صفحه اصلی > سیاست کد خبر: 37091
ف
یادداشت مهمان/ الکساندر کنیازف

پشت‌پرده قطع صادرات گاز ترکمنستان به ایران

با توجه به نفوذ رژیم سعودی در قرقیزستان و قزاقستان، شکل‌گیری برخی روندهای ضد ایرانی در آسیای مرکزی به ویژه در ترکمنستان به هیچ وجه بعید نیست.

با توجه به نفوذ رژیم سعودی در قرقیزستان و قزاقستان، شکل‌گیری برخی روندهای ضد ایرانی در آسیای مرکزی به ویژه در ترکمنستان به هیچ وجه بعید نیست.

به گزارش دیدبان، «الکساندر کنیازف» کارشناس سیاسی روس در یادداشتی دلائل قطع گاز ترکمنستان به ایران و عوامل پشت پرده این اقدام را بیان کرد.

در این یادداشت آمده است: نکته اصلی به آن بر می گردد که رفتارهای فعلی «عشق آباد» بخش مستقلی از سیاست خارجی ترکمنستان نبوده بلکه بخشی از برنامه خارجی منزوی سازی ایران و محاصره آن توسط همسایه های متخاصم و بدخواه می باشد.

از این نظر وضعیت موجود روابط بین عشق آباد و تهران با شرایطی که در مناسبات تاجیکستان با جمهوری اسلامی مشاهده می‌شود، قابل مقایسه می باشد.

این نکته نیز جلب توجه می‌کند که در یک سال پیش در رابطه با تاجیکستان و هم اینک در مورد ترکمنستان اقدامات ضد ایرانی در حالی شدت می‌یابند که این کشورها بیش از هر زمانی به عربستان سعودی نزدیک شده‌اند.

در هر دو مورد هم رویکردهای ضد ایرانی برخواسته از قول های سعودی ها در خصوص اعطای وام ها و اعتباراتی برای دوشنبه و عشق‌آباد می باشد. بعید نیست که این سیاست «ریاض» در دورنما بتواند روی برخی از دیگر کشورهای این منطقه نیز تاثیر بگذارد.

با این حال به نظر می رسد که کشورهای آسیای مرکزی در حال تبدیل شدن به میدان رویارویی های میان ریاض و تهران می‌باشند که به نوعی حالت بازتاب برخورد منافع این دو طرف در خاورمیانه را دارد.

اگر این نتیجه گیری را مبنا قرا دهیم پس با توجه به بحث جغرافیایی می‌توان تشدید فعالیت های ضد ایرانی عربستان سعودی در افغانستان و پاکستان و همچنین آذربایجان را نیز قابل پیش بینی دانست.

اما باید این بحث را هم در نظر گرفت که ریاض نه همیشه در تعیین سیاست خارجی خود استقلال داشته بلکه بیشتر نقش ابزار سیاست های آمریکا، رژیم صهیونیستی، پادشاهان عرب، ترکیه و کشورهای اروپایی نسبت به ایران و در مجموع منطقه را ایفا می‌کند.

بنابر این دستگاه سیاست خارجی ایران لازم است با توجه به منافع ملی خود برای پاسخ گفتن به چالش های موجود (در روابط با تاجیکستان و ترکمنستان) و آتی (که حتما ظهور خواهند کرد) پاسخ مناسب داشته باشد.

در افغانستان و پاکستان اقدامات ضد ایرانی می تواند به صورت فشار بر جامعه شیعه، ایجاد درگیری‌های مرزی و حمایت های جدی تر از گروه‌های تروریستی ضد جمهوری اسلامی ایران (نظیر داعش و...) دنبال شود.

اما نسبت به آذربایجان ممکن است از تاکتیک دیگری استفاده شده و بیشتر روی تقویت تعاملات بین «باکو» و «تل آویو» تاکید شود.

با توجه به نفوذ موجود عربستان سعودی در قرقیزستان و قزاقستان، شکل گیری برخی از روندهای ضد ایرانی به هیچ وجه بعید نخواهد بود.

البته وضعیت ازبکستان با توجه به سطح نسبتا پائین روابط با ایران و عدم وجود کانال های نفوذ ریاض بر تاشکند، مقداری با کشورهای دیگر منطقه متفاوت می‌باشد ولی باز هم اتفاق افتادن برخی از تحرکات ضد ایرانی از سوی متحدان ریاض (واشنگتن و تل آویو) در ازبکستان را نمی‌توان غیر ممکن دانست.

در رابطه با «اسلام آباد» با در نظر گرفتن فعالیت های احتمالی گروه‌های تروریستی بلوچ در مناطق مرزی ایران با پاکستان (و همچنین افغانستان)، پروژه خط لوله گاز «صلح» نقطه به اصطلاح آسیب پذیر خواهد بود.

در متن تشدید اقدامات ضد ایرانی در کشورهای آسیای مرکزی می‌توان افزایش فشار بر همکاری های موجود در عرصه های اقتصادی، تجاری، فرهنگی و... (که نمونه های از آن در تاجیکستان و ترکمنستان قابل ملاحظه می باشد) و مقابله با پروژه های فرامرزی مرتبط با ایران نظیر ایجاد دهلیزهای حمل و نقلی بین ایران و چین قابل پیش بینی دانست.

در رابطه با ترکمنستان باید به این نکته مهم توجه داشت که رهبری این کشور در حالتی قرار گرفته است که در واقع نه تنها پروژه‌های مهم در اختیار ندارد بلکه برایش راه دقیق برون رفت از بحران موجود نیز متصور نمی‌باشد.

تعامل فعلی ترکمنستان با چین در زمینه صدور گاز (صدور گاز به عنوان پرداخت اعتبارات چین)، انصراف کامل شرکت «گازپروم» روسیه از خرید گاز ترکمنی، حالت بن بست تمام برنامه های عشق آباد در زمینه عرضه گاز به اروپا از طریق دریای خزر و آذربایجان، نبود چشم انداز تحقق پروژه «تاپی» و غیره عشق آباد را در وضعیتی قرار داده‌اند که برای دریافت کمک‌های مالی حتی مقطعی نیز آماده اجرای هر گونه سفارشات طرف‌های خارجی می‌باشد.

در حال حاضر روابط ترکمنستان با روسیه نیز شبیه روابط این کشور با ایران است و فقط با این تفاوت که روسیه در آینده نزدیک نیازی به گاز ترکمنی ندارد.

در این زمینه سفر «قرباقلی بردی محمداف» در ماه نوامبر سال گذشته به مسکو بدون نتیجه انجام شد و این موضوع نشان می دهد که «کرملین» به طور خاص به حوزه های امنیتی و از جمله در حوزه دریای خزر توجه نشان می دهد.

در این عرصه روسیه با ایران دارای منافع مشترک می باشد که همسویی منافع قزاقستان و تا حدودی ازبکستان نیز مشاهده می‌شود.

برای ایران بحث مهم تامین نیاز مربوط به گاز ترکمنی از حساب منابع داخلی خود کشور می‌باشد. اما در ابعاد وسیعتر ایران ضمن رایزنی با طرف های ذینفع خود نظیر روسیه، چین، قزاقستان و ازبکستان (چون استفاده از ترکمنستان و همچنین تاجیکستان و قرقیزستان به عنوان پایگاه بی ثبات سازی منطقه مغایر منافع آنهاست) باید به فکر پیدا کردن اهرم های فشار بر ترکمنستان باشد.

رشد نفوذ عربستان سعودی در نهایت به معنای افزایش سطح بی ثباتی منطقه است که منافع  ملی کشورهای یادشده را هدف قرار می دهد. بنابر این بهره گیری از سیاست به اصطلاح «چماق و هویج» موثر خواهد بود زیرا استفاده روسیه فقط از فشار و زور تاکنون نتوانسته است به موفقیت دست پیدا کند.

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آخرین اخبار
  • :: وزارت اطلاعات باید صد در صد انقلابی بماند
  • :: آزادسازی کامل غوطه شرقی یک روز پس از حمله موشکی
  • :: قبل از خداحافظی با تلگرام این کارها را انجام دهید
  • :: اعتراف بزرگ «پمپئو» به دروغ هسته‌ای ۱۲ساله
  • :: ساختار نظارت بانکی در کشورهای جهان چگونه است؟
  • :: مصائب یک الگو
  • :: از صربستان به سوریه: چگونه آمریکا سازمان ملل را جایگزین پلیس جهانی کرد؟
  • :: نشست اتحادیه عرب در ظهران، پایان یک رویا
  • :: آمریکا به دنبال ایجاد نیروی نظامی عربی در سوریه!
  • :: تداوم تجاوزگری‌ها در سوریه در سایه انفعال اتحادیه عرب
  • :: برجام بدون آمریکا
  • :: از قدیم به برادران هزاره افغانستان نگاه ستایشگرانه داشته‌ام
  • :: رژه روز ارتش/ ۲۹ فروردین۹۷+گزارش تصویری
  • :: توقف فعالیت دفتر حفظ و نشر آثار رهبر انقلاب در تلگرام
  • :: برای قدرت دفاعی هر سلاحی نیاز داشته باشیم تولید می‌کنیم
  • :: ما چقدر در مشکلات اقتصادی کشور مقصریم؟
  • :: شکایت نمایندگان مجلس از رئیس جمهور و وزیر اقتصاد
  • :: مرتضوی بهانه و کینه‌‌ورزی نشانه است !
  • :: نگاه رهبر انقلاب در حمایت از تولید ملی چیست؛
  • :: مأموریت غیر ممکن
  • :: پیچ تاریخی، معبری به تمدن باشکوه اسلامی
  • :: مخاطب اصلی عملیات امروز دمشق که بود
  • :: وخامت وضعیت حقوق بشری در بحرین با نقش‌آفرینی آمریکا و انگلیس
  • :: شیمیایی بهانه است؛ اصل دمشق نشانه است!
  • :: از صربستان به سوریه: چگونه آمریکا سازمان ملل را جایگزین پلیس جهانی کرد؟
  • :: به مردم شیوه اعتراض را بیاموزیم
  • :: تولیدکنندگان کیفیت تولیدات خود را افزایش دهند
  • :: زعمای حوزه سخنان تفرقه انگیز و خلاف وحدت نزنند
  • :: برگزاری هشتمین دورهمی فعالان نرم افزارهای مذهبی +لینک ثبت‌نام
  • :: چرا اسحاق جهانگیری در مدیریت تهران هم موفق نخواهد بود؟
  • :: تصفیه رادیکالیسم
  • :: هفت نکته درباره ترقه بازی نمادین غرب در سوریه
  • :: آشنایی با مرکز هدف‌گیری تامین مالی تروریسم (TFTC)
  • :: وقتی اراده ای برای حرکت نیست...
  • :: خشم غربی ها از آزادی غوطه شرقی دمشق
  • :: کوه جنگ ترامپ موش زایید!
  • :: مخاطب اصلی عملیات امروز دمشق که بود
  • :: انواع تهمت‌ها به پیام‌رسان داخلی زده شد
  • :: افتتاح نخستین کلینیک سلامت ذهن فضای مجازی
  • :: بنیان گذاران چپ و عضویت در نیروهای مسلح
  • :: کانال فرار به اندازه شبکه نفوذ مهم است!
  • :: مدیریت بسیج از افتخارات سپاه پاسداران است