صفحه اصلی > سیاست کد خبر: 37128
ف
تکرار سناریوی حمله به ناوهای آمریکایی و مداخله نظامی؛

کوبا، ویتنام و اکنون یمن!

جهان در حال همدردی با مردم جنگ‌زده و قحطی‌زده یمن بود که واشنگتن مدعی شد ناو آمریکایی در دریای سرخ از سوی یمن هدف حمله موشکی قرار گرفته و انگشت اتهام را به سمت "حوثی"‌ها گرفت؛ داستانی که درست پیش از مداخله نظامی آمریکا در کوبا و ویتنام رخ داده بود.

به گزارش دیدبان، یمن هفته پیش جهان را شوکه کرد، عربستان مراسم ختمی در این کشور را هدف گرفت که به کشته شدن  140 نفر از عزاداران یمنی و شهروندان غیرنظامی انجامید، تصاویر دردناک این حمله ساعاتی بعد در فضای مجازی منتشر شد و به حدی افکار عمومی را متاثر کرد که آمریکا را نیز واداشت بگوید در حمایتش از ائتلاف عربستان "بازبینی" خواهد کرد.

جهان در حال همدردی با مردم جنگ زده و قحطی زده یمن بود که واشنگتن مدعی شد ناو آمریکایی "یواس‌اس میسن" در دریای سرخ از سوی یمن هدف حمله موشکی قرار گرفته و مقامات آمریکایی انگشت ها  را به سمت "حوثی" ها گرفت و مدعی شد این حمله از جانب گروه های مقاومتی بوده که با ائتلاف عربستان می جنگند. گرچه، مثل همیشه، هیچ شاهدی ارائه نشد و جنبش الحوثی نیز چنین ادعایی را رد کرد اما این اخبار به سرعت وعده "بازبینی کمک و حمایت از ائتلاف سعودی" را تغییر داد و آمریکا سه پایگاه راداری مبارزان یمنی را هدف گرفت!

واشنگتن که هفته پیش در میان فشار افکار عمومی جنایات عربستان در یمن را محکوم می کرد، حالا به بازیگر فعالی در جنگ یمن تبدیل شده است. در حالی که کسی نمی پرسد چطور ممکن است حوثی ها که طی دو سال جنگ یمن و تسلیح و تجهیز ائتلاف عربستان از سوی واشنگتن، هیچ حمله ای به ناوهای آمریکایی نداشته اند، ناگهان به چنین کاری مبادرت کنند.

و یا کسی نمی گوید چطور ممکن است حوثی ها، در حالی که کشورشان با مرگ و میر ناشی از گرسنگی و قحطی رو به روست و زیرساخت های یمن را در حملات هوائی عربستان از دست داده اند و در چندین جبهه با القاعده، داعش و نیروهای ائتلافی می جنگند، با حمله به ناو آمریکایی به دنبال دشمن قوی دیگری علیه خود شده اند؟

داستان حمله به ناو آمریکایی، تداعی کنند بخشی از تاریخ آمریکاست. در سال 1898، در حالی که از جنگ استقلال کوبا سه سال می گذشت، نیروهای انقلابی که از سوی آمریکا تعلیم تجهیز می شدند تلاش داشتند تا کوبا را از حکمرانی اسپانیا رها کنند.  رسانه های آمریکایی درباره جنایات اسپانیایی ها اغراق می کردند و بسیاری از سیاستمداران خواهان جنگ بودند، اما رئیس جمهور وقت آمریکا، ویلیام مک‌کینلی دیپلماسی را ترجیح می داد.

یواس‌اس مدوکس، یواس‌اس مین و یواس‌اس میسن؛ سه شناور آمریکایی  که بهانه مداخله نظامی شدند

در این میان، ناگهان کشتی آمریکایی " یواس‌اس مین (ای‌سی‌آر-۱)" طبق ادعای نظامیان آمریکایی از سوی حکمرانان اسپانیا هدف قرار گرفت و 258  ملوان آن کشته شدند. همین اتفاق پای آمریکا را به جنگ باز کرد.

هیچ وقت سندی ارائه نشد که این کشی تعمدا از سوی اسپانیا مورد هدف قرار گرفته و پژوهش های تاریخی هم به نوشته پایگاه گلوبال ریسرچ، نشان داده که غرق شدن این کشتی در نتیجه اتش سوزی ( و نه حمله) بوده است.

مشابه این اتفاق بار دیگر هم در تاریخ رخ داده است، جنگ ویتنام هم با همین بهانه شروع شد. با این ادعا که موشک های ویتنام شمالی، به جنگنده های آمریکایی در خلیج "تونکین" حمله کرده اند و کشتی " یواس‌اس مدوکس (دی‌دی-۷۳۱)" را هدف گرفته اند. این به اصطلاح "حمله" ویتنام شمالی نباید از سوی آمریکا بی پاسخ می ماند و در نتیجه واشنگتن به بهانه "تعرض" به جنگی رفت که یک دهه طول کشید!

اما این بار هدف واشنگتن از تکرار این سناریو چیست؟ آیا می خواهد مستقیم وارد جنگی شود که دو سال است مدیریت آن را به عربستان سپرده و علیرغم تسلیحات مدرن و پیشرفته، ریاض هنوز نتوانسته اهداف مشترکشان را محقق کند؟

برخی کارشناسان بر این باورند که این اقدام آمریکا، می تواند بهانه ای برای درگیرتر کردن ایران و حزب الله در یمن باشد، تا تمرکز این دو حامی بشار اسد از سوریه منحرف شود و منابع و امکانات خود را صرف حوثی ها کنند تا شاید بدین ترتیب بتواند پازل سوریه را به نفع خود تغییر دهد.

برخی دیگر نیز می گویند آمریکا می خواهد پیش از آن که پای روسیه هم به یمن باز شود، مدیریت اوضاع را مستقیم در دست بگیرد تا سناریوی از دست دادن اوضاع سوریه در این منطقه تکرار نشود.

 

منبع: نسیم
 

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آخرین اخبار
  • :: چرا ترامپ در دستیابی به نتیجه عجله می کند؟
  • :: نشستی برای تامین نیازهای فوری نه استراتژیک
  • :: نقطه هدف فشارهای سه‌گانه آمریکا
  • :: پیشنهادی ایرانی برای نجات یهودیان
  • :: ترامپ از اون میراثی نمی برد
  • :: ماجرای "تهدید پیامکی نمایندگان مجلس" چیست؟
  • :: آیا ملحق نشدن به FATF پایان دنیاست؟!
  • :: ماجرای فتنه انگلیسی و تحقیرِ «ساخت آلمان»
  • :: آیا امکان بازگشت «فرزاد جمشیدی» به برنامه‌های مذهبی وجود دارد؟
  • :: نتانیاهو و پیشنهاد کمک آبیِ «آب دزد» به مردم ایران
  • :: ایران در نظام بین الملل: رویارویی با دوگانه‌ی سازش – براندازی
  • :: لزوم تغییر رابطه حقوقی میان صادرکننده و دریافت‌کننده چک
  • :: دستان خالی نتانیاهو از سفر به اروپا
  • :: خلبان جنگی در محیط آشوبناک
  • :: روش‌شناسی اقتصاد مقاومتی در مقایسه با سایر تفکرات اقتصادی
  • :: ایران ضامن امنیت و استقلال کشورهای منطقه
  • :: کاربرد واژه «صلاه» در مفهوم «نماز»
  • :: شیوع بیماری های واگیردار ناشی از قحطی عصر ناصری
  • :: «جنگ؛ تهدید نامعتبر»
  • :: بایکوت خبری رهبری در دنیا
  • :: «دلداده علامه»
  • :: اسرائیل در سراشیبی سقوط
  • :: نتیجه‌ی اعتماد سایر کشورها به آمریکا چه شد؟
  • :: تأثیر جمعیت جوان بر شاخص‌های اقتصاد مقاومتی
  • :: سیاست اروپا در تحمیل یا تحمل برجام
  • :: نسل جوان فلسطین؛ مزیت بخش روز قدس
  • :: پیام پالرمو چیست؟ آیا باید منتظر تصویب FATF باشیم؟
  • :: عملیات روانی جدید صهیونیست‌ها!
  • :: تفوق گفتمانی انقلاب اسلامی بر الگوی توسعه غربی
  • :: خاطراتی کوتاه از استادی بزرگ؛ به یاد مرحوم حجت‌الاسلام احمدی
  • :: درست می‌گویید آقای عراقچی!
  • :: بهره‌وری با نگرش اقتصادی یا فنی و فرهنگی
  • :: یادداشت| تبعات زمان‌ناشناسی طرح یک سؤال
  • :: یادداشت| انقلابی‌گری امام‌خمینی(ره)
  • :: استراتژی تولید با نگاه چابک سازی و بهره وری
  • :: خروج پژو؛ یک تاریخ، دو تکرار و سه درس
  • :: پیوند شعر و حکمت؛ یک یادآوری و چند پرسش
  • :: امیرالمؤمنین چه کسی را حصر کرد؟
  • :: چرا سران عرب روز قدس را نادیده می گیرند؟
  • :: به مقصد بیت المقدّس!
  • :: برجام و آزمون استقلال؛ بررسی گزینه‌های پیش روی اروپا
  • :: روایتی متفاوت از آنچه در دیدار شاعران میگذرد