صفحه اصلی > سیاست کد خبر: 37573
ف
حسین قدیانی؛

مدیری که نیست و مدیری که هست!

مدیری که نبض جامعه را ندارد، نباید از نقد «مدیری»، که اتفاقا ناظر بر دانستن نبض جامعه، نقدی وارد کرده، گله‌مند باشد! ایضا هواداران زنجیره‌ای آن مثلا مدیر! قطعا و طبعا راه علاج بی‌عملی مدیران، تدبیر است اگرنه، تغییر، نه فحاشی گله‌ای به مدیری که تنها و تنها یک هنرمند طنزپرداز است!

به گزارش دیدبان؛ حسین  قدیانی طی یادداشتی در روزنامه وطن امروز نوشت: «اینقدر به بهانه یک انتقاد، به این هنرمندان گیر ندهید! بگذارید جماعت هنرمند، در نقد جامعه آزاد باشند! با انتقاد یک بازیگر عرصه سینما یا تلویزیون، آسمان به زمین نمی‌آید! جامعه پویا و زنده، آن جامعه‌ای است که علیه نقد، بخصوص نقد اصحاب هنر، موضع تخریبی نگیرد! توقع اینکه هنرمندان فقط درباره هنر حرف بزنند، نهایت بی‌انصافی است! هنرمند، از آنجا که محبوب توده است، می‌تواند با نقد خود، زمینه اصلاح امور را بیشتر فراهم کند! اهل هنر، از آنجا که کمتر آلوده به غرض و مرض سیاستمداران هستند، هرگز نباید نقدشان را سیاسی تحلیل کرد، ولو آنکه نقد مطرح شده، سیاسی باشد! هنرمند، خیرخواه دولت و مردم است و نگاه چکشی به انتقاد او، باعث رشد اعتراضات زیرزمینی و مواجهات احساسی عاری از خرد می‌شود! عدم تحمل نقد اصحاب هنر، موید نهایت دگماتیسم دولتمردان است!»
جملات بالا، تنها مشتی از خروار مطالبی است که در سال‌های ماضی، مکرر  در روزنامه‌های زنجیره‌ای می‌خواندیم و اصلا هم یادمان نرفته است که قلم‌به‌دستان زنجیری، چگونه با بهانه و بی‌بهانه و با خود و بی‌خود، نقش «دایه مهربان‌تر از مادر» را برای هنرمندان بازی می‌کردند! کافی بود دولتمردی یا یکی از هوادارانش، در مواجهه با نقد فلان هنرمند، اندک واکنشی نشان دهد تا زنجیره‌ای‌ها، روزنامه‌های خود را پر کنند با مقاله‌ها و سرمقاله‌هایی سرشار از جملات فوق‌الذکر! القصه! برخورد اخیر این جماعت همیشه مدعی و البته همیشه وقیح، با «مهران مدیری»، نقض مسلم همه آن ادعاهایی است که سابق بر این، از این دار و دسته خوانده بودیم! طنزپرداز انصافا محبوب ما، در یک برنامه تلویزیونی، بی‌آنکه مصداق مشخصی برای سخن حق خود بتراشد، به انتقاد از بی‌عملی‌ها و بیکاری‌ها پرداخته و البته آرزو کرده؛ کاش همیشه موسم انتخابات بود تا لااقل به این بهانه، کمتر شاهد این حجم عظیم از عدم فعالیت(!) می‌بودیم! بعد از این یک پاراگراف انتقاد، زنجیره‌ای‌ها که به سبب تعطیلات، دست‌شان از روزنامه کوتاه بود،  چنان در فضای مجازی، برخورد گله‌ای و زشت و عاری از ادب با مهران مدیری داشتند که واقعا تکرار آن همه فحش و ناسزا در اینجا، خارج از شأن و منزلت روزنامه است! هرچند حتم دارم مخاطب همیشه بیدار ما، آنچه را که باید می‌دیده، دیده و آنچه را باید می‌شنیده، شنیده! گویا اصحاب هنر، فقط مجاز به نقد آنچه هستند که زنجیره‌ای‌ها می‌پسندند و الا هنرمند را چه به حوزه نقد؟! صدالبته، از جماعتی که وزیر امور خارجه پرادعای‌شان، فرق کاملا تابلوی میان 2 کوه دماوند و فوجی‌یاما را نمی‌داند، خیلی نباید توقع تمییز میان نقد درست و نقد نادرست، نیز واکنش درست به نقد و واکنش نادرست به نقد را داشت! قدر مسلم، برخورد گله‌ای روزهای اخیر با نقد یک طنزپرداز، برای چندمین‌بار، از میزان صداقت زنجیره‌ای‌ها در لاف‌هایی که می‌زنند، پرده‌برداری کرد!

در نهایت باید گفت، مدیری که نبض جامعه را ندارد، نباید از نقد «مدیری»، که اتفاقا ناظر بر دانستن نبض جامعه، نقدی وارد کرده، گله‌مند باشد! ایضا هواداران زنجیره‌ای آن مثلا مدیر! قطعا و طبعا راه علاج بی‌عملی مدیران، تدبیر است  اگرنه، تغییر، نه فحاشی گله‌ای به مدیری که تنها و تنها یک هنرمند طنزپرداز است!
پس گناه مدیری که نیست را و بی‌عملی‌ای که هست را، بی‌خود و بی‌جهت گردن طناز نکته‌پردازی نیندازید که واقف بر نبض جامعه، نقدی وارد را وارد کرده! در نهایت، اگر یک نقد کاملا عمومی و بی‌مصداق، اینگونه ضمیر خود را پیدا کرد، فی حد ذاته بیانگر این مهم است که زنجیره‌ای‌ها هم می‌دانند دولت اعتدال، نه دولت تولید است و نه دولت اشتغال! بلکه مصداق اتم دولت بی‌عمل است!

 

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آزمون قانون‌پذیری قدیری‌ابیانه؛
آزمون قانون‌پذیری
آخرین اخبار
  • :: بدعتی غیرقانونی به نام کاندیدای پوششی
  • :: پخش زنده یا مرده؟!
  • :: امنیت اقتصادی، وظیفه فراموش‌شده دولت
  • :: بیکاری به سبک تدبیر و امید
  • :: #ستاد و سیما
  • :: سنگرِ رهاشده!
  • :: طایفه ما با اسلحه شخصی از انقلاب دفاع کرد
  • :: آنچه در جوی می‌رود آب است
  • :: آیا جهانگیری ضربه‌گیر است؟
  • :: حلقه مفقوده تأیید صلاحیت‌ها
  • :: آزمون قانون‌پذیری
  • :: خواب‌های آمریکایی
  • :: انتخابات بر گُسل جمهوریت و اشرافیت
  • :: یک‌بام و دو هوای آمریکا در سوریه
  • :: انتخابات اخلاقی در پناه اخلاق انتخاباتی
  • :: این هووها دلسوزترند !
  • :: بهار معرکه گیران
  • :: ثبت‌نام‌های وهن‌آلود
  • :: تحرکات سه‌گانه آمریکا در منطقه
  • :: آقای «حقوقدان» کجایی؟ دقیقا کجایی؟
  • :: گاف سنگین کانال آمدنیوز خط و ربط کانال را لو داد
  • :: اصلح «صبر» است
  • :: آمار در برابر مردم
  • :: سناریوی ترامپ برای سوریه
  • :: شکست سناریوی حمله انتخاباتی به قالیباف
  • :: دوقطبی کارآمدی و ناکارآمدی در انتخابات 96
  • :: واکنش کانال های تلگرامی اصلاح طلب به افشاگری ضرغامی
  • :: تفاوت بنیادین «ناطق 76» با «رئیسی 96»
  • :: از 18 فروردین تا 29 اردیبهشت
  • :: هنرمند مثل صیاد مجاهد مثل آوینی
  • :: مال مردم‌خوری!
  • :: قدرت ایدئولوژی در چشم انداز نظم نوین منطقه
  • :: پیش به سوی کرملین
  • :: پاشنه آشیل ترامپ
  • :: جای نگرانی نیست خبرنگار «بیمه» است!
  • :: مدیری که نیست و مدیری که هست!
  • :: عادل مرزهای نژادپرستی را جابجا کرد
  • :: جای نگرانی نیست خبرنگار «بیمه» است!
  • :: قاسم افشار:ارتباط خوبی با فضای مجازی ندارم
  • :: گزارش کیهان از تازه ترین مواضع انتخاباتی اصلاح‌طلبان
  • :: «شوک» بزرگ به «عفت» جامعه
  • :: تحریم المپیک توسط ایران
  • :: نهادینه‌سازی آموزه‌ مهدویت برای کودکان
  • :: پیوندهای دوسویه گفتمان انتظار و فرهنگ مقاومت
  • :: نشانه‌های اختصاصی حضرت مهدی(عج)
  • :: حق و باطل و تمدن نوین اسلامی
  • :: مدیریت رادار خاموش و آینده‌فروش
  • :: بایسته‌های اخلاق انتخاباتی
  • :: کارآمدی، کارآمدی و باز هم کارآمدی
  • :: اصلاح‌طلبان روی خط «بودن» و نبودن با روحانی
  • :: مزیت‌های «ابراهیم رئیسی» برای انتخابات ریاست جمهوری
  • :: خدا هرگز گم نمی‌شود
  • :: تلاش برای اشتغال‌زایی دیگران!