صفحه اصلی > سیاست کد خبر: 39427
ف
مصطفی اسلامی

«سعد الحریری» و تعبیر وارونه واقعیت

سعد الحریری از همان لحظات اولیه ارائه استعفا از پست نخست وزیری، وجود چالش‌ها و معضلات امنیتی در لبنان را یکی از عوامل کناره گیری خود معرفی کرد و مدعی شد که وضعیت امنیتی در لبنان به دوران ماقبل ترور رفیق الحریری شباهت دارد.

«سعد الحریری» نخست وزیر مستعفی لبنان سرانجام پس از گذشت بیش از یک هفته در رسانه‌ها حاضر شد و با شبکه لبنانی «المستقبل» گفتگوی زنده ای را انجام داد؛ گفتگویی که البته در خاک عربستان و در شهر ریاض به انجام رسید و نه در لبنان. پیش از این سعدالحریری در روز ۱۳ آبان ماه یعنی زمان اعلام استعفا از پست نخست وزیری لبنان در رسانه ها ظاهر شده بود، با این تفاوت که تصاویر اعلام استعفای وی به صورت ضبط شده پخش شده بود و نه به صورت زنده و مستقیم. نخست وزیر مستعفی لبنان در سخنان یکشنبه شب خود در گفتگو با المستقبل گفت: «آنچه که در منطقه رخ می دهد، خطر علیه لبنان است و استعفای من به نفع این کشور است. من به زودی به لبنان باز خواهم گشت. تصورات اشتباهی نسبت به من در کشور لبنان وجود دارد و همین عامل باعث شد که من تصمیم به گفت‎‎وگو بگیرم‎. قبول دارم که نحوه استعفای من درست نبود، ولی این کار را به دلایل و انگیزه‌های امنیتی انجام دادم».
 
نخست وزیر مستعفی لبنان در بخش دیگری از سخنان خود بار دیگر حزب الله و جمهوری اسلامی ایران را آماج حمله خود قرار داد. وی در سخنان خود مدعی شد: «من با حزب الله به عنوان حزب سیاسی مشکلی نداریم، اما حزب الله نباید عاملی برای تخریب لبنان باشد. امروز دخالت هایی را از جانب ایران و حزب الله شاهد هستیم و این دخالت ها اخیرا زیاد شده است. ما مخالف این هستیم ایران از لبنان به عنوان محوری ضد کشورهای عربی استفاده کند. عربستان در امور لبنان دخالت نمی کند و این ایران است که در امور داخلی این کشور دخالت می کند. حزب الله تحت حمایت ایران به دور بودن لبنان از درگیری های منطقه احترام نمی گذارد!»
 
بخش عمده ای از مسائل و محورهای مطرح شده توسط سعد الحریری در گفتگوی زنده با المستقبل شامل دیدگاه های سرشار از تناقض وی درقبال تحولات گوناگون بود که به گوشه‌ای از آنها اشاره می شود؛
 
طرح مجدد ادعای بی‌اساس «چالش امنیتی» در لبنان
 
سعد الحریری از همان لحظات اولیه ارائه استعفا از پست نخست وزیری، وجود چالش‌ها و معضلات امنیتی در لبنان را یکی از عوامل کناره گیری خود معرفی کرد و مدعی شد که وضعیت امنیتی در لبنان به دوران ماقبل ترور رفیق الحریری شباهت دارد. حریری درحالی از برنامه ریزی برخی برای ترور وی در لبنان خبر داد که دستگاه های امنیتی لبنان وصول هرگونه گزارش پیرامون ترور شخصیت های سیاسی لبنانی ازجمله حریری را قویا تکذیب کرده بودند. «عباس ابراهیم» مدیر امنیت عمومی لبنان ازجمله مقامات عالیرتبه امنیتی این کشور محسوب می شود که همان ابتدا، ادعای حریری مبنی بر تلاش برای ترور وی را به طور کامل تکذیب کرد. از سوی دیگر، سازمان های امنیت ملی لبنان نیز با صدور بیانیه شایعات منتشرشده در این خصوص را به شدت رد کرده بودند. حریری خود نیز تاکنون نتوانسته است سند یا مدرکی را به منظور اثبات ادعای خود ارائه دهد. با تمامی این‌ها، حریری یکشنبه شب بار دیگر همان ادعای سابق را که تمامی نهادها و دستگاه های امنیتی لبنان روی آن خط بطلان کشیدند، مطرح کرد تا ثابت کند که هیچ ارزشی برای شعور مخاطب خود قائل نیست.
 
فرافکنی علیه حزب الله با اغراض سیاسی
 
نخست وزیر لبنان در گفتگوی زنده خود با المستقبل همچنین بخش عمده ای از سخنانش را به حملات سیاسی به حزب الله لبنان اختصاص داد. وی مدعی شد که حزب الله در امور لبنان مداخله می کند. این اظهارنظر کذب در حالی مطرح می شود که حزب الله لبنان نه تنها تاکنون عامل تخریب لبنان نبوده، بلکه همواره و در سطوح مختلف نقش سازنده ای در این کشور ایفا کرده است. کمک‌های نیروهای حزب الله لبنان به نیروهای امنیتی این کشور برای برقراری امنیت داخلی در روستاها، مناطق و شهرهای مختلف تنها گوشه ای کوچک از نقش‌آفرینی مثبت و سازنده حزب الله در لبنان است. حزب الله لبنان امروز به نیروهای امنیتی این کشور برای تأمین امنیتی کمک می کند که متحدان حریری در منطقه و در رأس آنها عربستان سعودی، برای خدشه وارد کردن به آن کمین کرده اند.
 
حزب الله لبنان همچون دیگر گروه‌ها و جریان های سیاسی لبنان، طبق نص صریح قانون اساسی، در پارلمان و دولت نمایندگان خود را دارد و بیش این تاکنون هیچ مشارکتی در هیچ سطحی در تصمیم گیری های دولت لبنان نداشته است. در نقطه مقابل، این جریان ۱۴ مارس ازجمله حزب تحت رهبری حریری بوده است که در طول سالهای گذشته با دخالت های بی‌جا در امور مختلف، هیچگاه به سهم خود در ساختار قدرت اکتفا نکرده و همواره به دنبال سهم خواهی و مطرح کردن مطالبات زیاده خواهانه بوده اند. به دنبال همین زیاده خواهی های خارج از عرف و قانون ۱۴ مارس و شخصِ حریری، لبنان در طول تاریخ خود چندین مرتبه با خلاء قدرت و خلأ پست ریاست جمهوری مواجه شد؛ معضلی که پیش از روی کار آمدن میشل عون به عنوان رئیس جمهوری جدید، بیش از یک سال و نیم به طول انجامید و در نهایت این حزب الله لبنان بود که با در نظر گرفتن منافع و مصالح ملی، علیرغم میل باطنی خود به نخست‌وزیری حریری رضایت داد تا لبنان بیش از این با خلأ قدرت دست و پنجه نرم نکرده و بیشتر آسیب نبیند.
 
حمله به ایران با سفارش سعودی‌ها
 
نخست وزیر مستعفی لبنان در گفتگوی اخیر خود همچنین جمهوری اسلامی ایران را آماج حملات بی پایه و اساس قرار داده و تهران را متهم به دخالت در امور داخلی لبنان کرد. اما آنچه که تعجب همگان را برانگیخت دفاع حریری از عملکرد عربستان سعودی در لبنان بود. اظهارات نخست وزیر مستعفی لبنان از عربستان سعودی و اقداماتش در لبنان نشان داد که تمامی گفته هایش علیه ایران نیز مغرضانه و با دیکته مقامات سعودی بوده است. هنوز آخرین دخالت های مقامات ریاض در جریان رقابت های سیاسی بر سر کرسی ریاست جمهوری لبنان در نزد افکار عمومی این کشور و منطقه به فراموشی سپرده نشده است. عربستان سعودی حدود یک سال پیش تمام تلاش خود را برای عدم تصاحب کرسی قدرت در لبنان توسط نامزد مورد حمایت حزب الله لبنان به کار بست. سعودیها آشکارا از نامزد جریان ۱۴ مارس یعنی «سمیر جعجع» حمایت کردند. حتی زمانی که سمیر جعجع به دلیل اختلافات شخصی با حریری در اقدامی ناگهانی و غیرمنتظره از میشل عون برای تصاحب کرسی ریاست جمهوری حمایت کرد، این اقدام وی با واکنش تند مقامات ریاض مواجه شد. در همان زمان رسانه های مختلف اعلام کردند که مسئولان عربستان سعودی اعتراض شدید خود به اقدام سمیر جعجع در حمایت از عون را به وی ابلاغ کرده و تصمیم او را « اشتباهی فاحش» توصیف کردند.
 
از جمله دیگر اقدامات مخرب عربستان سعودی در لبنان طی سال های اخیر، عدول ریاض از تصمیم اعطای تجهیزات نظامی به ارتش این کشور بود. وزارت کشور عربستان سعودی در فوریه سال گذشته میلادی با صدور بیانیه ای غافلگیرانه از لغو اعطای کمک های نظامی به ارتش لبنان خبر داد و در اقدامی فتنه انگیزانه اعلام کرد که اقدامات مخرب حزب الله در لبنان موجب اتخاذ این تصمیم شده است! در واقع، سعودیها با هدف تفرقه افکنی در لبنان و قرار دادن ارتش این کشور در برابر حزب الله، چنین تصمیمی گرفتند و کمک های نظامی به ارزش بیش از ۴ میلیارد دلار به لبنان را لغو کردند. این‌ها تنها نمونه‌های کوچکی از دخالت‌های تفرقه افکنانه عربستان سعودی در لبنان طی چند سال اخیر محسوب می شود؛ دخالت‌هایی که سعد حریری با فریب افکار عمومی تلاش دارد بر روی آنها سرپوش گذاشته و ضمن دادن آدرس غلط، ایران را عامل دخالت در امور لبنان معرفی کند.
 
در همین ارتباط، «سید حسن نصرالله» دبیرکل حزب الله لبنان در آخرین سخنرانی خود درخصوص تحولات اخیر این کشور تأکید کرد: «هم ایران و هم عربستان در لبنان صاحب نفوذ هستند اما تهران هیچگاه از این نفوذ برای دخالت در امور داخلی لبنان بهره‌برداری نکرده است؛ برخلاف عربستان که همواره یک طرف مداخله جو در لبنان بوده است». علاوه بر آنچه که گفته شد، احضار حریری به لبنان و بازداشت وی و ممانعت از بازگشت او به لبنان توسط مقامات سعودی برخلاف تمامی پروتوکول های بین المللی، خود به تنهایی دخالتی آشکار و بی سابقه در امور یک کشور عضو سازمان ملل متحد محسوب می شود. براساس آنچه که گفته شد، مشخص می شود که عربستان سعودی همواره عامل اصلی دخالت در امور لبنان بوده است و نه جمهوری اسلامی ایران. البته از یک عنصر سیاسی و دیپلماتِ لبنانیِ سرسپرده خاندان آل سعود انتظار نمی رود که از داخل خاک عربستان سعودی به انعکاس وارونه حقایق و واقعیت ها پیرامون نقش تهران و ریاض در لبنان نپردازد.
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آخرین اخبار
  • :: چرا ترامپ در دستیابی به نتیجه عجله می کند؟
  • :: نشستی برای تامین نیازهای فوری نه استراتژیک
  • :: نقطه هدف فشارهای سه‌گانه آمریکا
  • :: پیشنهادی ایرانی برای نجات یهودیان
  • :: ترامپ از اون میراثی نمی برد
  • :: ماجرای "تهدید پیامکی نمایندگان مجلس" چیست؟
  • :: آیا ملحق نشدن به FATF پایان دنیاست؟!
  • :: ماجرای فتنه انگلیسی و تحقیرِ «ساخت آلمان»
  • :: آیا امکان بازگشت «فرزاد جمشیدی» به برنامه‌های مذهبی وجود دارد؟
  • :: نتانیاهو و پیشنهاد کمک آبیِ «آب دزد» به مردم ایران
  • :: ایران در نظام بین الملل: رویارویی با دوگانه‌ی سازش – براندازی
  • :: لزوم تغییر رابطه حقوقی میان صادرکننده و دریافت‌کننده چک
  • :: دستان خالی نتانیاهو از سفر به اروپا
  • :: خلبان جنگی در محیط آشوبناک
  • :: روش‌شناسی اقتصاد مقاومتی در مقایسه با سایر تفکرات اقتصادی
  • :: ایران ضامن امنیت و استقلال کشورهای منطقه
  • :: کاربرد واژه «صلاه» در مفهوم «نماز»
  • :: شیوع بیماری های واگیردار ناشی از قحطی عصر ناصری
  • :: «جنگ؛ تهدید نامعتبر»
  • :: بایکوت خبری رهبری در دنیا
  • :: «دلداده علامه»
  • :: اسرائیل در سراشیبی سقوط
  • :: نتیجه‌ی اعتماد سایر کشورها به آمریکا چه شد؟
  • :: تأثیر جمعیت جوان بر شاخص‌های اقتصاد مقاومتی
  • :: سیاست اروپا در تحمیل یا تحمل برجام
  • :: نسل جوان فلسطین؛ مزیت بخش روز قدس
  • :: پیام پالرمو چیست؟ آیا باید منتظر تصویب FATF باشیم؟
  • :: عملیات روانی جدید صهیونیست‌ها!
  • :: تفوق گفتمانی انقلاب اسلامی بر الگوی توسعه غربی
  • :: خاطراتی کوتاه از استادی بزرگ؛ به یاد مرحوم حجت‌الاسلام احمدی
  • :: درست می‌گویید آقای عراقچی!
  • :: بهره‌وری با نگرش اقتصادی یا فنی و فرهنگی
  • :: یادداشت| تبعات زمان‌ناشناسی طرح یک سؤال
  • :: یادداشت| انقلابی‌گری امام‌خمینی(ره)
  • :: استراتژی تولید با نگاه چابک سازی و بهره وری
  • :: خروج پژو؛ یک تاریخ، دو تکرار و سه درس
  • :: پیوند شعر و حکمت؛ یک یادآوری و چند پرسش
  • :: امیرالمؤمنین چه کسی را حصر کرد؟
  • :: چرا سران عرب روز قدس را نادیده می گیرند؟
  • :: به مقصد بیت المقدّس!
  • :: برجام و آزمون استقلال؛ بررسی گزینه‌های پیش روی اروپا
  • :: روایتی متفاوت از آنچه در دیدار شاعران میگذرد