ف

تقوایی: بعد از رفتن کیارستمی در خلأ زندگی کردم

ناصر تقوایی در برنامه‌ای که به مناسبت سالروز تولدش و نمایش فیلم‌هایش برگزار شد گفت: از روزی که عباس کیارستمی از بین ما رفته، اولین باری است که از خانه بیرون آمدم. بعد از درگذشت او در خلأ زندگی می‌کردم.

به گزارش دیدبان، ناصر تقوایی در برنامه‌ای که به مناسبت سالروز تولدش و نمایش فیلم‌هایش برگزار شد گفت: از روزی که عباس کیارستمی از بین ما رفته، اولین باری است که از خانه بیرون آمدم. بعد از درگذشت او در خلأ زندگی می‌کردم.

 هرچند تولد ناصر تقوایی تیرماه است اما از آنجا که در این ماه عباس کیارستمی دیگر فیلمساز و هم‌نسل او درگذشت، ناصر تقوایی حال و حوصله مراسم تولدش را نداشت و این برنامه با چند روز تاخیر شامگاه سوم مردادماه برگزار شد.

 

تقوایی: بعد از درگذشت کیارستمی در خلأ زندگی کردم


در این برنامه که در تالار شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار شد تقوایی با یادآوری خاطرات خود از کیارستمی افزود: او دیرتر از نسل من و کیمیایی به سینما آمد زیرا در آغاز در کانون پرورش فکری گرافیست بود و بعد از آن فیلم نان و کوچه را ساخت.

تقوایی با اشاره به درون‌مایه نان و کوچه خاطرنشان کرد: تکرار خوبی که کیارستمی در این فیلم دارد شبیه ترجیع‌بند در شعر است و این یعنی رشد زبان سینما.

کارگردان فیلم کاغذ بی خط ادامه داد: سینما هم باید مانند ادبیات بتواند هر مفهومی را بیان کند اما در حال حاضر سینما هنوز خیلی از ادبیات فاصله دارد و اگر ادبیات را از آن بگیریم 75 درصد سینما از بین می‌رود. در حالی که هنر سینما باید مستقل شود.

تقوایی با اشاره به خیل گسترده کارگردان‌های سینما در ایران اضافه کرد: تا بخواهیم کارگردان داریم. در حالی که سینما نویسنده می‌خواهد. سال‌هایی بوده که بیش از 100 فیلم ساخته‌ایم و این نشان می‌دهد که گرچه سینما هنر بومی ما نیست اما به سرعت در جامعه ما جاافتاده و امروز برترین هنر ماست که راه را برای دیگر هنرها هم باز کرده است.

او با تاکید بر اینکه سینما هم باید مانند نفت صادراتی شود افزود: هنرمندان جوان ما این توان را دارند و باید بنیادهایی برای سرمایه‌گذاری سینمایی ایجاد شود.

تقوایی اضافه کرد: هیچ کجای دنیا تهیه کننده سینما سرمایه‌گذار فیلم نیست بلکه مجری طرح است و از آن‌جا که سینما سودآور است بسیاری علاقه‌مند هستند در آن سرمایه گذاری کنند.

کارگردان ناخدا خورشید ابراز امیدواری کرد: با عشقی که در جامعه ما به سینما وجود دارد بتوانیم شاهد فیلم‌های خلاقه بیشتری باشیم.

او گفت: سینمای ما دیگر مقلد نیست. همچنان‌که بسیاری از فیلم‌سازان در جهان مقلد کارگردانی همچون عباس کیارستمی هستند.

تقوایی در ادامه صحبتش بار دیگر درباره کیارستمی گفت: از روزی که فوت کرده تصویرش لحظه‌ای از جلوی چشمم کنار نمی‌رود. او بسیار زحمت‌کش بود و متاسفانه در اوج هنرش، اجل دامنش را گرفت هرچند آدم‌هایی مانند او مرگ‌ناپذیرند و موجی از نوجوانان در آینده راه او را ادامه خواهند داد.

وی درگذشت کیارستمی را به حاضران و نیز به سینمای ایران تسلیت گفت.

او در بخش دیگری از صحبتش گفت: مشکلات سینمای ما مربوط به امروز نیست و از اول بوده است. این مشکلات از نگاه رسمی شروع می‌شود چرا که مردم به عنوان تماشاگران سینما با همه فیلم‌ها به خوبی ارتباط گرفته‌اند البته هر فیلمی تماشاگر خود را دارد و قرار نیست همه مردم از یک نوع خاص فیلم خوش‌شان بیاید.

تقوایی با اشاره به تاثیر سینمای پرمخاطب بر رشد سینمای هنری خاطرنشان کرد: اگر فیلم‌های هنری ما رشد کرده به دلیل ساخت فیلم‌های تماشاگرپسند است. آن فیلم‌ها باعث می شود مردم به سینما بروند و با این اتفاق است که سطح آگاهی و سلیقه مردم بالا می‌رود.

او اضافه کرد: سینما به دلیل نگاهی که به زندگی مردم دارد، خیلی زود جای خود را در کشور ما باز کرد. از سوی دیگر سینما و تا حدودی تئاتر محل تلاقی هنرهای دیگر هم هستند و این چنین بود که سینما به هنری تبدیل شد که از همه هنرهای دیگر بهره گرفت.

کارگردان «ای ایران» با تاکید بر تاثیر فیلم دیدن دسته‌جمعی بر رشد هنر سینما توضیح داد: آنچه باعث رشد سینما می‌شود در همین سالن‌ها اتفاق می‌افتد. سینما با تمرکزی که در سالن ایجاد می‌کند موفق خواهد شد. در اینجا یک تماشاگر خوب می تواند یک سالن را هشیار کند و این اتفاقی است که با فیلم دیدن انفرادی در خانه به دست نمی‌آید به همین دلیل هرگز به من نمی‌چسبد که در خانه و به تنهایی فیلم ببینم.

او با اشاره به تاثیرگذاری تماشاگر تئاتر در انتقال انرژی به بازیگران افزود: در تئاتر اصطلاح نفس سالن وجود دارد یعنی بازیگر از تماشاگری که در سالن حاضر است انرژی می‌گیرد. در سینما هم اگر یک تماشاگر متوجه نکته ظریفی در فیلم بشود، آن هوشیاری را به کل سالن منتقل می‌کند.

کارگردان سریال دایی جان ناپلئون تاکید کرد: اگر به دنبال شناخت خود از فیلمسازی هستیم، باید از شناخت تماشاگر آغاز کنیم. فیلمسازانی که به مخاطب بی‌توجه هستند همچون نویسندگانی هستند که مخاطب خود را نمی‌شناسند و هرگز آثار پرفروشی نخواهند داشت.

تقوایی در ادامه هنرمندان را به دو گروه دسته‌بندی کرد و گفت: گروه اول کسانی هستند که به خوبی از زبان هنر استفاده و حرف خود را بیان می‌کنند. آن‌ها هنرمندانی هستند که می‌خواهند افراد بیشتری از جامعه را به طرف هنر بکشند. در این نگاه پرطرفداربودن اثر هنری به معنای بدکیفیتی آن نیست بلکه نوعی توفیق است اما متاسفانه این شرایط در کشور ما وجود ندارد.

وی اضافه کرد: سینمای ما دیگر جوان نیست اما جالب است که در 50 سال توانست جای هنری مانند شعر را که به مدت 8 قرن مهم‌ترین هنر ما بود، بگیرد و این تحولی عظیم در جامعه ایجاد کرد به طوری که امروزه کیارستمی را بیشتر از سعدی دوست می‌داریم.

تقوایی با اشاره به نوع فیلمسازی کیارستمی ادامه داد: عباس فصل جدیدی در سینمای ما تعریف کرد که هنوز هم جوان است.

وی در ادامه به دو وجه اقتصادی و رشددادن هنر سینما اشاره کرد و توضیح داد: متاسفانه سینمای ما در بخش ارتقا سطح کیفی توفیق چندانی نداشته است.

او در این نشست از رخشان بنی‌اعتماد دیگر فیلمساز ایرانی نیز نام برد و تقاضا کرد برنامه مرور آثار وی نیز برگزار شود.

تقوایی ابراز امیدواری کرد: زنان و دختران نیز بیش از پیش در عرصه فیلمسازی فعال شوند.

او گفت: زنان مسائلی دارند که مردان به اندازه کافی به آن آگاه نیستند بنابراین خودشان باید دست به کار شوند و درباره مسائل‌شان فیلم بسازند اما در حال حاضر این نوع فیلم‌ها در کشور ما کمتر ساخته می‌شود. در حالی که فیلمسازان ما از فروغ فرخزاد تا رخشان بنی اعتماد فیلم‌های موفقی ساخته‌اند.

در این برنامه بخش‌هایی از 4 اثر تقوایی، «صادق کرده»، «آرامش در حضور دیگران»، «نفرین» و «دایی‌جان ناپلئون» به نمایش درآمد. سپس جلسه گفت‌وشنود با حضور فریدون جیرانی، سیروس الوند، جواد طوسی و خود تقوایی برگزار شد و در پایان نیز ناصر تقوایی شمع تولدش را خاموش کرد.

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
آخرین اخبار
  • :: یدالله جعفری: مهم‌ترین پیام نهضت عاشورا امربه‌معروف و نهی از منکر است
  • :: ایران و چالش عبور از گردنه ترامپ
  • :: چرا در مذاکرات فراملی کمتر موفق می شویم؟
  • :: ترامپ و ملی گرایی اقتصادی
  • :: زمینه های واگرایی ایران و روسیه در بحران سوریه
  • :: ناکارآمدی‌ها در سبد انتخاباتی است یا حاکمیتی
  • :: این «پازل» همچنان تکمیل می‌شود
  • :: پاس‌کاری‌کافی است؛ گل بزنید
  • :: ادبیات دفاع مقدس نیازمند خانه‌تکانی است
  • :: نیاورانی‌ها از جان اقتصاد چه می‌خواهند؟
  • :: واقعیت میدانی؛ ناکارآمدی گنبد آهنین
  • :: درآمد موسیقی خیابانی ساعتی ۲۰۰ هزار تومان
  • :: چهار پیشنهاد برای مدیریت فضای رسانه‌ای
  • :: ایستادن در دامنه آتشفشان
  • :: تفکیک جنسیتی شایسته سالاری!
  • :: آمریکا - روسیه ؛ در آرزوی تغییرات
  • :: فاجعه‌ای که فراموش‌شدنی نیست
  • :: یک سفر با چند گام بلند
  • :: چگونه امید به بیرون، عامل خاموشی‌های کشور شد!
  • :: علت خلق جهنم چه بود؟
  • :: ۲۰ سال تجربه برای یک دورهمی؟!
  • :: جمع خانواده تفــریــق می‌شود
  • :: دفتر شعرم را از ترس ساواک آتش زدم
  • :: آغاز تحول با غذای حضرت عباس (ع)
  • :: خصوصی‌ها بگذارند در تحریم مشکل دارویی نداریم
  • :: دختری که ۷۰ پیغمبر از نسل او به وجود آمد
  • :: فرهنگ و تمدن اسلامی در افریقیه در دوران اغلبیان
  • :: با قواره کنونی دولت، هر برنامه‌ای ناموفق است
  • :: آتش جنگ کفر و اسلام با پذیرش قطعنامه خاموش نشد
  • :: تاثیر فضای مجازی در هویت و تربیت فرزندان
  • :: پای بازرسان آژانس انرژی اتمی چگونه به ایران باز شد؟
  • :: نمی‌دانم چرا دولت نمی‌تواند برای مشکلات تصمیم‌گیری کند
  • :: برای اولین‌بار دو پیام مهم و یک نماینده ویژه
  • :: ترامپ و باتلاقی دیگر برای امریکا
  • :: سواد رسانه و هنرِ تبلیغ
  • :: قمارخانه‌ای به وسعت همه قرعه‌کشی‌های صدا و سیما!
  • :: گاف تاریخی پروژه سفارشی مسیح علینژاد
  • :: بازخوانی واقعه مسجد گوهر شاد مشهد
  • :: تا اولین دور تحریم‌ها اروپا اقدام عملی انجام نمی‌دهد
  • :: قالیباف با لیست آبادگران موافق نبود
  • :: زوایای پنهان عدالت اجتماعی
  • :: تلاش ترامپ برای فروپاشی اتحادیه اروپا