صفحه اصلی > کد خبر: 37150
ف
برنامه ریزی برای واردات سالانه ۷۰۰ میلیون دلار برنج

راهبرد اقتصاد مقاومتی کدام است: واردات برنج هندی یا برنج پاکستانی؟

هند و پاکستان مبادی اصلی تامین برنج ایران هستند به طوری که در سال های اخیر، بیش از ۹۰ درصد واردات برنج ایران از این دو کشور انجام شده است. کشور هند سهمی به مراتب بیشتر از پاکستان در واردات ۷۰۰ میلیون دلاری برنج به کشور دارد.

به گزارش دیدبان، ایران همواره بخشی از برنج مورد نیاز برای مصرف داخلی را از طریق واردات تأمین کرده است. درخصوص برنج، این امکان در کوتاه مدت فراهم نیست که تمامی برنج مصرفی از طریق تولیدات داخلی تأمین شود و بنابراین، برنامه‌ریزی برای تعیین مبادی وارداتی این محصول از اهمیت ویژه‌ای برخودار است. با این حال، در سال‌های اخیر این کشور هند بوده است که به اصلی‌ترین صادرکننده برنج به ایران تبدیل شده و بخش عمده بازار برنج کشور را به خود اختصاص داده است.

در سال جاری به منظور حمایت از تولیدکنندگان برنج، وزارت جهاد کشاورزی واردات این محصول را در فصل برداشت ممنوع اعلام کرد؛ اما با پایان یافتن فصل برداشت از ابتدای دی ماه، دوباره امکان واردات برنج فراهم شد و بازرگانان چندین کشور در حال برنامه‌ریزی برای صادرات محصولات کشور خود به ایران هستند[1] که این مسئله، ضرورت برنامه‌ریزی برای تعیین مبادی وارداتی برنج را دوچندان کرده است.

طبق آمار گمرک جمهوری اسلامی در سال 1394، 745 هزار تن برنج به قیمت 680 میلیون دلار برنج وارد کشور شده است و در 8 ماه نخست سال جاری نیز، میزان واردات برنج به 622 هزار تن به قیمت 520 میلیون دلار رسیده است.

در جدول زیر آمار واردات برنج در دو سال اخیر نشان داده شده است:

 

چنانچه در جدول بالا مشخص است، هند و پاکستان مبادی اصلی تامین برنج ایران هستند به طوری که در سال های اخیر، بیش از 90 درصد واردات برنج ایران از این دو کشور انجام شده است. کشور هند سهمی به مراتب بیشتر از پاکستان دارد و علاوه بر این، توانسته است سهم خود را از 65 درصد در سال گذشته، به 69 درصد در سال جاری افزایش دهد.

هند و پاکستان در مقایسه با دیگر کشورهای صادرکننده عمده برنج در دنیا همچون تایلند، اروگوئه و آمریکا، گزینه‌های مناسب‌تری هستند؛ چراکه اولا جزء واردکنندگان کالا از ایران هستند و دوما جزء کشورهای همسایه و منطقه محسوب می‌شوند که تعمیق روابط تجاری با آن‌ها، یکی از اصول اقتصاد مقامتی است. اما با این وجود، به دلایلی که در ادامه آمده، ضروری است واردات برنج از پاکستان، در مقایسه با هند در اولویت قرار بگیرد:

1- پاکستان جزء مقاصد اصلی صادراتی ایران است و این کشور با جمعیت 190 میلیون نفری، هرساله بخشی از نیازهای وارداتی خود چون برق و دیگر کالاهای غیرنفتی را از ایران تأمین می‌کند. بنابراین تعمیق روابط با این کشور این امکان را فراهم می‌کند که محصولات بیشتری از تولیدات داخلی به آن صادر شود. در مقابل عمده صادرات ایران به کشور هند را محصولات نفتی تشکیل می‌دهد.

2- تنوع در مبادی وارداتی و عدم وابستگی به یک کشور خاص، یکی از اصول اقتصاد مقاومتی است. این مسئله درخصوص محصولات غذایی اساسی همچون برنج از اهمیتی ویژه برخوردار است. بنابراین در این زمینه نیز ضروری است با واردات بیشتر برنج از پاکستان، از سهم کشور هند در بازار ایران کاسته شود تا زمینه وابستگی به این کشور از بین برود.

3- پاکستان یکی از اصلی‌ترین همسایگان ایران است که مرزی طولانی با کشورمان دارد و از نظر استراتژیک، برقراری روابط با کشورهای همسایه در مقایسه با دیگر کشورها از اولویت برخوردار است.

برای افزایش سهم واردات برنج از کشور پاکستان، لازم است اولا در وارداتی که از سوی نهادهای دولتی انجام می‌گیرد، اولویت با واردات از پاکستان باشد؛ و دوما با انعقاد یک قرارداد دوجانبه تجاری (تعرفه ترجیحی) با پاکستان، علاوه بر جهت‌دهی واردکنندگان بخش خصوصی به سمت واردات از این کشور، شرایط برای صادرات محصولات تولیدی ایران به این کشور با تخفیفات تعرفه‌ای فراهم گردد.

 

منبع: فارس

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
نبرد برای فراکسیون بزرگ واکاوی ائتلاف های احتمالی برای تشکیل دولت آینده عراق
نبرد برای فراکسیون بزرگ
آخرین اخبار
  • :: بازخوانی وعده‌های دولت یک سال پس از انتخابات
  • :: سناریوهای غیبت چهار هفته‌ای بن سلمان
  • :: تحلیل نهایی از انتخابات عراق
  • :: پیام فراکسیون‌ها برای لاریجانی چیست؟
  • :: پرونده‌ای که آژانس قصد افشای آن را ندارد
  • :: اروپا منازعه بین هویت و منفعت
  • :: خدعه اروپا با ایران
  • :: مواضع متناقض وزیر جوان درباره مسدودسازی تلگرام
  • :: استراتژی رژیم صهیونیستی برای ایجاد شکاف میان ایران و روسیه
  • :: اسلوب حذف و نارسایی های ترجمه قرآن
  • :: خوی استکباری آمریکا و مقاومت در برابر جامعه بین الملل
  • :: اضران و غایبان اجلاس سران سازمان همکاری های اسلامی
  • :: صف‌آرایی‌ها در پارلمان عراق؛ رقابت برای نخست‌وزیری و ورود به کابینه
  • :: هجوم امواج سیاسی به سواحل کن
  • :: ۴ راهبرد اساسی جمهوری اسلامی ایران در طراحی «سبد انرژی»
  • :: نبرد برای فراکسیون بزرگ
  • :: حمایت هایی که از فرزند آوری نمی شود
  • :: تحریم‌های آمریکا و طناب پوسیده اروپا برای روحانی
  • :: اشکال دور وارد نیست
  • :: چگونه از تجربه ی تلخ برجام اقتدار تولید می شود؟
  • :: سه رویکرد در باب خودکفایی
  • :: انحرافی بزرگ در ادبیات دفاع مقدس!
  • :: بالیوود و دیپلماسی سینمایی رژیم صهیونیستی
  • :: پیامدهای مشارکت اسرائیل در خطوط انتقال انرژی تاپ و تاناپ بر چشم‌انداز مشارکت ایران در کریدورهای انرژی
  • :: ایالات متحده آمریکا و اعمال تحریم های ظالمانه علیه حزب الله
  • :: پشت پرده درخواست آمریکا برای حضور اعراب در مذاکرات با ایران!
  • :: از ضعف سیاسی اعراب تا توهم ترامپ
  • :: پرسش های بی تعارف و بی پاسخ یک جمعیت پژوه
  • :: بررسی نتایج و دورنمای انتخابات پارلمانی عراق
  • :: عوامل اصلی طرح اتهام جنون به پیامبر (ص)
  • :: در اندوه روز خونبار ملت فلسطین
  • :: تضمین هایی که اروپا باید به ایران بدهد
  • :: رهبر معظم انقلاب درگذشت حجة‌الاسلام طباطبائی را تسلیت گفتند
  • :: آثار راهبردی «انتفاضه بازگشت» و غافلگیری اسرائیل
  • :: رهبری اجازه کدام برجام را صادر کردند؟
  • :: برزخی برای قراردادهای پسابرجامی
  • :: سناریوهای محتمل‌ برای تشکیل دولت آینده عراق
  • :: ادامه برجام و چالش های پیش روی نظام
  • :: برآیند دولت روحانی، جنگ یا مذاکره مجدد با آمریکا
  • :: خبر محرمانه درباره احتمال مرگ بن‌سلمان در تیراندازی‌های کاخ پادشاهی
  • :: آیا سند تحول آموزش و پرورش راه‌گشاست؟
  • :: چرا العبادی هم‌چنان بازیگر کلیدی عراق است؟