یک سوم کودکان آواره سوری به مدرسه نمی‌روند
صفحه اصلی > تروریسم کد خبر: 38426
ف
آسوشیتدپرس:

یک سوم کودکان آواره سوری به مدرسه نمی‌روند

گزارش‌ها حاکی از این است که یک سوم فرزندان پناهندگان سوری به جای تحصیل مشغول کار هستند.

به گزارش دیدبان به نقل از آسوشیتدپرس، برخی از کودکان پناهنده سوری همچون «علی السبی» کودک ۱۵ ساله سوری برای برآورده کردن مایحتاج زندگی خود و خانواده از تحصیل و آموزش محروم شده و باید کار کنند.

وی به شغل‌های متفاوتی همچون کار در سوپرمارکت، کافی‌شاپ، فست فود و ... مشغول بوده است. علی السبی تنها نان‌آور خانواده هشت نفره خود به شمار می رود.

این کودک سوری در مصاحبه ای با آسوشیتدپرس تاکید کرد: «با این وضعیت، هیچ آینده‌ای ندارم».

بیش از نیم میلیون کودک پناهنده سوری که در سن تحصیل هستند یا به طور کامل از آموزش محروم هستند یا در مراکز  غیررسمی دایر شده در اردوگاه‌های موجود در ترکیه، لبنان، مصر، اردن و یا عراق در حال تحصیل هستند.

تمامی این کودکان باید براساس تعهدی که ۱۸ ماه قبل میان برخی از کشورها و سازمان‌های بین‌المللی در یک کنفرانس در لندن به منظور کمک‌رسانی به سوریه امضا شده بود، مشغول به تحصیل می‌شدند.

حاضران در این کنفرانس متعهد شدند صدها میلیون دلار برای بحث آموزش و امور مربوطه برای کودکان آواره سوری کمک کنند که این کمک‌ها با مشکلاتی همچون کمبود بودجه و عدم وصول آن به شکل ثابت مسائل بسیاری را ایجاد کرده است.

«ژولیت توما» سخنگوی منطقه‌ای یونیسف نیز اعلام کرده بود که اگر کمک‌های وعده داده شده وصول شود، اکثر کودکان سوری مجددا توانایی بازگشت به مدارس را خواهند داشت.

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آخرین اخبار
  • :: ایران و چالش عبور از گردنه ترامپ
  • :: چرا در مذاکرات فراملی کمتر موفق می شویم؟
  • :: ترامپ و ملی گرایی اقتصادی
  • :: زمینه های واگرایی ایران و روسیه در بحران سوریه
  • :: ناکارآمدی‌ها در سبد انتخاباتی است یا حاکمیتی
  • :: این «پازل» همچنان تکمیل می‌شود
  • :: پاس‌کاری‌کافی است؛ گل بزنید
  • :: ادبیات دفاع مقدس نیازمند خانه‌تکانی است
  • :: نیاورانی‌ها از جان اقتصاد چه می‌خواهند؟
  • :: واقعیت میدانی؛ ناکارآمدی گنبد آهنین
  • :: درآمد موسیقی خیابانی ساعتی ۲۰۰ هزار تومان
  • :: چهار پیشنهاد برای مدیریت فضای رسانه‌ای
  • :: ایستادن در دامنه آتشفشان
  • :: تفکیک جنسیتی شایسته سالاری!
  • :: آمریکا - روسیه ؛ در آرزوی تغییرات
  • :: فاجعه‌ای که فراموش‌شدنی نیست
  • :: یک سفر با چند گام بلند
  • :: چگونه امید به بیرون، عامل خاموشی‌های کشور شد!
  • :: علت خلق جهنم چه بود؟
  • :: ۲۰ سال تجربه برای یک دورهمی؟!
  • :: جمع خانواده تفــریــق می‌شود
  • :: دفتر شعرم را از ترس ساواک آتش زدم
  • :: آغاز تحول با غذای حضرت عباس (ع)
  • :: خصوصی‌ها بگذارند در تحریم مشکل دارویی نداریم
  • :: دختری که ۷۰ پیغمبر از نسل او به وجود آمد
  • :: فرهنگ و تمدن اسلامی در افریقیه در دوران اغلبیان
  • :: با قواره کنونی دولت، هر برنامه‌ای ناموفق است
  • :: آتش جنگ کفر و اسلام با پذیرش قطعنامه خاموش نشد
  • :: تاثیر فضای مجازی در هویت و تربیت فرزندان
  • :: پای بازرسان آژانس انرژی اتمی چگونه به ایران باز شد؟
  • :: نمی‌دانم چرا دولت نمی‌تواند برای مشکلات تصمیم‌گیری کند
  • :: برای اولین‌بار دو پیام مهم و یک نماینده ویژه
  • :: ترامپ و باتلاقی دیگر برای امریکا
  • :: سواد رسانه و هنرِ تبلیغ
  • :: قمارخانه‌ای به وسعت همه قرعه‌کشی‌های صدا و سیما!
  • :: گاف تاریخی پروژه سفارشی مسیح علینژاد
  • :: بازخوانی واقعه مسجد گوهر شاد مشهد
  • :: تا اولین دور تحریم‌ها اروپا اقدام عملی انجام نمی‌دهد
  • :: قالیباف با لیست آبادگران موافق نبود
  • :: زوایای پنهان عدالت اجتماعی
  • :: تلاش ترامپ برای فروپاشی اتحادیه اروپا
  • :: پیروزی از آن ما ست اگر...