صفحه اصلی > سیاست کد خبر: 37371
ف
دیدبان گزارش می دهد؛

بازگشت به دکترین دیپلماسی انقلابی، تنها راه عبور از چالش ایران هراسی

دستاورد دیپلماسی دولت حسن روحانی، اکنون پیش روی ماست. نه فقط برجام به کمک اقتصاد نیامده، که باعث شده دشمنی های تازه ای در منطقه شکل بگیرد. نکته ای که روحانی و دستگاه دیپلماسی دولتش، آن را دست کم گرفته بودند.

علی رضائی// به گزارش دیدبان، دولت حسن روحانی که مهمترین تخصص خود را در سیاست خارجی می دید و رئیس جمهور از سوی هواداران «شیخ دیپلمات» خوانده می شد، حالا نه فقط نتوانسته بهبودی ملموس در روابط با جهان ایجاد کند، بلکه در بحران روابط با کشورهای همسایه گرفتار آمده است. بحرانی که به نظر می رسد برای برون رفت از آن، به جای شعار، نیاز به عمل دارد.

واقعیت این است که دولت حسن روحانی بیش از نیمی از عمر خود را صرف مذاکرات هسته ای کرد. مذاکراتی که آنقدر به درازا کشید که در نهایت به توافقی نیم بند منتهی شد. این توافق، با وجود اینکه مشروط به اجرای تعهدات از سوی تهران می شد، در عمل، تضمینی به اجرای تعهدات طرف مقابل نمی داد. با این همه، پیام این برنامه جامع مشترک برای رقبای منطقه ای ایران، دردآور بود.

برجام هراسی در منطقه

اسرائیل، عربستان و ترکیه که اخیرا در نشست امنیتی مونیخ، پیوند خود علیه کشورمان را به نمایش گذاشتند، از ترس توافق هسته ای، گام هایی جدی علیه ایران برداشته و از فردای امضای برجام، بر طبل ایران هراسی کوفتند.

برخی منتقدان دولت در زمان انجام مذاکرات هسته ای هشدار داده بودند که دستگاه دیپلماسی کشورمان نباید به بهانه مذاکره با غربی ها، از همسایگان غفلت کند. با این وجود تیم دیپلماسی ایران چنان درگیر جزئیات پیچیده توافق هسته ای بود که فرصتی برای مذاکره با کشورهای منطقه نداشت. این درحالی بود که وزیر امور خارجه آمریکا حتی در زمان سنگین ترین دوره از مذاکرات، از گفتگو با همتای سعودی خود غفلت نکرد و در فرودگاه، با وزیر خارجه وقت عربستان به گفتگو نشست.

در همان زمان که هنوز سطح روابط به تیرگی اکنون نبود و شاهزادگان بی تجربه سعودی به قدرت نرسیده بودند، ایران می توانست در گفتگو با عربستان، ترکیه، قطر، کویت و برخی دیگر از کشورها، به آنها اطمینان دهد که مذاکرات هسته ای، نافی منافع مشترک منطقه ای و همکاری همسایگان نیست. با این وجود، تهران شاید به خیال کاهش بهانه جویی های منطقه ای به دنبال جلب حمایت غرب، از بازیگران منطقه ای چشم پوشید و اما حالا دوباره آنها هستند که سعی می کنند بر آتش رو به خاموشی ایران هراسی بدمند.

نزدیکی به غرب، به چه قیمتی؟

دستاورد دیپلماسی دولت حسن روحانی، اکنون پیش روی ماست. نه فقط برجام به کمک اقتصاد نیامده، که باعث شده دشمنی های تازه ای در منطقه شکل بگیرد. نکته ای که روحانی و دستگاه دیپلماسی دولتش، آن را دست کم گرفته بودند.

اینکه کشورهای اسلامی علیه ایران به رژیم صهیونیستی نزدیک شوند، قطعا یک شکست برای سیاست خارجی دولت به شمار می رود. با وجود اینکه اخیرا حسن روحانی در سفر به عمان و کویت تلاش کرد تا آب رفته را به جوی بازگرداند، اما اتفاقات پس از این سفر به ویژه در جریان برگزاری نشست امنیتی مونیخ نشان داد که کشورهای منطقه تحت تاثیر لابی صهیونیستی و نیز به پشتوانه مواضع ضدایرانی دونالد ترامپ، بیش از آنچه که باید، به ایران بی اعتماد شده اند. در واقع دیوار بی اعتمادی که دولت حسن روحانی می خواست آن را میان ایران و آمریکا کوتاه کند، حالا میان کشورمان و برخی کشورهای اسلامی بلندتر از همیشه شده است.

شاید اگر در اوج مذاکرات هسته ای، محمدجواد ظریف از همان لبخندهای دیپلماتیک مشهورش، به دولت های عربی نیز می زد و با روی باز با آنها به گفتگو می نشست، نیازی به آن پیدا نمی شد که رئیس جمهور در پیام نوروزی اش، از «برجام منطقه ای» پس از برجام هسته ای سخن گفته و تاکید کند که می توان به برجام های دوم و سوم اندیشید.

لزوم تغییر نگاه دیپلماتیک دولت

به نظر می رسد بسیاری از مشکلات اقتصادی و سیاسی و حتی امنیتی امروز ایران ناشی از اختلافات با برخی کشورهای عربی منطقه و همراهی آنها با ترکیه و اسرائیل است. این درحالیست که گفتگوهای هدفمند با این کشورها خواهد توانست نقش موثری در کاهش بی اعتمادی موجود ایفا کند.

واقعیت این است که دولتمردان عرب منطقه به دلیل نقشی که تیم دیپلماتیک ایران در دولت یازدهم در به ثمر رسیدن توافق هسته ای داشتند، اعتماد زیادی به آنها نداشته و بر این عقیده است که این چهره ها بیش از آنکه دغدغه همکاری های منطقه ای را داشته باشند، درگیر حل مسائل تاریخی با جهان غرب هستند. چنین است که برای جلب اعتماد رقبای منطقه ای، نیاز به تغییر ترکیب تیم دیپلماسی احساس می شود و باید دولتی تازه با راهبردهای دقیق سیاست خارجی، کنترل دستگاه دیپلماسی کشور را در دست گیرد تا مانع از آن شود که ادامه بی اعتمادی برخی کشورهای منطقه به تهران، جبهه ای ضدایرانی را در غرب آسیا شکل دهد.

بازسازی روابط ایران با همسایگان، نیاز به راهبردی دقیق دارد که در آن، می بایست نگاه به غرب جای خود را به نگاه منطقه ای دهد. تا زمانی که دیپلمات هایی فرمان سیاست خارجی کشور را در دست داشته باشند که گمان کنند برای صلح در منطقه، باید به سراغ کدخدا رفت و به بازیگران فرامنطقه ای نزدیک شد، مشکلات همان طور که بوده است، خواهد ماند و یا به سبب دورویی بازیگران غیرمنطقه ای، حتی تشدید خواهد شد. اما اگر دستگاه دیپلماسی در اختیار دیپلماتهایی قرار گیرد که به معنای واقعی کلمه به شعار «نه شرقی، نه غربی» باور داشته باشند، آنگاه فرصتی دست خواهد داد تا جلوی نفوذ لابی صهیونیستی در منطقه گرفته شده و مقامات اسرائیلی نتوانند ایران هراسی را جایگزین نفرت عمومی جهان اسلام از صهیونیست ها کنند.
 

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
چهار نکته محمدکاظم انبارلویی
چهار نکته
آخرین اخبار
  • :: جدال راهبردی در عراق و سوریه
  • :: نخبگان سیاسی نامرئی در عصر خودنمایی
  • :: رمزگشایی از تبلیغات علیه قطر
  • :: ناظر امروز قاضی فرداست
  • :: نسبت حکمرانی خوب با بودجه کل کشور
  • :: این شنبه کجا و آن شنبه کجا؟!
  • :: دوش به دوش حاج قاسم؛ از نیجریه تا عراق
  • :: هیچ چیز جلوی دعای مظلوم را نمی گیرد
  • :: تجربه‌های ملت ایران نشان می‌دهد آینده از آنِ جوانان مؤمن است
  • :: منتظر باز شدن درها نباشید!
  • :: درآمدها در اقتصاد خانواده
  • :: بایدهای خروج صنعت خودرو از رکود
  • :: معنای رأی و دردسر پل‌های شکسته
  • :: مقایسه اجلاس ریاض و شرم الشیخ دهه ۹۰
  • :: گرگ یا گوسفند ناتو پشت آیفون است
  • :: آل خلیفه در سراشیبی سقوط
  • :: تحقیر با تدبیر رئیس‌جمهور چه نسبتی دارد؟
  • :: درس‌های عملیات آزادسازی خرمشهر
  • :: امام موسی صدر اصولگرایان کجاست؟
  • :: چهار نکته
  • :: با کارگران مثل یک هفته پایانی برخورد کنید!
  • :: پیمان پولی دوجانبه هزینه مبادلات تجاری را کاهش می دهد
  • :: حضور حداکثری با انتخاب گفتمان انقلاب
  • :: انتخابات و سه کاپ پیروزی، اخلاق و قانونگرایی
  • :: روحانی رأی آورد یا پیروز شد؟
  • :: رمز پیروزی
  • :: رأی آقای رئیسی می‌توانست ۲برابر باشد
  • :: گام اول وحدت شکل گرفت، گام بعدی گسترش وحدت است
  • :: روحانی؛ رئیس‌جمهور یک دوره‌ای یا دو دوره‌ای؟
  • :: مدیران سیاست زده مدیریت کشور را قفل کرده‌اند
  • :: با کارگران مثل یک هفته پایانی برخورد کنید!
  • :: ‌اظهارات نامنظم‌ مجری انتخابات
  • :: رایزنی‌های فنی هسته‌ای در تهران
  • :: خاطرات دوران دفاع مقدس یک ثروت ملی است
  • :: ۶ میراث اقتصادی دولت یازدهم
  • :: بهانه سعودی‌ها برای حمله به دوحه چیست؟
  • :: اغواگری نئولیبرال/ هدف سند ۲۰۳۰ چیست؟
  • :: نسبت دولت با ۱۶ میلیون منتقد
  • :: اولویت‌های روحانی در نوسازی کابینه کدامند؟
  • :: روحیه جهادی رمز پیروزی در خرمشهر
  • :: یکدست اصلاح طلب
  • :: جولان بیزینس من سیاستمدار در منطقه
  • :: آرایی که «پدیده» شدند
  • :: ضعیف‌ترین منتخب دور دومی
  • :: آرزوهای بر باد رفته!
  • :: چالش هلالی برای منتخب انتخابات
  • :: ملت عالی، دولت اما ...
  • :: تجلی حماسه حضور
  • :: از فردا دنبال چه باشیم؟
  • :: روحانی رأی آورد یا پیروز شد؟
  • :: «حسن روحانی» رئیس دولت دوازدهم شد
  • :: تشکر رهبر انقلاب از حضور پرشور مردم در انتخابات
  • :: رهبر انقلاب: مردم با شناخت در انتخابات شرکت کنند