و گلبدین حکمتیار از یک قومیت هستند کاملا مرتبط است. از یک سو حزب حکمتیار سابقه افراطیگری و همکاری گسترده با طالبان را داراست اما به موجب «قرار داد صلح» تعداد زیادی از عناصر افراطی حکمتیار وارد بدنه ارتش و پلیس و دولت افغانستان شدند. این معامله صلح نه تنها موجب صلح نشد بلکه در سالهای اخیر طالبان پیشروی های گسترده ای در مناطق مختلف افغانستان خصوصا در شمال داشته است. همچنین سایر احزاب و شخصیت های سیاسی افغانستان از جمله «عطا محمد نور» استاندار بلخ، بارها اعلام کرده اند مدارکی در دست دارند که نشان دهنده کمک اطلاعاتی و نظامی اعضای حکمتیار به طالبان در برخی مناطق افغانستان است. هم چنین حکمتیار بعد از پیوستن به پروسه صلح، بطور مشکوکی چندین بار در سخنرانی های خود مواضع ضد ایرانی داشته و بارها بر علیه قوم هزاره، که بزرگترین قوم شیعه افغانستان هستند موضعی خصمانه و تند اتخاذ و آنها را تهدید به مجازات نموده است!
 
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آخرین اخبار
  • :: وزارت اطلاعات باید صد در صد انقلابی بماند
  • :: آزادسازی کامل غوطه شرقی یک روز پس از حمله موشکی
  • :: قبل از خداحافظی با تلگرام این کارها را انجام دهید
  • :: اعتراف بزرگ «پمپئو» به دروغ هسته‌ای ۱۲ساله
  • :: ساختار نظارت بانکی در کشورهای جهان چگونه است؟
  • :: مصائب یک الگو
  • :: از صربستان به سوریه: چگونه آمریکا سازمان ملل را جایگزین پلیس جهانی کرد؟
  • :: نشست اتحادیه عرب در ظهران، پایان یک رویا
  • :: آمریکا به دنبال ایجاد نیروی نظامی عربی در سوریه!
  • :: تداوم تجاوزگری‌ها در سوریه در سایه انفعال اتحادیه عرب
  • :: برجام بدون آمریکا
  • :: از قدیم به برادران هزاره افغانستان نگاه ستایشگرانه داشته‌ام
  • :: رژه روز ارتش/ ۲۹ فروردین۹۷+گزارش تصویری
  • :: توقف فعالیت دفتر حفظ و نشر آثار رهبر انقلاب در تلگرام
  • :: برای قدرت دفاعی هر سلاحی نیاز داشته باشیم تولید می‌کنیم
  • :: ما چقدر در مشکلات اقتصادی کشور مقصریم؟
  • :: شکایت نمایندگان مجلس از رئیس جمهور و وزیر اقتصاد
  • :: مرتضوی بهانه و کینه‌‌ورزی نشانه است !
  • :: نگاه رهبر انقلاب در حمایت از تولید ملی چیست؛
  • :: مأموریت غیر ممکن
  • :: پیچ تاریخی، معبری به تمدن باشکوه اسلامی
  • :: مخاطب اصلی عملیات امروز دمشق که بود
  • :: وخامت وضعیت حقوق بشری در بحرین با نقش‌آفرینی آمریکا و انگلیس
  • :: شیمیایی بهانه است؛ اصل دمشق نشانه است!
  • :: از صربستان به سوریه: چگونه آمریکا سازمان ملل را جایگزین پلیس جهانی کرد؟
  • :: به مردم شیوه اعتراض را بیاموزیم
  • :: تولیدکنندگان کیفیت تولیدات خود را افزایش دهند
  • :: زعمای حوزه سخنان تفرقه انگیز و خلاف وحدت نزنند
  • :: برگزاری هشتمین دورهمی فعالان نرم افزارهای مذهبی +لینک ثبت‌نام
  • :: چرا اسحاق جهانگیری در مدیریت تهران هم موفق نخواهد بود؟
  • :: تصفیه رادیکالیسم
  • :: هفت نکته درباره ترقه بازی نمادین غرب در سوریه
  • :: آشنایی با مرکز هدف‌گیری تامین مالی تروریسم (TFTC)
  • :: وقتی اراده ای برای حرکت نیست...
  • :: خشم غربی ها از آزادی غوطه شرقی دمشق
  • :: کوه جنگ ترامپ موش زایید!
  • :: مخاطب اصلی عملیات امروز دمشق که بود
  • :: انواع تهمت‌ها به پیام‌رسان داخلی زده شد
  • :: افتتاح نخستین کلینیک سلامت ذهن فضای مجازی
  • :: بنیان گذاران چپ و عضویت در نیروهای مسلح
  • :: کانال فرار به اندازه شبکه نفوذ مهم است!
  • :: مدیریت بسیج از افتخارات سپاه پاسداران است