ف
یادداشت/علیرضا خمسه

وقتی به جای انتظامی سرکار استوار شدم!

پروسه انتخاب بازیگران برای بازی در نقش‌ها در تلویزیون و سینمای ایران کمی عجیب و غریب است و گاهی بازیگرانی که برای بازی در یک نقش نامزد هستند، قرابت و شباهت فیزیکی و سنی و ویژگی‌های نزدیک به هم در بازی ندارند.

به گزارش دیدبان، پروسه انتخاب بازیگران برای بازی در نقش‌ها در تلویزیون و سینمای ایران کمی عجیب و غریب است و گاهی بازیگرانی که برای بازی در یک نقش نامزد هستند، قرابت و شباهت فیزیکی و سنی و ویژگی‌های نزدیک به هم در بازی ندارند.

مثلا در دهه‌های 60 و 70 نقش‌هایی بود که اول به من پیشنهاد می‌شد و من به دلایلی بازی در فیلم را قبول نمی‌کردم و بعد اکبر عبدی قرارداد می‌بست و او نقش را بازی می‌کرد. عکس این قضیه هم پیش می‌آمد؛ نقش‌هایی بود که اول به اکبر عبدی برای بازی پیشنهاد می‌شد، اما به دلایلی او نقش را نمی‌پذیرفت و درنهایت نقش به من می‌رسید. این‌قدر این اتفاق می‌افتاد که دچار سوءتفاهم شده بودیم!

حالا باز انتخاب من و اکبر عبدی و پیشنهادهایی به هر دو برای بازی در یک نقش باتوجه به فعالیت هر دوی ما در سینمای کمدی، دور از هم نبود. مثالی دورتر در این زمینه می‌زنم. نقشی که من در فیلم شکار خاموش (محصول سال 1368) به کارگردانی کیومرث پوراحمد بازی کردم، ابتدا به عزت‌الله انتظامی پیشنهاد شده بود و ایشان به دلایلی آن را نپذیرفتند، اما من فیلمنامه را پسندیدم و این نقش را هم دوست داشتم. این طوری، نقشی را که ابتدا به آقای انتظامی پیشنهاد شده بود، در نهایت من بازی کردم. منظورم همان نقش سرکار استوار دمدمی مزاج اهل مازندران است که دل خوشی از همسایه جدید شکاربانش ـ با بازی مهدی هاشمی‌ـ ندارد. آن نقش تیک‌های رفتاری بامزه و چند تکیه‌کلام محلی داشت، مثل این دیالوگ: تی حواس کجه دره؟ یعنی حواست کجاست؟

یادم است، وقتی این فیلم را در جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان نمایش دادند، آقای انتظامی هم آنجا حضور داشتند و با همان لحن خاص خودشان به من گفتند: باریکلا، خوب بازی کرده بودیا!

منبع: جام جم

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آخرین اخبار
  • :: آیا موج آزادسازی مواد مخدر در جهان به ایران نیز خواهد رسید؟
  • :: جدال مهناز افشار با تروریست‌ها+ تصاویر
  • :: ایران و چالش عبور از گردنه ترامپ
  • :: چرا در مذاکرات فراملی کمتر موفق می شویم؟
  • :: ترامپ و ملی گرایی اقتصادی
  • :: زمینه های واگرایی ایران و روسیه در بحران سوریه
  • :: ناکارآمدی‌ها در سبد انتخاباتی است یا حاکمیتی
  • :: این «پازل» همچنان تکمیل می‌شود
  • :: پاس‌کاری‌کافی است؛ گل بزنید
  • :: ادبیات دفاع مقدس نیازمند خانه‌تکانی است
  • :: نیاورانی‌ها از جان اقتصاد چه می‌خواهند؟
  • :: واقعیت میدانی؛ ناکارآمدی گنبد آهنین
  • :: درآمد موسیقی خیابانی ساعتی ۲۰۰ هزار تومان
  • :: چهار پیشنهاد برای مدیریت فضای رسانه‌ای
  • :: ایستادن در دامنه آتشفشان
  • :: تفکیک جنسیتی شایسته سالاری!
  • :: آمریکا - روسیه ؛ در آرزوی تغییرات
  • :: فاجعه‌ای که فراموش‌شدنی نیست
  • :: یک سفر با چند گام بلند
  • :: چگونه امید به بیرون، عامل خاموشی‌های کشور شد!
  • :: علت خلق جهنم چه بود؟
  • :: ۲۰ سال تجربه برای یک دورهمی؟!
  • :: جمع خانواده تفــریــق می‌شود
  • :: دفتر شعرم را از ترس ساواک آتش زدم
  • :: آغاز تحول با غذای حضرت عباس (ع)
  • :: خصوصی‌ها بگذارند در تحریم مشکل دارویی نداریم
  • :: دختری که ۷۰ پیغمبر از نسل او به وجود آمد
  • :: فرهنگ و تمدن اسلامی در افریقیه در دوران اغلبیان
  • :: با قواره کنونی دولت، هر برنامه‌ای ناموفق است
  • :: آتش جنگ کفر و اسلام با پذیرش قطعنامه خاموش نشد
  • :: تاثیر فضای مجازی در هویت و تربیت فرزندان
  • :: پای بازرسان آژانس انرژی اتمی چگونه به ایران باز شد؟
  • :: نمی‌دانم چرا دولت نمی‌تواند برای مشکلات تصمیم‌گیری کند
  • :: برای اولین‌بار دو پیام مهم و یک نماینده ویژه
  • :: ترامپ و باتلاقی دیگر برای امریکا
  • :: سواد رسانه و هنرِ تبلیغ
  • :: قمارخانه‌ای به وسعت همه قرعه‌کشی‌های صدا و سیما!
  • :: گاف تاریخی پروژه سفارشی مسیح علینژاد
  • :: بازخوانی واقعه مسجد گوهر شاد مشهد
  • :: تا اولین دور تحریم‌ها اروپا اقدام عملی انجام نمی‌دهد
  • :: قالیباف با لیست آبادگران موافق نبود
  • :: زوایای پنهان عدالت اجتماعی